วันที่ 31-1 พ.ค. 51 ...พูดมาซะยืดยาว ก็เมื่อวานนี้ กับวันนี้อ่ะเจ้าค่ะ ที่ม.ศิลปากร มีการรับน้อง....ตั้งแต่เช้า รุ่นพี่นัด 05.30 ...โห!! ลืมตาขี้ตาเต้นแข่งกันเลย....แต่ห้องน้ำไม่มีคนแย่งน้องจิเข้า เพราะว่า พวกเขาเข้ากันหมดแล้ว 55555++

         แต่งชุดนักศึกษาไปที่คณะ...วันนี้ มีเพื่อนๆจาก 3 วิทยาเขตมารวมกันที่ สนามจันทร์...มีการทำพิธีบวงสรวงพระพิฆเนศ...สนามจันทร์ดูแคบไปเลยเจ้าค่ะ

         เมื่อท่านพรามหณ์ ร่ายคาถา...อัญเชิญพระพิฆเนศลงมา...ทุกคนก็ประนมมือ..ท่องบทสวดตามพ่อพรามหณ์....แต่มีเพื่อนคนหนึ่ง จากคณะจิตรกรรมเจ้าค่ะ....อยู่ดีๆ ก็ร้องกรี๊ดดดดดดดดดดดด ออกมาเป็นเสียงไก่เลยอ่ะ...น้องจิอยู่ใกล้ๆ ขนลุกเลยเจ้าค่ะ กลัวก็กลัว...พอเพื่อนกรี๊ดเป็นเสียงไก่ แล้วก็สลบไป น้องจิไม่ได้ช่วยอะไร เพราะมีรุ่นพี่คอยช่วยอยู่แล้ว...น้องจิยืนตัวแข็งเลย เพราะก็กลัวผีอยู่แล้วด้วย

          รอบๆบริเวณทำพิธีนั้น ไม่มีเสียงสัตว์ชนิดไหนร้องเลย นอกจาก ไก่ขัน....ทั้งๆที่แถวนั้นไม่น่าจะมีไก่ แต่ก็มีเสียงไก่ขันตลอดการทำพิธี...พูดแล้วขนลุก โอ้แม่เจ้า...ลูกบอกไว้ว่าจะวิ่ง 10 รอบสนามจันทร์ เดี๋ยวลูกจะไปวิ่งให้นะเจ้าค่ะ ....อย่าพึ่งโกรธเลย....แต่ขอวิ่งวันละ 1 รอบนะเจ้าค่ะ อิอิ

          พอบวงสรวงเสร็จ...ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำรอง...แล้วเข้าฐานทำกิจกรรมต่างๆ....เวลาประมาณ 3 โมงเย็น พี่ๆเริ่มทยอยเด็กๆไปนั่งสแตนเชียร์ เพื่อเป็นการรับน้อง....ตอนแรกๆ ก็นั่งไม่เท่าไหร่หรอกเจ้าค่ะ แต่พอนั่งไปนั่งมา ฝนตกลงมาแบบไม่บอกไม่กล่าวเลยเจ้าค่ะ

         น้องจิเปียกฝนอย่างแรง เนื่องจากไม่มีที่หลบในตอนแรก...พี่ๆ สั่งให้ผู้ชายดูแลผู้หญิงด้วย แต่คณะน้องจิ ผู้ชายมีไม่ถึง 10 คน นอกนั้นกระเทยหมด...จะทำยังไงดีเจ้าค่ะ....วิ่งหาที่หลบฝนไป ได้ยินเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่วิ่งหลบอยู่ด้วยกันบอกว่า ตัวเองยังเอาไม่รอด จะไปดูผู้หญิง...ป๊าดดดดด ได้ยินแล้วขำเลย 555++ จริงของเขาอ่ะ อิอิ

        พอหาที่หลบฝน อาการเริ่มออก เริ่มมีไข้ ปวดหัว แต่ก็ทนไหว....พอฝนซาๆลงหน่อย แต่ก็ไม่หยุดตก พี่ๆก็ทยอยน้องๆไปที่สแตนเชียร์อีกครั้ง...น้องจินั่งตากฝนหลายชั่วโมงเลยทีเดียว....อาการเริ่มไม่ค่อยดีอย่างแรง...ทั้งปวดหัว...เปียกฝน...เพื่อนๆเต้นแทบจะเหยียบตาย...เลยกลับหอก่อนแล้วกัน...ไม่งั้นคงไม่รอดแน่ๆ...

        กลับมาถึงหอก็อาบน้ำ...แล้วก็โทรหาลุงเอก  กับ อาสิทธิรักษ์  รายงานสถานการณ์...เอิกๆๆๆ...ที่พึ่งทางใจเลยนะเนี่ย ลุงเอกสุดหล่อ อิอิ....

        วันนี้รุ่นพี่นัด ตี 5 ครึ่งเหมือนเดิม น้องจิก็ตื่น ปวดหัวมาก รู้สึกว่าตัวเองไข้สูง แต่ก็ต้องไป..ไม่งั้นกลัวโดนยำ...เลยแต่งชุดนักศึกษาไป...แต่ก็น๊อคเจ้าค่ะ เอิกๆๆ

        แต่ถึงไม่สบาย น้องจิก็ไม่หายซ่า...ปั่นจักรยานไปตลาด ซื้ออุปกรณ์เตรียมเรียนพรุ่งนี้ค่ะ...แถมมานั่งเล่นเน็ตอีก เป็นยาอย่างดีเลย อิอิ

        คิดถึงทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ  ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้น้องจิเสมอมา...พรุ่งนี้น้องจิก็เปิดเรียนวันแรกแล้ว ประเดิมด้วยภาษาอังกฤษเลยเจ้าค่ะ...มึนแต่เช้า 555++ สงสัยต้องขอความช่วยเหลือจากครูเสียงเหน่อๆๆ ซะแว้วววว

        รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะทุกๆท่าน...น้องจิต้องขออภัยถ้าน้องจิไม่ค่อยได้ตอบ แต่เข้ามาเห็นทุกท่านให้กำลังใจแล้ว  หายเหนื่อย หายล้า หายท้อเลยค่ะ คิดถึงนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกท่านเช่นกันเจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^