สิ่งหนึ่งที่เราจะได้รับจากการเดินทางเพื่อท่องเที่ยวนั่นคือ การพักผ่อน ซึ่งการได้พักผ่อนท่ามกลางธรรมชาติ ถือเป็นการผ่อนคลายที่ดีมาก ๆ เลยครับ หลายคนทำงานที่ต้องรับผิดชอบเยอะ ๆ หลายคนทำงานที่ต้องเกี่ยวข้องกับคนที่มีปัญหา ต้องให้คำแนะนำและหาทางออกให้กับเขา ซึ่งถือเป็นงานที่มีความเครียดพอสมควร อย่างเช่น อาจารย์แนะแนวและนักจิตยาบำบัดอย่างพี่เอ๋ ที่บอกผมตอนนั่งรถกลับว่า การได้มาพักผ่อนอย่างนี้ถือเป็นการชาร์ตแบตให้กับตัวเอง เพื่อเราจะได้กลับไปพร้อมลุยงานที่เราต้องรับผิดชอบได้อย่างเต็มที่...
ดร.กะปุ๋ม ที่มักจะพูดเสมอว่า การเดินทางทำให้เราได้เรียนรู้ เรียนรู้ธรรมชาติ เรียนรู้วิถีชีวิตของผู้คนที่หลากหลาย ได้เจอเหตุการณ์ที่แปลกใหม่เป็นบททดสอบความเป็นมนุษย์ที่ดีเยี่ยม ถือเป็นการเรียนรู้จากภายนอกแน้วโน้มเข้าสู่การเรียนรู้ภายใน ส่วนเพื่อนเอก มักสนุกและมีความสุขอย่างเต็มที่กับการได้ท่องเที่ยว ได้เรียนรู้วัฒนธรรมที่แปลกใหม่ ได้เรียนรู้วิถีชุมชน ถือเป็นการเก็บเกี่ยวประสบการณ์และสะสมข้อมูลของนักวิจัยชุมชน เพื่อพัฒนางานที่ทำได้เป็นอย่างดีเลยครับ...
สำหรับผมแล้วนอกเหนือจากความสุขที่ได้จากการท่องเที่ยวและการได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ แล้ว ก็คือ มิตรภาพดี ๆ จากเพื่อนร่วมเดินทาง และมิตรภาพใหม่ ๆ ที่เราได้รับพบได้เจอทุก ๆ ครั้งของการเดินทางครับ...
หาโอกาสเดินทางเพื่อพักผ่อนกันบ้างนะครับ ถือว่าเป็นการให้รางวัลกับชีวิตครับผม...
...สุดท้ายนำภาพอิริยาบถการพักผ่อนของสุนัขเจ้าถิ่นมาฝากครับผม...
ดิเรกครับ
บรรยากาศที่"วังเวียง" ยังติดตรึงใจอยู่เลยครับ ผมคิดว่าหากมีโอกาสดีๆก็จะกลับไปเยือนอีก
เช้าวันนี้ ตื่นขึ้นมากับบันทึกภาพ-สวยๆ ถ้อยคำงามๆ ทำให้สดชื่นมากขึ้น
ผมคิดว่าการที่ได้เที่ยวกับคนคอเดียวกันนั้น ทำให้บรรยากาศความสุขทวีขึ้นด้วยครับ
ขอบคุณครับ เพื่อนร่วมทาง
อีกบรรยากาศหนึ่งครับ...
ความสุขของการท่องเที่ยว..นอกจากได้เปลี่ยนบรรยากาศแล้ว..การได้เรียนรู้มุมมอง ความคิด อุปนิสัยใจคอของเพื่อนร่วมทางก็เป็นสีสันใหม่ๆกับชีวิตเหมือนกัน..
**************
ชอบภาพหมาเจ้าถิ่นมากเลยค่ะ..มันนอนอย่างมีความสุขที่ซู้ดเลย..
แล้วก็สงสัยว่าคุณเอก..ถ่ายรูปอะไรอยู่คะ..(เอามาให้ดูหน่อยน่า..ท่าจะงามค่ะ..อิอิ)
...บันทึกนี้สดใสมาก..คิดถึงวังเวียงจังค่ะ......^___^
ขอบคุณคุณดิเรกมากค่ะ..ที่นำวังเวียงมาให้ระลึกถึงอีกครั้ง...
ครับ...เพื่อนเอก
...
การเดินทางทำให้เราได้มากกว่าแค่ท่องเที่ยวจริง ๆ ครับ...
