วิธีสอนการสนทนาของครูสุ

ปัญหาการสนทนาภาษาอังกฤษของนักเรียนคือ พูดสนทนาไม่ได้ หรือสนทนาได้ เพราะแอบจดภาษาไทยใส่มือตอนพูดใช่ไหมครับ วันนี้ครูสุได้สอนภาษาอังกฤษระดับช่วงชั้นที่ 2 ตั้งแต่ป.4-6 ซึ่งเป็นสาระหลักที่ต้องรับผิดชอบ วันนี้ป.5/1 ได้เรียนเกี่ยวกับอาชีพ หรือ Occupation  ได้มีกิจกรรมสนทนาเกี่ยวกับอาชีพขึ้น เพื่อให้นักเรียนได้ฝึกสนทนาเกี่ยวกับอาชีพ โดยมีบทสนทนาที่เป็น Model คือ

What do you want to be ?

I want to be a doctor.

ในการสนทนาเพื่อไม่ให้นักเรียนพูดภาษาไทย ต้องการเน้นให้พูดภาษาอังกฤษอย่างเดียว แต่จะให้ยืนพูดกันเฉย ๆ ก็คงจะพูดกันไม่ออก ครูสุจึงนำภาพอาชีพต่าง ๆ มาให้ประกอบการสนทนา  โดยเป็นการ์ตูนที่ดาวน์โหลดจากอินเตอร์เน็ต เพราะจะให้ครูสุวาดก็คงต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์แน่กระมัง เมื่อเสร็จจากการฝึกซ้อมสนทนา ครูสุจึงเรียกให้มาสนทนาเป็นคู่ ๆ ซึ่งแต่ละคู่ต้องสุ่มจับภาพที่คละแล้ว ถ้าได้รูปอาชีพอะไรก็ต้องสนทนาตามรูปอาชีพนั้น  เพื่อป้องกันไม่ให้นักเรียนท่องจำเป็นนกแก้วอย่างเดียว ให้ฝึกใช้ภาษากับอาชีพอื่น ๆ ดูบ้าง

เด็กคนนี้ได้รูปของหมอ โชคดีหน่อย  แค่พูดว่า  I want to be a doctor.

สองคนนี้ได้อาชีพ ทหาร และ ตำรวจ (ชาย)

สองคนนี้ได้อาชีพครู กับ ชาวนา

จากการสอนบทสนทนาต่าง ๆ เห็นว่า การใช้ภาพมีประโยชน์มาก เพราะไม่ต้องแปล ไม่ต้องเขียนคำอ่านเป็นภาษาไทย เพราะมันกระจ่างอยู่ในภาพแล้ว ปัญหาจะมีแค่ การจำศัพท์ไม่ได้ ซึ่งต้องให้เวลานักเรียนอีกนิดหนึ่ง นักเรียนจะได้ประโยชน์จากการสนทนาแบบนี้คือ ได้ประโยคสนทนาที่เป็น model ฝังในสมอง สองคือได้คำศัพท์โดยที่ไม่รู้ตัวครับ

การป้องกันที่จะไม่ให้นักเรียนลืมบทสนทนา เพราะเราต้องการให้หัวของเด็กมีบทสนทนาฝังอยู่ เผื่อนำมาใช้ได้อย่างอัตโนมัติ  ครูต้องเน้นย้ำบทสนทนาบ่อย ๆ เช่นครูสุจะถามนอกห้องเรียนทีเล่นทีจริง ว่า  What do you want to be ? เด็กเวลาถามข้างนอกมักจะตอบว่า I want to be a doctor ทุกคนเลย หรือครูสุถามเด็กว่า Where are you going ?  เด็กจะตอบว่า  I'm going to the sea. ครูสุก็ถามเชิงยั่วยุเด็กเพื่อให้เด็กคิดคำตอบให้ตรงกับความเป็นจริงว่าอ้าวทะเลอยู่แถวนี้เหรอ เด็กก็จะเปลี่ยนคำตอบเป็น I'm going to the school แทนครับ