กลับมาจากการพัฒนาเป็นเวลา 6 วัน รู้สึกคิดถึงโรงเรียน นักเรียน และเพื่อนครูเป็นอย่างยิ่ง
ยิ่งมารู้ว่า ต้องเปลี่ยนเวรประจำวันใหม่จากวันพฤหัสบดี มาเป็นวันอังคาร โดยไม่ทราบสาเหตุว่า....
ทำไมต้องเปลี่ยน ทั้งๆที่ ไม่เคยได้ยกมือเลือกสักครั้ง ไม่อยากบ่น แต่ต้องบ่น เพราะบางท่านก็ขอเปลี่ยนได้ สำหรับเราจับใส่ให้เลย.....ช่างน่ารักจริง
เราเป็นครูน้อย ก็ต้องยิ้มหน้าชื่นบาน ปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายไปอย่างเต็มใจ เต็มความรู้และเต็มความสามารถ ก็พอแล้ว
เที่ยงวันนี้ ได้ประชุม จัดการหน้าที่ ทั้งเช้า กลางวัน และเย็น ตลอดจนการพูดหน้าเสาธงและอยู่เวรตอนเย็น
ครูอ้อยแจ้งให้ท่านหัวหน้าเวรทราบว่า ทุกวันอังคาร ในช่วงเช้า จะยืนที่หน้าซุ้มพระได้อย่างเต็มที่ แต่ตอนกลางวัน สอนจนถึงเวลาพัก จะไม่มีเวลากินข้าว ต้องมาดูเวรที่โรงอาหารเลย แจ้งให้ทราบไว้ก่อน.....
ต่อไปเป็นภาพบรรยากาศของการประชุม
สวัสดีครับครูอ้อยที่เคารพ
เป็นกำลังใจให้ครูอ้อย...ฟังครูอ้อยเล่าก็เข้าใจอย่างวันนี้ตนเองมีเวลาว่างแค่คาบเดียว 50 นาทีที่ได้นั่งพักและทานข้าว....แต่สุดท้ายจบด้วยคำว่า "เพื่อเด็ก" ทุกอย่างก็ลดความเหนื่อยได้เยอะเลยค่ะ
สวัสดีค่ะ น้องชาย ...ครูสุ
เราต้อง เงียบและปฏิบัติงานไปตามหน้าที่ แบบไม่ใช่ประชาธิปไตย ไปจนกว่า เอ้อ...
คงจะเหมือนๆกันนะ ทำใจได้ ฝากไว้ก่อน อิอิ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง ...noktalay
เหมือนกันเลยค่ะ ตามปกติแล้ว ก็ไม่ค่อยมีเวลาพัก ก็ไม่เป็นไร เวลาสอน ก็เป็นหน้าที่ของเรา แต่เวลากินข้าว ก็น่าที่จะเป็นเวลาของเรา
ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจ
สวัสดี ตอนเช้าค่ะพี่ครูอ้อย
ปีการศึกษานี้ ครูนงเยาว์สอนประจำชั้น ป.1 แต่ดูแลห้องสมุด และห้องพยาบาล (ห้องสำคัญทั้งนั้น) และพี่เขาขอให้ช่วยสอนแนะแนว ป.4-5-6 ด้วย อีก 3 ชั่วโมง/สัปดาห์ ใช่เวลาตอนเกิน 25 คาบไปแล้ว ต้องเอาข้าวมากินที่ห้องสมุดค่ะ
สวัสดียามเช้าค่ะ น้องรัก....NONGYAO - CHAMCHOY
ครูอ้อยส่งกำลังใจไปช่วยค่ะ