กราบสวัสดีทุกท่านครับ

    สบายดีกันนะครับ

เคยถามตัวเองไหมว่าตัวเรานี้สำคัญขนาดไหน อยากได้ตำแหน่งงานใหญ่ ก้าวหน้า ล้ำหน้าคนอื่น หรือปกครองคนอื่นได้อย่างไร หรือคำถามที่เกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งวิชาการ ตำแหน่งทางการปกครอง ตำแหน่งทางสังคมอื่นๆ

เลยอยากจะให้ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่ทางกายภาพของเรากันหน่อยนะครับ

  • เราอยู่บนผิวโลกใบนี้
  • โลกเรามีรูปร่างกลมแป้นเหมือนผลส้ม
  • มีเส้นผ่านศูนย์กลางจาก spheroid อ้างอิงอยู่ที่ 12,742 กิโลเมตร
  • เส้นผ่านศูนย์กลางด้านกว้างยาวกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางขั้วโลกอยู่ 43 กิโลเมตร
  • โลกที่มีน้ำฟ้าๆ 3 ใน 4 ส่วน
  • ส่วนที่เป็นพื้นดิน 1 ส่วนนี้ เป็นทะเลทราย เขาสูง และที่กันดารมากๆสักครึ่งหนึ่ง
  • มีประชากรเป็นลิงที่ตั้งตัวเป็นมนุษย์อยู่ประมาณ หกพันห้าร้อยล้านคน
  • โลกหมุนรอบตัวเองโดยใช้เวลา 23 ชั่วโมง 56 นาที 4.091 วินาที
  • ใช้เวลาโคจรรอบดวงอาทิตย์เพียง 365.2564 วัน
  • ใช้เวลาเดินทางไปอีกครึ่งโลกด้วยเครื่องบินหลายชั่วโมง

  • โลกเรา เมื่อเทียบกับน้องๆในระบบสุริยะด้วยกัน
    โลกช่างดูเป็นพี่ใหญ่ และมีสีสันที่สวยงามกว่าน้องๆคนอื่น

  • แต่พอเทียบกับพี่ๆในระบบสุริยแล้ว โลกที่เรารู้สึกว่ากว้างใหญ่ ไปเที่ยวเท่าไหร่ก็ไม่หมด ช่างดูเป็นเด็กกะจ้อยร่อย เหมือนทารกแรกเกิด สีสันความสวยงามสะดุดตา ไม่สะดุดตาอย่างที่คิด เมื่อมีขนาดเล็ก

  • แล้วถ้าเอาพี่น้องในระบบสุริยะทั้งหมดมาเทียบกับป่าป๊า (Sun) แล้ว
    น้องพลูโต เป็นคล้ายๆ dead pixel บนหน้าจอ
    ในขณะที่น้องโลกกลายเป็นขี้แมลงวัน

  • และเมื่อป่าป๊าพระอาทิตย์(Sun)เทียบกับ Sirius
    ซึ่งเป็นดาวฤกษ์สีขาว ที่สว่างที่สุดในเวลากลางคืน
    ก็เหมือนเป็นแม่กับลูก และเมื่อเทียบกับดาวยักษ์แดงอย่าง Arcturus
    ซึ่งเป็นดาวที่สว่างที่สุดในหมู่ดาว Bootes
    และเป็นดาวที่สว่างที่สุดเป็นอันดับสามบนท้องฟ้าเวลาค่ำคืน
    (อันดับหนึ่งคือ Sirius อันดับสองคือ Canapus)
    ปะป๊าพระอาทิตย์ก็มีขนาดแค่หัวแม่เท้าของซุปเปอร์ทวดปะป๊าอย่าง Arcturus

    ดาวพฤหัสเทียบเท่ากับหนึ่ง pixel ของหน้าจอในสเกลนี้
    ส่วนโลก ไม่ต้องพูดถึง ใช้แว่นขยายส่องก็มองไม่เห็น

