(Key word:G2K ทำให้เรารู้จักกันในระยะไกล เฮฮาศาสตร์ทำให้เราใกล้ชิดกันกระชับขึ้น)
สืบเนื่องจากแอบฟัง2หนุ่มหล่อคุยกัน http://gotoknow.org/blog/dongluang/181504
การเป็นวิทยากร การจัดอบรม เป็นปัญหาใหญ่ในชีวิตผมเลยทีเดียว ความรับผิดชอบที่แบกอยู่ มันจะบอกเราเองว่าเรารู้แค่ไหน ต้องทำอะไร ขาดตกบกพร่องอะไร สามารถจัดการได้แค่ไหน ทำไปทำมาทุกคำถามคือที่มาของบริบทKM. ทำให้เกิดคำเรียกตรงจุดนี้ว่า..การทำงานบนฐานไม่พร้อม..โดยเฉพาะผม ไม่มีความรู้วิชากงวิชาการอะไรเลย ต้องเค้นคิดแล้วเรียนรู้ไต่ระดับเต๊าะแตะไปอย่างทรหดทรมาน เสียเวลา เสียอะไรๆไปมาก อย่างยากที่จะพูดในที่นี่ได้
(หัวใจเสริมใยเหล็ก มีไหม?)
วิชาวัดใจนั้นไม่ใช่จะมีเฉพาะในหมู่นักเลง ทุกคนที่เป็นนักสู้มีศักดิ์ศรีโดนดีกันทั้งนั้น ทำให้บางคนขยาด เกรงเขาจะว่า เราไม่เป็น เราไม่ถูก เราไม่รู้ ..ถ้าใครผ่านจุดปริวิตกนี้ได้ ถึงจะก้าวไปลู่ลานประดาบ ในกลุ่มเรามีจอมยุทธที่ผ่านจุดนี้มาก ผมจึงภูมิใจที่ได้อยู่ท่ามกลางเจ้ายุทธภพ ถ้าระบุชื่อแล้วเขียนไม่ครบ คนชอบวิ่งมักจะเตือนว่า..ระวังท้องอืด
(ผมอยากรู้วิธีผ่าหัวใจองค์กร ผ่าหัวใจคน Conductor สอนให้หน่อยได้ไหม?)
ระดับจอมยุทธไม่ติดยึดอะไรอยู่แล้ว..เป็นไปไม่ได้ที่ผมจะระบุรายละเอียดให้ครบทุกท่านด้วยการเขียนเจ๊าะแจะนี้ แต่ขอให้โปรดทราบด้วยว่า..ผมเอ่ยชื่อท่านในใจสม่ำเสมอ จริงๆนะ ซูซาน หมอเบิร์ด หมอเจ๊ อ.ธวัชชัย น้าสร้อย น้าอึ่ง ครูอึ่ง รัตติยา แผ่นดิน สิงห์ป่าสัก เจ้ากอล์ฟลูกชายโทน Conductor ลุงเอก คนไร้กรอบ คนชอบวิ่ง อ.แป๋ว เล่าฮูแสวง ท่านสิทธิรักษ์ เม้งเยอรมัน ท่านอัยการ ท่านบางทราย ครูอ้อย ครูเอื้องแซะ เอื้องผึ้ง ครูขจิต ครูๆๆๆ.. และลูกหลานทุกคน ผมโชคดีมากที่ชาตินี้ได้เกิดมาเจอเครือญาติสกุลเฮ ไม่ยังงั้นชีวิตคงจืดชืดเหมือนน้ำล้างชามก้วยเตี๋ยวบูด..อิ อิ
(G2K.เสมือนญาติผู้ใหญ่ ที่ติดตามช่วยเหลือเราทุกถิ่นที่)
แม้แต่น้องจิเองก็อยู่ในสายตา..เธอกล้ากำมีดเหลาดินสอ เดินเข้าสู่ลานประลองยุทธอย่างสนุกแต่มั่นใจสูงมาก ด้วยเลือดเนื้อเชื้อไขชาวสุพรรณที่ฉานฉายอย่างน่าทึ่ง คำว่า..ไปด้วยกัน มาด้วยกัน เลือดสุพรรณเอ๋ย พิสูจน์ได้ที่ตัวน้องจิ วันนี้ชาวบล็อก มีใครบ้างไม่รู้จักเด็กเสียงเหน่ออารมณ์ดีคนนี้ เธอมีวิธี ย้ำนะครับ สไตล์วิธีที่เป็นเอกลักษณ์แห่งตน ในไม่ช้านี้เธอจะเป็นลูกหลานของคนทั้งแผ่นดิน สไตล์อะไรละครับที่ทำให้ผู้คนชื่นชอบชื่นชมอย่างเอ็นดู ไม่ง่ายหรอก ช่วยกันทะนุถนอมเด็กคนนี้เหมือนไข่ในหินด้วยเถิด ให้ความรู้ ความรัก ความเมตตา ในอนาคตเธอจะมีบทบาทสำคัญในชาติ ในโลก
(น้องจินี่แหละ อาจารย์สอนวิชาสมานฉันท์)
