วันหลังอย่าลืม
สวัสดีครับทุกๆท่านวันนี้ก็มาพบกันอีกวันนี้ผมขอท่านมาคุยเรื่องที่ใกล้ตัวเรามาก
ครับ ผมจะไม่พูดมากจะเล่าให้ฟังเลยนะครับแล้วจะสรุปให้ฟังหรือท่านผู้อ่านสรุปไปเลยก็ได้
เช่นกัน มีครอบครัวหนึ่งมีแม่อยู่กับลูกชายกันสองคนแกรักลูกชายคนนี้มากจะเอาอะไรแม่ก็
หามาให้ขอให้ลูกเอ่ยปากขอเถอะแม่เป็นต้องหามาให้ ให้ได้ พอได้อายุครบบวชแม่ก็บวชให้
ทุกอย่างเรียบร้อยไม่ให้น้อยหน้าใครหลังจากสึกจากพระออกมาก็ช่วยแม่ทำนาทำไรไป อยู่
มาไม่ช้าไม่นานลูกชายก็ชอบผู้หญิงแม่ก็ไปสู่ขอตกแต่งให้ แล้วลูกชายก็แยกเรือนออกไปอยู่
บ้านเมียแม่ก็ยอม แม่ยอมอยู่คนเดียวเพราะยังช่วยตัวเองได้อยู่ นานๆลูกชายก็จะมาเยี่ยมแม่
สักครั้ง เป็นเช่นนี้จนมีลูกก็นำมาหาย่า ต่อจากนั้นเป็นต้นมาลูกก็มาหาแต่ไม่มีอะไรติดมือมา
ฝากแม่เลย จนในที่สุดแม่ก็นึกอยากกิน ขนมจีนน้ำยา แม่ก็บอกทิศเอ๋ยมาหาแม่เที่ยวหน้าซื้อ
ขนมจีนน้ำยา มาฝากแม่ด้วยนะแม่อยากกิน ลูกชายก็รับปากรับคำมาเที่ยวหน้าจะซื้อมาให้
และต่อมาลูกชายก็คิดถึงแม่ก็มาเยี่ยมแม่ พอมาถึงแม่ก็ถามว่าทิศซื้อ ขนมจีนน้ำยา มาฝาก
แม่หรือเปล่า ลูกชายบอกว่าลืมซื้อมาให้แม่ เอาไว้เที่ยวหน้าผมจะซื้อมาให้นะแม่ ก็เป็นอย่างนี้
อยู่เป็นประจำแม่ก็ไม่มีโอกาสที่จะได้กิน ขนมจีนน้ำยา ที่ซื้อไม่ได้เพราะผ่านร้านขนมจีนน้ำยา
เป็นต้องลืมทุกทีก็เลยไม่ได้เลี้ยวรถกลับไปซื้อมาให้แม่จนในที่สุดแม่ก็ไม่ได้กิน ขนมจีนน้ำยา
จนแม่สิ้นชีวิตลง ลูกชายเสียใจมากที่ไม่ได้ซื้อ ขนมจีนน้ำยา มาให้แม่กินได้ พอถึงเวลาทำ
บุญให้แม่ก็สั่งแม่ครัวเลยว่างานนี้ให้แม่ครัวทำ ขนมจีนน้ำยา ถวายพระทุกวันเพราะแม่อยาก
กินมากจนจบงาน ต่อจากนั้นต้องครบวันทำบุญอีกครั้งลูกชายก็หาแม่ครัวมาทำครัวอีกและได้
บอกญาติพี่น้องและคนสนิทที่รู้จักมาในงาน ก็มีเพื่อนบ้านถามขึ้นว่างานทำบุญครั้งที่จะถึงนี้
จะทำ ขนมจีนน้ำยา อีกหรือเปล่า
ผมไม่มีข้อสรุปครับเพราะอยู่ในตัวของเรื่องแล้วคำตอบผมได้พูดเรื่องนี้
มาหลายปีแล้วทางวิทยุชุมชนท่านผู้อ่านฟังให้ดีนะครับจริงไหมเวลาลูกจะเอาอะไรพ่อแม่ต้อง
หามาให้ลูกให้ได้ขอให้ลูกบอกเถอะพ่อแม่ทำหรือหาให้ลูกให้ได้ แต่เมื่อถึงเวลาแล้ว ยามที่พ่อ
แม่แก่ชราภาพลงหาได้มีลูกสักคนไม่ ที่จะทำให้พ่อให้แม่ ดั่งที่พ่อแม่เคยทำไว้กับลูกถึงเวลา
เข้าจริงแล้วพึ่งลูกไม่ได้เลย ได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ในใจถ้าพูดขึ้นหรือต่อว่าลูก ก็เก็บความรู้สึก
