นั่นคือ การเริ่มสัมผัสการบันทึกเรื่องราว เรื่องเล่าเป็นครั้งแรก ทำให้เกิดพันธะทางใจ ว่า เมื่อมีเรื่องที่น่ารู้ น่าเรียน น่าแลก ให้เข้ามาบันทึกที่นี่ จะมีผู้ที่สนใจเข้ามาเรียนรู้ทั่วราชอาณาจักรเลย

 

ดิฉันเริ่มต้นกับ GotoKnow เมื่อ 12 มค.49 เวลา 23.49 น. ... หลังจากที่ได้รู้จัก GotoKnow มาได้ระยะหนึ่งแล้ว เมื่อได้คุยกับ อ.ธวัชชัย และ อ.จัน และน้องๆ เมื่อครั้งการประชุม ของ สคส. ที่ รร.มิราเคิล ตอนนั้นยังไม่รู้จักทั้ง อ.ธวัชชัย และ อ.จัน เลย ... เพียงแต่มีความรู้สึกว่า อาจารย์ทั้งสองท่าน และน้องๆ สคส. มีไมตรี และเป็นกันเองกับผู้เข้าประชุมมาก คุยกันได้แบบสบาย สบาย ไม่เกร็ง และเป็นกันเองมาก มาก ... แต่ก็ไม่ได้คิดที่จะบันทึกเรื่องราวใน GotoKnow

จนกระทั่ง อ.หมอสมศักดิ์ ชุณหะรัศมิ์ มากระตุ้น บอกให้ไปลองใช้งานบันทึกในนี้ดูหน่อย บุกเบิกให้ชาวกรมอนามัย เพื่อจะได้มาเข้าร่วม ลปรร. กันต่อไปในอนาคต

นั่นคือ การเริ่มสัมผัสการบันทึกเรื่องราว เรื่องเล่าเป็นครั้งแรก ทำให้เกิดพันธะทางใจ ว่า เมื่อมีเรื่องที่น่ารู้ น่าเรียน น่าแลก ให้เข้ามาบันทึกที่นี่ จะมีผู้ที่สนใจเข้ามาเรียนรู้ทั่วราชอาณาจักรเลย

... เริ่ม AAR ตามที่น้องมะปรางเปรี้ยวเชิญชวนดีกว่า ... เน้น สิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองละกัน

ขอเอาตามสไตล์ AAR นะคะ

  1. คาดหวังอะไร ก่อนมาร่วมบันทึกใน GotoKnow
  2. พอเริ่มบันทึกแล้ว ได้อะไรบ้าง สิ่งที่ได้คืออะไร
  3. พอเริ่มบันทึกแล้ว ไม่ได้อะไรบ้าง สิ่งที่ไม่ได้คืออะไร
  4. คิดจะทำอะไรต่อไป

ข้อที่ 1 คาดหวังอะไร ก่อนมาร่วมบันทึกใน GotoKnow

  • หวังให้เกิดชุมชน ลปรร. ในกรมอนามัย
  • ปฏิบัติตามที่หัวหน้าสั่ง (คุณหมอสมศักดิ์)
  • เท่านั้นเอง

