อย่าขี้ลืมติดหน้าที่มันเป็นอดีตก็กองมันอยู่ตรงนั้น มันสำคัญว่าหน้าปัจจุบันนะของคุณคืออะไร

เมื่อวานหลัง 9 โมงเศษไปแล้วยูมิเตรียมสอน 2 วิชาพอหลังเที่ยงไปถึงเย็นก็เข้าวัดไปพบพระเณรเถรชีนะช่างโชคดีอะไรเช่นนี้  มีแต่เรื่องเย็น ๆ 

  กำลังเดินอยู่ลานวัดก็เจอพระคุณเจ้าพอได้นั่งคุยกันโชคดีว่าท่านเองก็เป็นพระมีมุมคิดติดดินกินข้าวแกงนอนตระแคงเวลาพักผ่อนนะ  คือไม่นอนจริงไงละ 

 ช่วงหนึ่งเราคุยกันถึงหน้าตาว่าหญิงเสียเปรียบผู้ชายเพราะจากเด็กชายแล้วก็เป็นนายตลอด  แต่ฝ่ายหญิงนี่เป็นเด็กหญิงแล้วเป็นนางสาวแล้วเป็นนางเมื่อแต่งงาน  พอเลิกแล้วคะ  นางติดตัวผัวอยู่ไกลทำอะไรมันติดขัดไปหมดเรื่องจะลงลายเซ็นนะ เลยขอเป็นนางสาวอีกที...อีกทีนั่นแหละ 

 แล้วก็มาถึง  หน้าที่...เออ...ความจริงคนเรานี่เป็นคนอิสระนะ  เมื่อมีนักศึกษามาเรียกอาจารย์ขณะเข้าสอนในห้องก็มีหน้าที่เป็นอาจารย์  พอกลับบ้านได้ยินเสียงเรียก...คุณพ่อ...ตอนนั้นหน้าที่เราเป็นพ่อ

พออยู่กับเมียเออเรานี่ก็เป็นผัวเธอไง...ความเป็นอาจารย์  ความเป็นพ่อไม่มีเมื่อทำหน้าที่ผัวนะ อย่าขี้ลืมติดหน้าที่มันเป็นอดีตก็กองมันอยู่ตรงนั้น  มันสำคัญว่าหน้าปัจจุบันนะของคุณคืออะไรละ  ฮิ ฮิ ฮิ..