จากสองภาคที่ผ่านมารวมถึงงานบริการด้วยใจของตึก5/4 วันนี้จะขอเล่าเรื่องของน้องๆๆผู้ช่วยเหลือคนไข้เกี่ยวกับความคิดเห็นของการบริการด้วยใจ

" เริ่มแรกชอบงานด้านบริการ พอได้ทำงานด้านบริการรู้สึกชอบมากขึ้นและนี้คือจุดเริ่มต้นของงานด้านบริการ การทักทายกับผุ้มารับบริการด้วยคำว่า สวัสดี ยินดีต้อนรับ ยิ้มพร้อมสบตาแสดงความกระตือรือร้น สอบถามถึงความต้องการของผู้รับบริการ พร้อมกับยินดีที่จะให้บริการแก่ผู้มารับบริการทุกคน พร้อมกับพูดคุยแสดงถึงความเป็นมิตร รับฟังในสิ่งที่ผู้มารับบริการพูดถึงแม้สิ่งนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่สำหรับผู้รับบริการคิดว่าเป็นเรื่องใหญ่ ช่วยให้คำแนะนำ ปลอบโยนและสัมผัส ถึงสิ่งที่ผู้รับบริการกังวล ดูแลเหมือนญาติของเราไม่แสดงท่าทีรังเกียจ มีความเมตตา เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เท่ากันทุกคนโดยไม่แบ่งชนชั้น สนใจรายละเอียดเล็กๆน้อย อีกทั้งรักษาความลับของผู้มารับบริการ และทำสิ่งต่างๆโดยไม่หวังผลตอบแทน  ยิ้มรับข้อบกพร่องของตนเองเมื่อผู้รับบริการให้คำแนะนำ และเมื่อเกิดข้อผิดพลาดก็พร้อมที่จะขอโทษเสมอเพื่อลดความขัดแย้งระหว่างผู้มารับบริการและผู้ให้บริการ  หัวใจของผู้ให้บริการคือ ผู้รับบริการพึงพอใจ ประทับใจ ความรวดเร็วถูกต้องและปลอดภัย"

ส่วนของน้องอีกคนมีความคิดดังนี้ " การบริการด้วยใจคือการทำทุกอย่างด้วยการใส่ใจลงไปด้วยทุกครั้งโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ทำด้วยความเต็มใจ ยิ้มมาจากข้างใน พร้อมที่จะทำเพื่อผู้มารับบริการ   เมื่อได้ทำแล้วจะรู้สึกดีและผลตอบแทนที่กลับมามันไม่ใช่เงินทองแต่เป็นความรู้สึกที่ดี"

จากการให้แต่ละคนแสดงความคิดเห็นก็จะเห็นว่าแต่ละคนมีความพร้อมที่จะให้บริการแก่ผู้อื่นและจะทำงานอย่างมีความสุข ตามคำพูดที่ว่าองค์กรมีชีวิต

โดย ปิยะวดี  ฉาไธสง