16 พฤษภาคม เดินทางไปสวนป่าครูบาสุทธินันท์ มหาชีวาลัยอีสาน มีวาสนากันทุกคนที่พี่ชายคนใจดี อดีตนายพลเอกแห่งกองทัพบก กลัวจะไปกันได้ไม่หมด เลยแย่งหน้าที่คนขับรถ ขับรถให้นั่งเสียเอง เรา ทั้งหมด 11 ชีวิตนั่งรถกันมา ใจระรัวอยากถึงสวนป่ากันเร็วๆ พี่ชายใจดีจึงขับเกือบรวดเดียวให้ ถึงสวนป่าอย่างใจ แวะ เติมเชื้อเพลิงให้รถและน้ำดื่มให้คนอยู่เพียงแค่ 2 จุด แล้วตรงรี่ไปเลย สวนป่าคือจุดหมาย ระหว่าง ทางครูพิสูจน์เล่าเรื่องเกี่ยวกับข้าวให้ฟังตั้งหลายเรื่อง ส่วนน้องโจ้นั่งเงียบ ไม่เหมือนตอนอยู่บนเวทีแม้สักนิดเลย แถมทำให้แปลกใจเด็กอะไรไม่ชอบน้ำ แต่ชอบกินเอ็มร้อย ได้ยินเสียงใครแว่วบอก ว่า เอาอย่างอาจารย์ไง เจอฝนตกเป็นระยะๆ แต่ไม่หนักหนาให้ต้องชะลอ ในรถมีบรรยากาศใสๆ อวลด้วยเสียงจ้อใสหวานที่คอยชวนคุยสลับเล่นไปกับ 3 เสียงพ่อป้าลุง
ระหว่างรอที่บ้านป้าจุ๋ม


ถึงสวนป่าทักทายพ่อ น้อง ขจิตเร็วรี่บอกพ่อแจกดอกไม้หน่อยเร้ว หนูจิคว้าได้ราวแขวนดอกไม้ก็แบก เร่มาบริการให้พ่อหยิบมันได้ง่าย พ่อทักทายทุกคนด้วยการสวมมาลัยพร้อมกับการแจกกอด น้องฉันที่มาด้วยรับ แจกกอดไปแค่ไหน ฉันก็ไม่รู้หรอก ก็ก่อนมาได้บอกแล้วว่าเวลาเจอกันทุกครั้งที่นี่เขาแจกกอดให้กัน ใครจะให้กอดหรือจะไม่ให้ กอดก็ว่ากันไปเอง
กอดกันแล้ว ก็ได้กลิ่นหอมละมุนโชยมา กลิ่นข้าวต้มนี่เอง เออ! ตอนนี้แหละท้องมันร้อง ว่าหิวแล้วๆ จึงลงมือโจ้กัน ข้าวต้มนี้ใส่เห็ดหอมๆ รสอร่อยหวานดี ระหว่างโจ้ข้าวต้ม ทีมดงหลวงก็เข้ามา ตามมาด้วยทีมพิดโลก อย่างที่เล่าไปแล้ว

หลังจากนั้นความเงียบก็กระเจิง ด้วยมีคนมามากหลาย กินข้าว เสร็จลงท้ายด้วยการหาที่นอน เอ๋! นอนไหนกันละ ก็ในบ้านหลังใหญ่ มีห้องนอนไม่มาก แต่มีคนมามากจะนอนได้ยังไง โถงกลางก็วางเก้าอี้ ไว้ต้อนรับ
น้องขจิตประกาศ ใครไม่นอนในบ้าน ไปนอนที่นอกบ้านก็ยังได้นะครับ ทีมน้องๆเลยออกกันไปสำรวจหาที่นอน ทีมดงหลวง พิดโลกก็ตามมาดูด้วย
ในที่สุดคืนนี้ ทีมกระบี่เลือกนอนบนหนำข้างบ้านพ่อครู คนละหลังบ้าง สองคน หลังบ้าง มีหนูจิหนูอ้าย นอนเป็นไข่ดาวให้เฝ้าอยู่ที่หลังตรงกลาง
