พอพระสวดเสร็จก็เข้าโต๊ะอาหารแหมเหมือนจะดูแลเป็นพิเศษ

ยามเย็นผมพาครอบครัวเข้าไปในตัวเมืองหาดใหญ่แถวคลองหวะพึ่งกลับมาถึงบ้าน  ด้วยความคุ้นเคยกับหลานสาวคุณยายผ่อง  คือ ดร. มณฑนา  พิพัฒน์เพ็ญ 

 คืออาจารย์ทำงานในที่เดียวกันดูแล ป. เอกมาด้วยกันแล้วเห็นไม่มาทำงานเลยทราบว่า...คุณยายจากไปแล้วบำเพ็ญกุศลที่บ้านดังกล่าว 

 ผมไปถึงงานร่วมกับทีมศิษย์เก่า จาก ม. ขอนแก่น ที่มาทำงานอยู่ภาคใต้เพราะคุณสนั่น  สายสุนทรเป็นลูกเขยบ้านนี้และภรรยาผมเองก็อยู่ในทีมนี้ด้วย 

 เป็นอันว่า..ความคุ้นเคยมีมาก...พอนั่งได้ที่เท่านั้นแหละ  ทั้งน้ำทั้งถั่วขนมไหลมาสู่ที่นั่งพวกเราเพราะความคุ้นเคยแท้ ๆ มั้ง...

จึงเสมือนญาติอย่างยิ่ง  และพระคุณเจ้าที่มางานสวดนั้นก็รู้จักกันอีกต่างหากละ  พอพระสวดเสร็จก็เข้าโต๊ะอาหารแหมเหมือนจะดูแลเป็นพิเศษเลยละเหมือนอาหารกินบินมาหาเพียงแต่เราเอาเข้าปากเท่านั้นเอง...

แหละนั่นคืออาหารเย็นของผมวันนี้ละ...จริงที่ว่า...การที่คนมางานศพนาง ก. จะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับลูกหลานของท่านผู้จากไปนะ  และความสำเร็จใด ๆ ต้องมาจากเพื่อนด้วยมีเพื่อนเยอะก็สะดวกในหลายอย่างนะ  ฮิ ฮิ ฮิ