นั้นไว้เงียบๆ คือถ้าพูดหรือต่อว่าลูกก็กลัวลูกจะไม่สบายใจสู้ไม่พูดดีกว่านี่แหละครับพ่อแม่ผู้ที่
อ่านเรื่องนี้ก็ฟังกันไว้นะครับถ้าเราออกเรือนไปแล้วหรือยังอยู่กับพ่อแม่เวลาท่านสั่งอะไรก็ช่วย
เสียเวลาซื้อหามาให้ท่านเถอะครับ มีครับพอผมพูดออกอากาศจบก็มีแฟนเพลงโทรเข้ามา
บอกให้ผมทราบเหมือนกัน เป็นผู้หญิงนะครับที่โทรเข้ามาบอกว่าข้างบ้านดิฉันก็มีเหตุการณ์
อย่างที่เล่ามาเหมือนกันคือคล้ายๆ กันตรงที่ว่ารายนี้เป็นผู้ชายพ่อก็สั่งลูกว่าลูกช่วยซื้อก้วย
เตี้ยวมาฝากพ่อด้วยเพราะอยากกิน แต่แล้วลูกชายก็ไม่ซื้อมาให้สักครั้งที่มาเยี่ยมพ่อจนพ่อก็
เสียชีวิตลงเขาเสียใจมาก วันงานก็เหมาก้วยเตี้ยวมาเลี้ยงพระมากมาย บอกว่าพ่ออยากกิน
ก้วยเตี้ยว
นี่แหละลูกทำไมต้องเป็นอย่างนี้เวลาพ่อแม่ต้องการอะไรบ้างทำไมหาซื้อมาให้พ่อแม่
ไม่ได้ลูกอย่างนี้มีมากเลยหรือ แต่ก็มีนะครับลูกที่ดีเดี้ยวจะหาว่าไม่มีที่ผมนำมาเล่านี่ก็เพื่อให้
สะกิดกันไว้ เท่านั้นหาที่จะพูดส่อเสียดใครก็หาไม่ แต่ถ้าใครปฎิบัติต่อพ่อแม่ดีแล้ว ก็ขอให้ปฎิ
บัติต่อไปนะครับ ทำแล้วเจริญรุ่งเรืองทำมาค้าขายขึ้นทำบุญอะไรจะสู้ทำบุญกับพ่อแม่เป็นไม่มี
คือเป็นองค์พระที่ยิ่งใหญ่มาก ต่อจากนั้นก็ทำบุญกับพระที่สืบทอดพระศาสนาและบำรุงวัดวา
อารามกันครับ แต่อย่างลืมนะครับพ่อแม่ที่บ้านอย่าลืม มีคนบอกว่าถ้าเราทำกับพ่อแม่อย่างไร
เวลาเรามีลูกชายหรือหญิงก็แล้วแต่ ลูกก็จะปฎิบัติกับเราเหมือนอย่างเราที่เคยปฎิบัติกับพ่อแม่
อย่างไร อย่างนั้นเลยครับเรื่องที่ผมเล่านี่ประมาณสี่สิบกว่าปีแล้วเพราะผมจำเรื่องนี้มาจากคน
แก่ที่มาหาพระมาคุยกับพระ เล่าสู่กันฟังผมก็จำเขามาอีกทีหนึ่งครับผมก็ไม่เคยคิดนะครับว่า
จะได้มีโอกาสนำเรื่องราวต่างๆมาเล่าให้ทุกท่านได้อ่านกันและยังมีอีกมากเรื่องครับที่ผมมีอยู่
ไว้ในโอกาสต่อไปผมจะนำมาเล่าสู่กันฟังอีกนะครับ
สำหรับวันนี้ผมขอจบเพียงแค่นี้ก่อนครับผมขออำนวยอวยพรให้
คุณพระศรีรัตนตรัย จงคุ้มครองผู้ที่มีความกตัญญูรู้คุณต่อพ่อแม่ จงมีความสุข ความเจริญ
จะทำการสิ่งใดก็ขอให้ได้มรรคได้ผล เจริญในหน้าที่การงาน ถ้าทำการค้าก็ขอให้ร่ำรวย
อย่าเจ็บอย่าจน และเป็นคนที่มีคุณธรรม สัจจะธรรม ด้วยครับ สวัสดี
จากแก้ว สาริกา
สร้าง: ศ. 23 พฤษภาคม 2551 @ 00:11 แก้ไข: ศ. 23 พฤษภาคม 2551 @ 00:11 ขนาด: 16923 ไบต์
