ผมได้หนังสือ "ขอความรักบ้างได้ไหม" ตั้งแต่วันที่ 14 พฤษภาคม 2551 เป็นเวลาหลายวันแล้วก็อ่านไม่จบสักที คงจะเป็นเพราะว่าคิดและให้เวลากับเรื่องงาน ที่ทำ เสียมากว่า จึงไม่มีเวลาพักผ่อนสมอง ผมหาเวลาพักผ่อนโดยการอ่านหนังสือ เป็นส่วนใหญ่ "ขอความรักบ้างได้ไหม"  เป็นนวนิยาย หนุ่มสาวแสวงหา โดยพิบูลศักดิ์  ละครพล ผมได้รับหหนังสือเล่มนี้จาก คนเดิม คนที่มอบหนังสือ ทุ่งหญ้าสีน้ำเงิน  ผลงานของ พิบูลศักดิ์  ละครพล เช่นกัน

ขอความรักบ้างได้ไหม
ฉบับพิมพ์ใหม่ล่าสุด
แพรวสำนักพิมพ์ ราคา 100 บาท

http://www.amarin.com/apub/publishers/praew/


ฉันรักเธอ...ไม่เคยต้องการสิ่งใด
ฉันรู้ได้...ในยามเขาหยุดปรารถนา
ไม่เคยสูญเสียเดือนฉาย...ความหมาย...ศรัทธา
แสงเดือนรู้ว่า...ฉันรักเธอ...อย่างไร...

ฉันรักเธอ...ไม่เคยรักใครเทียบเธอ
ถึงแม้จะเก้อ...มีเธอเพียงความฝันใฝ่
ไม่เคยเรียกร้อง...ขอเป็นเจ้าของหัวใจ
ฉันรู้ได้...ยามเธอมีคนอื่นปอง

เดือนรู้ดี...ฉันให้สิ่งใดเธอบ้าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง...ยามเธอได้เป็นเจ้าของ
รู้ตัวดี...ชีวีนี้เปื้อนละออง
หนึ่งคำขอร้อง...ไม่เคยขอรักตอบมา

แสงเดือนเอย...แสงเดือนนี้แจ้งประจักษ์
รักบริสุทธิ์...ถึงแม้หยุดปรารถนา
ไม่เคยสูญเสีย...เดือนฉาย...ความหมาย...ศรัทธา
แสงเดือนรู้ว่า...ฉันรักเธอ...อย่างไร....

แดน ."เธอพลัดเข้ามาในชีวิตฉัน แม้จะไม่เหมือนผู้หญิงคนนั้น...
แต่เธอก็เป็นความหวานสำหรับชีวิตฉัน
ทุกสิ่งสวยสดงดงามในวันที่เราพบกัน...
และฉันไม่อยากได้ยินเรื่องเศร้าอีกต่อไป

มันเจ็บปวด...ถ้าสิ่งที่คาดหวังว่าเป็นสิ่งดีงาม...
เป็นไฟโชติช่วงกับชีวิตเรากลับต้องกลายเป็นอื่นไม่คาดฝัน...

ฉันรักเธอมากนะ...ณู...
และไม่เคยพูดกับใครมาก่อนเลย...ผู้หญิงคนอื่น..
.เป็นสัญลักษณ์ของความดีงามสำหรับฉันเท่านั้นเอง

ฉันไม่อยากให้เธอพลัดพรากหายไปจากชีวิตของฉัน.....

.....เธอรักฉันบ้างไหม....."

ณู.."ทำไมเธอต้องมั่นใจ..ทำไมเธอต้องมุ่งหวังที่ตัวฉัน...
มีอะไรแน่นอนหรือ ถ้าวันนี้ ฉันตอบว่าฉันรักเธอ..
พรุ่งนี้ก็อาจเปลี่ยนไป

ความรักคือชีวิต...แต่ความรักก็คือความเจ็บปวด
และชีวิตก็ต้องเปลี่ยนไป ฉันจึงไม่ตอบเธอเลย
ไม่มีวันใดก็วันหนึ่ง...ฉันก็ต้องเดินออกไปจากชีวิตเธอ
นั่นเป็นสัจจะที่สุด..

แม้ว่าจะยังรักใคร่ไม่ยอมพราก...
ความตายก็เดินมาเสมอ มิใช่หรือ...
สู้ทำใจให้พร้อมกับความเจ็บปวดมิดีกว่าหรือ...
แต่ฉันจะพยายามนะ...

เธอรักฉันทำไมนะ ผู้หญิงที่ระเหระหน
และอยากจะเหวี่ยงชีวิตออกไปสุดกู่.....

เธอเป็นคนอ่อนไหวมาก....ฉันเองก็ปลื้มใจที่เธอรักฉัน
แต่ไม่ทราบว่า...จะตอบแทนยังไงให้สาสม
ฉันเอง...ไม่ยึดมั่นกับมันเสียด้วย..."

ส่วนหนึ่งจาก...ขอความรักบ้างได้ไหม
โดย พิบูลศักดิ์ ละครพล
เรื่องราวระหว่างความรัก.ความสับสน.แสวงหาของหนุ่มสาว
และอารมณ์แห่งอารมณ์ของความรัก...

เขียนถึงโดย keekie ติดตามได้ที่ลิงค์นี้

http://www.thaipoem.com/forever/ipage/story3957.html

"ขอความรักบ้างได้ไหม" ดูเหมือนจะเป็นคำวิงวอนที่กว้างไกล 

เขาถามเราว่า พอจะมีความรักให้ใครได้บ้างไหม ในเมื่อยังมีคนอื่นอีกมากมาย 

ที่กำลังขาดความรัก และกำลังรอความรักในการเป็นเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

จากเพื่อนร่วมสังคม / สกุล  บุณยทัต  : นักวิจารณ์

ภาพปรพกอบจาก 

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=masharee&group=12

 

 

ผมไม่อาจจะสรุปขยายความได้มากกว่านี้

แต่เมื่ออ่านจบแล้วเข้าใจในความรู้สึกของผู้เขียน

คือ คุณพิบูลศักดิ์  ละครผล ว่าจะสื่อถึงอะไร

หากท่านสนใจก็หาอ่านเองได้ครับ "ขอความรักบ้างได้ไหม"