  • และเมื่อซุปเปอร์ทวดปะป๊าอย่าง Arcturus มาพบกับ Rigel
    ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในหมู่ดาว Orion
    และเป็นดาวที่สว่างที่สุดอันดับ 7 บนท้องฟ้า
    หรือ Aldebaran ซึ่งเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในหมู่ดาว Taurus
    Arcturus ซุปเปอร์ทวดปะป๊าก็เป็นได้แค่เด็กเพิ่งตั้งไข่

    และทั้ง Rigel และ Aldebran ก็เป็นได้แค่เด็กน้อยในรถเข็น
    เมื่อเจอหม่าม้าทุกสถาบันอย่าง Betelgeuse ซึ่งเป็นดาวยักษ์แดง
    ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดดวงหนึ่งเท่าที่มนุษย์ทราบ
    ขนาดอยู่ไกลโลกตั้ง 427 ปีแสง ก็ยังเป็นดาวที่สว่างเป็นอันดับ 9 บนฟ้า
    และเมื่อมาเจออภิมหาซุปเปอร์แดดดี้อย่าง Antares
    ซึ่งเป็นดาวที่สว่างที่สุดในหมู่ดาว Scorpius
    ที่แม้จะอยู่ห่างจากโลก 600 ปีแสง ก็ยังเป็นหนึ่งในดาวที่สว่างที่สุดบนฟ้าได้
    (เพราะความสว่างของ Antares ก็แค่ 65,000 เท่าของพระอาทิตย์ เอง)

    ในสเกลนี้ ปะป๊าพระอาทิตย์ของเฮา มีขนาดได้แค่ 1  pixel
    ส่วนพี่พฤหัส มองไม่เห็นไปซะแล้ว
  • แล้วโลกของเรา
    ตัวเราที่นั่งหายใจอยู่นี่น่ะเหรอครับ

    พอจะนึกออกไหมครับว่าใหญ่ขนาดไหน

    เมื่อเราอยู่บนดาวพฤหัส เราคงจะรู้สึกว่าโลกช่างเงียบเหลือเกิน
    แต่ก็ยังพอเห็นกิจกรรมอะไรเกิดขึ้นบนโลกบ้าง
    เมื่อเราอยู่บนพระอาทิตย์ เราคงจะรู้สึกว่าโลกก็เป็นก้อนกลมๆสีสวยๆอันหนึ่ง
    เมื่อเราอยู่บน Arcturus เราก็จะไม่เห็นโลกอยู่ในสายตาอีกต่อไป
    เมื่อเราอยู่บน Antares เราก็จะไม่คิดหรอกว่าโลกนี้มีอยู่

    เมื่อไหร่ที่เรารู้สึกว่าชีวิตมันหนักหนา หรือตัวเองสำคัญเหลือเกิน
    ให้ลองไปยืนอยู่บน Arcturus  ก็พอ แล้วมองกลับมา

    แล้วเราก็จะพบว่า ความสำคัญที่เราถืออยู่บนโลก เรามองไม่เห็นมันเลย

  • แล้วเราจะยังมองหาความยิ่งใหญ่บนผิวโลกอยู่อีกไหม....
  • เราเองยังควบคุมตัวเองได้ไม่หมดเลย...และจะริไปควบคุมใครเล่า...
  • หากยังใหญ่อยู่ ท้ายที่สุดแล้ว...เราก็เล็กกว่าหีบศพของตนเองเสมอ....

เครดิต... กราบขอบพระคุณเจ้าของต้นแบบบทความนี้ และผู้สร้างภาพกราฟิกส์ทั้งหมดนี้ด้วยครับ ผมเอามาปรับให้เข้ากับบริบทนี้เพื่อเกิดบทเรียนในความทะยานอยาก อยากใหญ่ของตัวผมเองและของสิ่งมีชีวิตต่างๆ นะครับ

กราบขอบพระคุณมากครับ

ผงธุลีดินในธรรมชาติ