เมื่อมีคำถามมาถึงว่า....ทำไมต้องรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล  ครูอ้อยก็ได้ตอบไปแล้ว 

คราวนี้  คำถามนั้นยังมีต่อในเรื่องนี้  ก็คือ  การวัดอย่างไร  นำความรู้ตรงไหนมาทำเป็นแบบทดสอบนักเรียน  ครูอ้อย ได้จัดทำข้อทดสอบมาหลายปี  ตั้งแต่ ปีพ.ศ. 2546  ที่ครูอ้อยทำผลงานทางวิชาการ 

ครูอ้อยก็เพิ่งจะรู้ว่า  ผลประโยชน์ที่นอกจากจะสอนง่าย  เมื่อรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคลแล้ว  ยังนำส่วนตรงนี้ไปวิจัยในชั้นเรียนได้ด้วย   

ซึ่งครูผู้สอนบางท่านอาจจะทำเป็นมาตรฐาน  เพื่อวัดก่อนเรียนและหลังเรียน  ข้อทดสอบเพื่อรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล  อาจจะเป็นฉบับเดียวกันกับ  ข้อทดสอบก่อนเรียน หรือหลังเรียน ก็ได้  ขึ้นอยู่กับเนื้อหาของสาระนั้นๆ  

สำหรับครูอ้อย  คำนึงถึงปลายทางที่จะเกิดขึ้น หรือ วัตถุประสงค์ในการใช้แบบทดสอบ  คราวนี้  เพียงเพื่อให้รู้จักนักเรียนในเรื่องพื้นฐานการเรียนรู้วิชาภาษาอังกฤษ ..... เท่านั้น 

ดังนั้น  ครูอ้อยก็จะออกแบบทดสอบ  ง่ายๆ  เพื่อให้จัดนักเรียนออกเป็นกลุ่ม เก่ง  ปานกลาง และอ่อน  โดยแจ้งนักเรียนว่า.....ข้อสอบนี้ไม่ได้เป็นการตัดสินว่า.....เมื่อนักเรียนทำเพียงครั้งหนึ่ง  จะหมายถึง  นักเรียน จะเรียนภาษาอังกฤษ เก่ง ปานกลาง หรืออ่อน  เลย 

ครูอ้อยมีวัตถุประสงค์ในการแบ่งกลุ่มการจัดกิจกรรม  การใช้แบบทดสอบ  เพื่อสะดวกในการเรียนรู้เท่านั้น  และเท่าที่พบในปีการศึกษาก่อนๆ  ใช้คำถามง่ายๆ  เช่น  What.....  Where.....  What time.....  Can you......  How do you.....Do you.....Who teaches....What can you see.....

ความจริงแล้ว  ไม่ต้องใช้ข้อสอบมากมายหลายข้อ  แต่ในข้อสอบนั้น  น่าจะเน้นทักษะการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร  ไวยากรณ์บ้างเล็กน้อย