ขอบคุณเช่นกันครับ ที่เป็นเพื่อนร่วมทางในหลาย ๆ การเดินทางครับผม...
ขอบคุณภาพประกอบด้วยครับ...
เจอกันเมื่อชาติต้องการครับผม...
ครับ...คุณครูแอ๊ว
...
เห็นด้วยครับว่า...
การได้เรียนรู้มุมมอง ความคิด อุปนิสัยใจคอของเพื่อนร่วมทางก็เป็นสีสันใหม่ๆกับชีวิตเหมือนกัน..
ส่วนเจ้าหมาเจ้าถิ่นนั้น ดร.กะปุ๋มบอกว่ามาครั้งที่แล้วก็เห็นมันนอนอยู่อย่างนี้ครับ สงสัยมันจะทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดี คอยต้อนรับนักท่องเที่ยวครับ...
ขอบคุณมากครับ...
คุณดิเรก...กะปุ๋มยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเลยอ่ะ...อิอิ
แวะมาก่อนเดี๋ยวมาใหม่..
(^____^)
ครับ...คุณกะปุ๋ม
...
ภาพถ่ายมุมกว้าง เน้นธรรมชาติและอิริยาบถ ไม่ได้โฟกัสที่หน้าจึงไม่เป็นปัญหาครับผม...
ภาพรวมดูรีแลกซ์ดีครับ...
----------------------------------------------
ผมถ่ายอะไร..ใช่มั้ยครับคุณครูแอ๊ว เอามาให้ชมเลย
สวัสดีค่ะ ดร.ดิเรก
ใครได้ไปสัมผัสคงรู้สึกดี..มากมาย @
สวัสดีค่ะ Mr.Direct
สวัสดีครับ
ภาพสวยงาม ชวนให้อยากไปทุกภาพเลย
แหม ภาพสุดท้าย ได้จังหวะเหลือเกิน อิๆๆ
ครับ...เพื่อนเอก
...
ขอบคุณนะครับที่นำภาพภาคต่อของภาพนั้นมาให้ชม...
...สะพานไม้ ณ วังเวียง...
ขอบคุณครับเพื่อน...
ครับ...คนไม่มีราก
...
ก่อนอื่นต้องขอแก้ข่าวเรื่อง Dr. ก่อนนะครับ ผมเป็นแค่ Mr. ครับ...
ตอนนี้ยังไม่ใช่แต่อนาคตยังไม่แน่ครับผม...
ผมว่าคนที่มีโอกาสได้เดินทางบ่อย ๆ ไม่ว่าจะด้วยการทำงานหรือเดินทางเพื่อพักผ่อน ถือเป็นกำไรของชีวิตมาก ๆ ครับ...
การได้สัมผัสอะไรใหม่ ๆ เป็นการเปิดโลกทัศน์ให้กับตัวเองครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...คนไม่มีราก
...
จริง ๆ แล้วผมก็ชอบนะครับ เห็นตอนแรกยังยิ้มเลย...
ดีเลยครับถือเป็นการอวยพรล่วงหน้า...
พอให้พรนั้นสัมฤทธิ์ผลด้วยเถิดครับ...
ขอบคุณอีกครั้งครับผม...
กลับมาอีกครั้ง...
บันทึกนี้ทำให้กะปุ๋มนึกถึงภาพคุณชายกับยายแจ๋ว...ค่ะ
ตื่นนอนมาคุณชายเธอจะผมเรียบแปล้ไม่กระดิก...
ส่วนยายแจ๋วผมเผ้ากระเซอะกระเซิง...
แต่ขอบอกว่า ทั้งคุณชายและยาวแจ๋ว ต่างยังไม่ล้างหน้ากันทั้งคู่...5555
ครับ...คุณสายธาร
...
วังเวียงอยู่ที่ลาวครับ นั่งรถจากเวียงจันทร์ไปประมาณ 3 ชั่วโมงครับ...
ระหว่างนั่งรถบรรยากาศสองข้างทางก็เป็นธรรมชาติมาก ๆ ครับ...
มีโอกาสอยากให้ลองไปเที่ยวครับ...
ขอบคุณครับผม...
ครับ...ครูปู
...
รูปที่ถ่ายที่วังเวียงได้บรรยากาศหลายภาพเลยครับ ต้นไม้ สายน้ำ ภูเขา ผู้คน วิถีชีวิต...
ไว้จะทยอยลงให้ชมกันครับ...
ขอบคุณมากครับ...