สวัสดีค่ะพี่หมอเจ๊

คืนนั้นเมื่อมาถึง แล้วต้องฝ่ามหกรรมกอดเบิร์ดก็ครึกครื้นในใจเชียวล่ะค่ะ...กอดจริงๆกอดแน่นๆกอดนานๆ ^ ^

กำลังนั่งพักบนเก้าอี้เพราะนั่งมานานมากๆตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึง เที่ยงคืนกว่าคุณหมอคนชอบวิ่งก็เรียกว่ามาหาหมอเจ๊หน่อย ถึงได้เห็นว่าทีมกระบี่กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ มีพี่สาวหน้าคม ยิ้มหวานแบบใจดีอยู่เต็มเลย...ผล.. กอด อิ อิ อิ

เห็นพี่ๆเลือกนอนหนำแบบสดใส ...น้องก็นอนเรือนด้วยความอิจฉา อุ้ย สบายใจเพราะพี่มีที่นอน แหะ แหะ

ตรงขนำหลังสุดท้ายพ่อบอกว่าวิวสวยที่สุดเลยค่ะพี่หมอเจ๊ เพราะพระอาทิตย์ขึ้นตรงนั้น ลานดอกต้อยติ่งก็อยู่ตรงนั้น สุดแสนจะกะติกเชียวค่ะ ^ ^

คิดถึงทีมกระบี่ทุกคนนะคะ กอดนุ่มๆพร้อมการติดตามตอนต่อไปค่ะ