ข้อที่ 2 พอเริ่มบันทึกแล้ว ได้อะไรบ้าง สิ่งที่ได้คืออะไร

  • ได้เพื่อนฝูงเยอะแยะที่ไม่เคยรู้จักกันจากการทำงานมาก่อน
  • ได้รู้จักอย่างสนิทสนมด้วย แบบว่า เจอหน้ากันครั้งแรก ก็เหมือนกับคุ้นเคยกันมานาน แสนนาน
  • ได้คุยกับเพื่อนๆ ในบันทึก ได้ตลอด 24 ชั่วโมง
  • ได้พัฒนาตนเองให้มีสติ รู้ จำรายละเอียดของเรื่องเล่าที่ได้บันทึกไป อย่างแม่นยำ พร้อมทั้งสามารถวิเคราะห์เจาะลึกต่อยอดได้อีก เพราะว่า สิ่งที่ดิฉันให้เวลากับการบันทึกไปนั้น เป็นเรื่องของการทำงาน (การส่งเสริมสุขภาพช่องปากผู้สูงอายุ การทำกิจกรรม KM และอื่นๆ) ซึ่งสามารถนำมาต่อยอดกิจกรรมที่ทำจริงได้อย่างละเอียด และส่งผลให้กับผู้ที่ติดตามเรื่องราว เรื่องเล่าต่างๆ เหล่านั้น เกิดอารมณ์ปิ๊งแว่บ กลับไปทำงานส่วนของตนเองได้ต่อเนื่อง โดยที่มีตัวแบบจากการเล่าเรื่องจริง เหตุการณ์จากการทำงานที่แท้จริง
  • เกิดทักษะของการบันทึกความรู้ที่ได้รับของตนเอง ทำให้เกิดความสงบของจิตใจ ใจเย็น และมีความอดทนมากขึ้น ที่จะรับฟังเรื่องราวของคนอื่น ทั้งในที่ทำงาน และที่บ้าน
  • ได้เรียนรู้เรื่องราว เรื่องเล่าของชาว GotoKnow ที่ไม่อาจได้ฟังจากที่ใดมาก่อน แม้นว่า จากการพูดคุยก็คงไม่ได้เรื่องราวมากเช่นนี้
  • ได้เกิดความภูมิใจจาก เสียงที่ได้ฟัง ทั้งจากคนในกรมอนามัย และนอกกรมอนามัย ว่า เรื่องราวที่บันทึกไปนั้น มีประโยชน์มากมาย ให้ผู้คนได้อ่าน วิเคราะห์ และกล้าที่จะปฏิบัติตามได้อย่างไม่เกิดความระแวงว่า ทำไม่ได้จริง
  • เกิดพลังทุกครั้ง ที่ได้ฟังเรื่องราวดีดี และอยากบันทึกไว้ เพื่อให้ผู้อื่นได้รู้เรื่องราวไปด้วย
  • ได้พัฒนางานที่ทำ คือ การส่งเสริมสุขภาพช่องปาก ในชมรมผู้สูงอายุ ที่ทำต่อเนื่องกันเข้าปีที่ 3 และนำกิจกรรมการจัดการความรู้ เข้าไปเป็นเครื่องมือ รวมทั้ง ต่อยอดการบันทึกเรื่องราว ให้มีการค้นคว้าได้โดยง่าย และทั่วถึง ... ผลทำให้กิจกรรมเผยแพร่ได้กว้างขวางมากขึ้นเรื่อยๆ … และได้ขยายไปสู่งานอื่นๆ ด้วย
  • ได้ผลพวงจากการบันทึกใน GotoKnow นี้ เป็นที่เก็บรวบรวมเรื่องเล่าของการทำงานทั้งหลาย และสามารถดึงมาสรุปผลการทำงานของกิจกรรม นำไปเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ สรุปรายงานการดำเนินการ รวมทั้งการวางแผนดำเนินการกิจกรรมต่อยอดได้ด้วย
  • สร้างความสัมพันธ์อันสนิทสนมได้ กับ blogger ชาวกรมอนามัย ก็เพราะการเรียนรู้กันและกันจากบันทึกนี่กระมังคะ
  • ได้สัมผัสสังคมแห่งความเอื้ออาทรต่อกัน
  • อื่นๆ ... ยังนึกไม่ออกค่ะ

ข้อ 3 พอเริ่มบันทึกแล้ว ไม่ได้อะไรบ้าง สิ่งที่ไม่ได้คืออะไร

  • การ ลปรร. ในหน่วยงานตัวเอง ยังไม่ได้ตามที่หวัง ... ???

ข้อ 4 คิดจะทำอะไรต่อไป

  • สรุปขุมความรู้ที่ได้จากเรื่องเล่ากิจกรรมที่ได้ทำทั้งหลายใน GotoKnow เพื่อการประเมินผลการทำงานในช่วงที่ผ่านมา
  • สร้างสังคม ลปรร. ในหน่วยงานต่อไป ... เพราะได้พลังอยากเล่าจาก GotoKnow นี่ละค่ะ