การบริหารแบบมีส่วนร่วมโดยให้ทุกคนร่วมคิด ร่วมวางแผน ร่วมตัดสินใจ

        

              เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2551 ที่ผ่านมา เป็นวันเปิดเรียนวันแรก ที่โรงเรียนของผมมีการเปลี่ยนแปลง คือ มีคุณครูขอย้ายออก 1 คน จึงทำให้คุณครูไม่ครบชั้น  ในปีนี้ผมจึงคิดว่าจะลองบริหารโดยไม่บริหาร นั่นคือ มอบให้คณะครูมีส่วนร่วมในการบริหารอย่างเต็มที่  ดังนั้น ในการประชุมคณะครูเพื่อวางแผนการทำงาน ผมจะไม่เข้าประชุมเอง แต่จะมอบให้คุณครูที่อาวุโสและเป็นที่ยอมรับของคณะครู  เป็นผู้ประชุมแทน ผมเพียงแต่มอบนโยบายไว้กว้างๆ ว่าให้ประชุมในเรื่องเหล่านี้

          1.  การนำนโยบายของหน่วยงานต้นสังกัดมาปฏิบัติ

2. การจัดครูเข้าสอน ในกรณีครูไม่ครบชั้น

3. การแบ่งงานรับผิดชอบ

4.  การจัดทำแผนปฏิบัติการ

5. เรื่องอื่นๆ ตามที่เห็นสมควร

ผมปล่อยให้ประชุมกันเองโดยผมไม่เข้าไปยุ่ง  หลังจากประชุมเสร็จแล้ว  มาวันนี้ (20 พ.ค.2551)  คุณครูที่ได้รับมอบหมายให้เป็นประธานในการประชุม  ก็นำเสนอผลการประชุมให้ผมทราบ

แทบไม่น่าเชื่อครับ  ผลการประชุมออกมาประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี  บางเรื่องที่ผมยังคิดไม่ออกว่าจะเอาอย่างไร ที่ประชุมก็สามารถหาคำตอบให้ผมได้หมดทุกเรื่อง  ผมคิดว่าถ้าผมตัดสินใจเองก็คงจะไม่ดีเท่านี้ (เป็นความจริงครับ) และ นอกจากนั้น ที่ประชุมยังเพิ่มเติมประเด็นที่ผมไม่ได้บอกไว้ และประเด็นในการพัฒนาเพิ่มเติมอีก 2 – 3 ประเด็น โดยเฉพาะเรื่องที่ผมประทับใจความคิดมาก คือ เรื่องการจัดครูเข้าชั้นเรียนกรณีครูไม่ครบชั้น และ  การนำนโยบายของหน่วยงานต้นสังกัดนำไปสู่การปฏิบัติของสถานศึกษา

          ผมเกษียนหนังสือไปว่า อนุมัติให้ดำเนินการตามมติที่ประชุมทุกประการ  หน้าที่ของผมต่อไปนี้ คือ คอยติดตามดูผลต่อไปครับ

          จากบทเรียนจากการบริหารดังกล่าว ผมว่าการบริหารแบบมีส่วนร่วมเป็นเรื่องที่ดีมากครับ  แต่มีข้อจำกัดอยู่บ้างในเรื่องของ “การทำใจ” ครับ  นั่นคือ ลึกๆ  มันก็เหมือนกับว่าเราสูญเสียอำนาจไป   แต่เมื่อแลกกับผลที่ออกมา  ก็ต้องถือว่า “คุ้มค่า” ครับ

                                      ขอบคุณครับ