หนำนี้ปูไม้ไผ่ หลังคามุงหญ้าคา มีอุปกรณ์เตรียมให้ ขันรองน้ำ ก๊อกน้ำ และ ลิ้นชักเคลื่อนที่ได้ น้องขจิตมาบอกเพิ่ม ถ้าจะนอนโล่งๆ อาจจะมียุงตอมกวน อย่างไรให้กางมุ้ง หรือไม่นอนบนหนำก็เลือกกางเต็นท์นอนใต้ต้นไม้
บทสรุปสุดท้ายได้กลายเป็นปูเต็นท์นอนบนหนำกันซะเลย นี่เป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่ฉันได้นอนในเต็นท์ที่กางเองกับมือ สมใจเลยค่ะกับประสบการณ์อย่างนี้
ตอนเลือกที่นอน นอกบ้านมีทั้งบ้านและหนำให้เลือกนอน รู้เลยว่าพี่หมอรูปหล่อเป็นห่วง น้องคนนี้ ท่านแวะเวียนตามมาดูว่าฉันจะเลือกที่ไหนนอน
เมื่อได้ยินทีมเราเลือกที่จะนอนบนหนำแน่ๆ พี่ท่านจึงพาทีมและหมอเบิร์ดไปเลือกนอนบ้านอีกหลัง
ฉันรู้ว่าหมอเบิร์ดอยากนอนหนำใจแทบขาด แต่เกรงใจพี่ท่าน ชวนเท่าไรก็ไม่ กล้าใจอ่อนแยกตัวมานอนหนำ สักครู่พี่จุ๋มตามมาบอกว่าที่บ้านใหญ่ยังว่าง ให้ฉันไปนอนด้วยกันที่บ้านใหญ่กันเถอะ แต่ใจฉันมันอยากนอนเต็นท์ที่อยู่บนหนำให้หนำซะหน่อย เลยบอกพี่จุ๋มว่าฉันเลือกที่จะนอนหนำค่ะไม่ต้องห่วง นอน นี่แหละทุกคนที่มาจากกระบี่
ผลการเลือกก็คือ นอนสบายดีทุกคืนไม่มีปัญหาอะไรเลย มีน้องขจิตมานอนเป็นเพื่อนที่หนำ หลังแรกสุดซึ่งหน้าบ้านมีตุ๊กตาไหว้ต้อนรับวางไว้ ซึ่งเป็นหลังที่พี่จุ๋มเล่าเรื่องสำคัญให้ฟัง ฉันมาทราบทีหลังว่าคุณครูพิสูจน์ และน้องโจ้ก็นอนหนำเหมือนกับฉันเช่นกัน แต่ว่าเป็นหลังไหนฉันไม่ได้สังเกต
กลุ่มคนหน้าตาดี ชวนกันเลือกที่นอน มีเจ้าของบ้านมาช่วยเลือก ทายกันหน่อยว่าใคร

คนนอนหนำมีห้องน้ำเป็นแถวยาวข้างบ้านใหญ่ให้ใช้เลือกอาบน้ำ ชีวิตฉันตอนนี้ได้ย้อนกลับไปเป็น สาวชนบทใส่ผ้าถุงอาบน้ำอีกครั้ง เมื่อรู้อยู่ว่าจะมานอนสวนป่า ฉันบอกพรรคพวกว่าให้เตรียมพร้อมนะค่ะ และยังบอกเขาด้วยว่าไหนๆก็จะมาเป็นสาวชนบททั้งที หมอรูปหล่อขอไว้ให้เสื้อผ้าที่เตรียมมาทั้งหมด เป็นผ้าถุง เสื้อคอกระเช้าหรือเสื้อแขนกุดก็ได้ หรือถ้าไม่สะดวกเอาสะดวกอย่างไรก็ไม่ว่า เลือกให้เข้ากับบรรยากาศให้เข้ากั๊นเข้ากันหน่อย เพราะจะมีบายศรีไว้ต้อนรับให้ด้วย
บอกเขาไปแล้วอย่างนั้น ฉันเองได้เตรียมมาด้วย มีผ้าถุงมาใช้พร้อมกับเสื้อแขนกุด มีเสื้อผ้าฝ้ายมาด้วย พร้อมให้ใส่ทุกวัน มีกางเกงกุยเฮงที่บ้านฉันเรียก กางเกงเลมาใช้ใส่ด้วยนะ ข้อดีที่เตรียมผ้ามาไว้ใช้อย่างนี้ คือ ช่วยให้สบาย สัมภาระเบาไม่หนัก ไม่ต้องคอยแบกเป้หนักให้ สะบักเอียงและปวดหลัง
