ภาพนี้เป็นภาพลำดับที่ 58 ของผม วาดเมื่อประมาณต้นเดือนมกราคมที่ผ่านมา ด้วยความที่ไปอยู่ที่เดลีแล้ว เรียน ดู รู้ เล่น จึงนำเอาความประทับใจมาใส่ในภาพวาด
ช่วงนี้เห็นความทุกข์ในแผ่นดิน จึงคิดถึงภาพนี้ พร้อมกับกลอนโลกสว่างซึ่งแต่งเอาไว้ตั้งแต่ ปี 40
ลองดูกันนะครับ
กรรมมีจริง
ทำทำไม ความชั่ว ไม่กลัวหรือ
สุดทางคือ ทุกข์ระทม ขมขื่นขวัญ
ทำคนอื่น(แล้ว) รื่นหัวเราะ เพาะบาปกัน
ผลคือ ฉัน นั่นรับรอง ต้องผลกรรม
ฆ่าคนอื่น คือฆ่าตน คนเขลาไหม
ผิดศีลใด ได้คืนตน ไม่พ้นหนาม
ทำอย่างไร ได้อย่างนั้น คือนิยาม
ไม่อยากทราม ก็ห้ามทำ ความชั่วเอย (13 มิย.40)
ผลบุญ
สำหรับ G2K ในโอกาสที่ครบ 3 ปีและกำลังจะขึ้นปีที่ 4
*ภาพและกลอนจาก www.polpage.com ©
สวัสดียามดึกค่ะพี่โยคี
กลับมาจากงานเลี้ยง ได้มาพบภาพวาด ประกอบบทกลอน แล้วมีความรู้สึก อยากจะช่วยกัน ตอกย้ำความจริงแท้ที่ไม่มีวันหนีพ้น "กฏแห่งกรรม" แต่งกลอน ประกอบฝากบันทึก เก็บไว้ ในGotoknow ด้วยคนนะคะ
"หนีใจไม่พ้น"
อาจแต้มแต่งแสงสีดูดีสวย
แสนสำรวยพรมกลิ่นประทินโฉม
อาจจะะอาบฉาบทาน่าเล้าโลม
อาจน้าวโน้มให้จิตคิดยินดี
เพียงผิวเผินเพลินชมดูสมลักษณ์
ยามประจักษ์งามตาผ่องราศี
ปกปิดบังซ่อนไว้ ..ไร้ราคี
ดวงตามี ยุติธรรม์ พลันเห็นจริง
จะปิดบังตั้งใจได้จริงหรือ
ให้ยึดถือ หลงใหลในทุกสิ่ง
ดำปนขาว จะพราวใส คงไม่จริง
สรรพสิ่ง จะแยกคัด และจัดการ
จะดีชั่วกลัวใยว่าไร้ผล
ใจของตน มั่นแม่น เป็นแก่นสาร
หลอกคนอื่นหมื่นใจ ได้เนิ่นนาน
อวสานเช่นไร ใจเห็นเอง
โยคีน้อย
๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑
โยคีน้อย
ดีจ๊ะ
ภาพนี้ คงมาจากการที่ได้เห็นคนอินเดียที่ขายดอกไม้ข้างถนนในทั้งในเดลีและในต่างจังหวัด แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีฉูดฉาด เป็นคนหาเช้ากินค่ำ
ดูแววตาของคนพวกนี้แล้ว เห็นความทุกข์ปนอยู่ในแวว เป็นความทุกข์ที่เราคงไม่เข้าใจ เพราะเราเป็นคนไทย เราเป็นคนพิเศษ กว่าชาติอื่น
แต่ด้วยความเป็นมนุษย์ จึงพอจะรูสึกถึงความทุกข์ทรมานนี้
จึงออกมาเป็นภาพหญิงขายดอกไม้ริมทาง
เจริญสุขจ๊ะ
มาชวนไปดู กิจกรรมเด็ก ๆ ที่โรงเรียน ครับ
น่ารักดี ที่นี่ นะครับ
เศร้าจังเลยครับ เฮ้อ
คุณ Suksom
ในความเศร้าในแววตา ก้ยังมีความงามของเสื้อผ้าและดอกไม้กับความตรงข้ามสุดโต่งของสีสัน
ดูดีๆ ก็คงสะท้อนความเป็นอินเดียนะครับ
:)
มาเยี่ยม...คุณ พลเดช วรฉัตร
เห็นภาพแล้ว...ยังคิดถึงอินเดียนะ
เห็นแววตายังมองเห็นเป็นความสุขกับดอกไม้บาน...ที่อยู่เบื้องหน้าเธอ
สวัสดีครับ อ. umi
ครับ ภาพนี้มีที่มาจากอินเดียครับ เห็นทุกวัน ตามสี่แยกในนครเดลีจะเจอคนขายเหล่านี้ครับ
ดอกไม้ก็จะเป็นดอกกุหลาบแดง
สิ่งที่ทำให้อินเดียมีเสน่ห์ประการหนึ่งคือสีสันของคนที่นี่ที่แสดงออกไม่ว่าจะผ่านการแต่งกาย สีดอกไม้ที่ใช้ในการบูชาเทพรวมถึงแววตา
แววตาที่มีความสุขที่คนต่างชาติดูเป็นความทุกข์
ซึ่งจริงๆ แล้ว อาจจะเป็นความสุขจริงๆ ก็ได้
ที่แน่ๆ คือผมมีความสุขในการวาดภาพนี้ครับ
ขอบคุณที่มาทักทายกันครับ
กราบท่านอ.พลเดชค่ะ
คุณคนไม่มีราก ครับ
สาธุครับ
ตั้งใจที่จะไปสู่ความดีงามเรียกว่าปรารถนาสุขคติภพครับ
เป็นการตั้งหางเสือของเรือที่ถูกต้องแล้วครับ
เพียงปล่อยให้เรือวิ่งไปเรื่อยๆ ก็น่าจะไปสู่น่านน้ำแห่งสันติได้ครับ
หลงคือสิ่งที่อยู่ในวิถีชีวิตครับ เป็นเรื่องธรรมดามาก
ขอเพียงหลงแล้วได้รู้
ยิ่งหลง ยิ่งรู้ครับ
ถ้าไม่หลงแล้วจะได้รู้อย่างไรครับ
ยิ้มให้กับชะตาชีวิตครับ
เจริญสุขครับ
ที่จะแนะนำก็คือ
แม้เมื่อเวลาใจผ่องแผ้วแล้ว ก็ขอให้กำหนดสตินะครับ
มิฉะนั้น หากความผ่องแผ้วหายไป(ตามปรกติของเขา) ใจก็จะกระเพื่อมอีก
ดังนั้น ดีก็กำหนด ไม่ดีก็กำหนด
ตกลงเหลืออะไร
ก็เหลือแต่รู้ ว่าดีหรือไม่ดี
นั่นแหละดีที่สุดแล้ว
ทำบ่อยๆ ใจจะค่อยๆลดความกระเพื่อมครับ
โชคดีครับ
Thank you, Khun Poldej, for introducing me to this website. I did enjoy your painting and poem. You are amazingly talented. The beauty of nature and humanity is in your hands!
In liberty and peace,
A
A Krab,
Thanks krab.You can be a part of G2K too. :)
See you.
Poldej