เบื้องหลังเป็นอย่างนี้ที่แปลงร่างฉันให้เป็นสาวชนบทเต็มคราบ ตอนรับบทแม่ครัวหัวป่า ปรุงอาหารประจำภาค จึงมีคนมาเก็บภาพมุมเด็ดๆส่งเข้า ประกวด แหม! ไม่อยากจะอวดว่ามีคนได้รางวัลจากรูปที่ฉันเป็นนางแบบให้เขาด้วยนะนา อยากรู้ว่าภาพไหนที่ คว้ารางวัลมาได้ โปรด ติดตามดูได้ที่บันทึกของน้องขจิตค่ะ
พี่ขับรถเข้าทางด้านหลังสวนป่า ซึ่งไม่เคยมาทางนั้น หลงตั้งนานจนสาวๆในรถใจไม่ไดกันหมดแล้ว พอเห็นแสงไฟรถตู้เท่านั้นก็เฮออกมาเลย รอดแล้วเรา อิอิ...
สวัสดีครับ
ว้า อยากนอนหนำบ้าง
แหม่ พี่บางทราย ไปหลงได้ยังไง เสียฟอร์มโม้ด...
มาติดตามต่อค่ะ ^ ^
พี่หมอเจ๊คะ
แวะมาบอกว่า มีคนหล่อ เขียนบันทึกถึงที่ http://gotoknow.org/blog/sutthinun/184032
ลองอ่านดูนะคะ :)
สวัสดีครับคุณหมอเจ๊...
อ่านแล้วหวนคิดถึงหนำที่เถียงนาบ้านพ่อเฒ่าจังหูครับ...อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะพี่หมอเจ๊
คืนนั้นเมื่อมาถึง แล้วต้องฝ่ามหกรรมกอดเบิร์ดก็ครึกครื้นในใจเชียวล่ะค่ะ...กอดจริงๆกอดแน่นๆกอดนานๆ ^ ^
กำลังนั่งพักบนเก้าอี้เพราะนั่งมานานมากๆตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง เที่ยงคืนกว่าคุณหมอคนชอบวิ่งก็เรียกว่ามาหาหมอเจ๊หน่อย ถึงได้เห็นว่าทีมกระบี่กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ มีพี่สาวหน้าคม ยิ้มหวานแบบใจดีอยู่เต็มเลย...ผล.. กอด อิ อิ อิ
เห็นพี่ๆเลือกนอนหนำแบบสดใส ...น้องก็นอนเรือนด้วยความอิจฉา อุ้ย สบายใจเพราะพี่มีที่นอน แหะ แหะ
ตรงขนำหลังสุดท้ายพ่อบอกว่าวิวสวยที่สุดเลยค่ะพี่หมอเจ๊ เพราะพระอาทิตย์ขึ้นตรงนั้น ลานดอกต้อยติ่งก็อยู่ตรงนั้น สุดแสนจะกะติกเชียวค่ะ ^ ^
คิดถึงทีมกระบี่ทุกคนนะคะ กอดนุ่มๆพร้อมการติดตามตอนต่อไปค่ะ
ตามมาเก็บเกี่ยวร่องรอยแห่ง รัก และ กอด ครับ
มาตรวจการบ้าน อิอิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ป้าหมอจ๋า
คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ น้องจิจะไปเข้าหอแล้วค่ะ แงๆๆๆ โทรมาหาน้องจิบ้างน๊า เหงาๆๆ กลัวผีๆๆๆ อิอิ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^