2หนุ่มหล่อเขาคุยกัน เรื่องการสร้างวิทยากรกระบวนการ จุดระเบิดตรงนี้เองที่ผมเฝ้ารอมานาน ว่าเมื่อไหร่หนอทักษะและประสบการณ์ชีวิตของชาวบล็อกเกอร์ จะเอาออกมาตีแผ่เพื่อปรับแก้ให้เกิดชุดความรู้เพื่อสร้างสรรค์และพัฒนาสังคมที่โดนใจ โดนปัญหาจะๆ ในสมัยโบราณ เขาจะมีการสังคายนาความรู้เป็นระยะๆ..มีมาตั้งแต่ครั้งพุทธกาล
(กระบวนการ กระบวนกร กระบวนเกิน นัดเจอกัน17-19พ.ค.51
เรื่องวิทยากรกระบวนการที่ปัญหากับผมมาก เพราะไม่เคยไปอบรมหลักสูตรที่ว่านี้ที่ไหน ใครๆนึกว่าผมรู้ โมเมทึกทักเออเองทั้งนั้น จริงๆแล้วเปล่าเลยนะเกลี้ยงๆกลิ้งๆ ไปเป็นวิทยากร ไปประชุม ไปอบรม ไปไหนๆ..คือการไปเรียนของผม จึงไม่มีกรอบ ไม่ติดกรอบ..แต่ก็ไม่ใช่ข้าวเกรียบฮานามิ นะขอรับ
(รอยยิ้มเป็นตัวประเมินใจที่ดี)
ความไม่ประสีประสา ทำให้ผมมะงุ้มมะง่าหราค้นหาสไตล์ของตนเอง แล้วขึ้นเวทีไปวัดดวง วิธีนี้เป็นการประมาท แต่ก็รู้ผลเร็ว มีบาดแผลปุปะริ้วรอยจากประสบการณ์ตรง เหมือนซามูไรประดาบ มันก็ต้องเลือดซิบๆบ้างเป็นธรรมดา แต่มันเคาะกะโหลกเราดีนักเชียว แบบเรียนลัดเรียนเร็ว จอมยุทธเรียกว่าวิชารู้เขารู้เรา
.JPG)
( ลูกหลาน จูงคนแก่ไปเที่ยวถนนข้าวสาร )
ผมเหมือนตาบอดมีคนจูง โชคดีที่ได้เรียนวิธีทำงานปรมาจารย์หลายท่าน ศ.เสน่ห์ จามริก ศ.นพ.ประเวศ วะสี ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ศ.ดร.เอกกวิทย์ ณ กลาง ศ.ระพี สาคริก ท่านอาจารย์ประภาภัทร นิยมฯลฯ คิดและทำอะไรมีจังหวะก็เสนอ ท่านพิจารณาและบางเรื่องทำต่อยอดให้ แก้ไขประคองให้เจ้าลูกกระเปี๊ยกหัวรั้นนี้ด้วยความเมตตา ใครๆระอากับการทำอิงระบบ มีก็แต่พี่น้องสกุลเฮนี่แหละ ที่ทนผมได้ยังไงก็ไม่รู้
(เครือญาติที่มองตา ก็ทะลุหัวใจ)
การทำงานกับผู้ใหญ่ ท่านเห็นควรหนุนเสริมอะไร ท่านก็ส่งลูกศิษย์มือดีลงพื้นที่มาทำช่วย เช่น ระบบสารสนเทศชุมชน อ.นฤมล ปราชญโยธิน แห่งคณะศิลปะศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ เป็นครูผมด้านสารสนเทศ เพราะเข้าใจว่าชาวบ้านต้องการระบบข้อมูลอะไรไปใช้บริหารงาน จึงทุ่มเททำเต็มที่ตลอด3ปี ช่วงนั้นนักศึกษาธรรมศาสตร์เก่งการลงชนบทหลายคน
.JPG)
(คนหน้าตาดุเอาจริงเอาจัง ก็ยิ้มหวานได้)
แม้ทุกวันนี้ ผมต้องปรับวิธีเรียนวิธีทำไปกับโจทย์ที่เปลี่ยนแปลง มันลำบากที่หน่วยงานที่ทำด้วย เขามีกรอบ ยึดกรอบ ทำให้อืดมาก เรารู้ข้อจำกัดแต่เขารับรู้ไม่สอดคล้องกัน พวกเราหลายคนสนใจเรื่องนี้มาก การจัดครั้งนี้เป็นเหมือนปูทาง เสียงสะท้อนในเรา ในผองเพื่อนจะตามมาตอแยอีก ผมเชื่ออย่างนั้น
.JPG)
(เจอกันที่ไหน เรียนกันที่นั่น อย่านึกว่าง่าย มันต้องผ่านร้อนผ่านหนาวถึงจะตระหนัก)
คนที่ผ่านมาเป็นBloggerไม่ธรรมดาแน่นอน กลุ่มนี้เปรียบเสมือนผู้แสดงละครโรงใหญ่ มีทั้งแสดงบทเด่นเฉพาะตัว เล่นบทที่ประยุกต์ ความเป็นผู้เรียนเป็นพลังจุดประกาย ทำให้เกิดคำว่า”ใจสั่งมา” ใจสั่งมามีหลายเกรด1-2-3 บางคนลาก..ก็ยังไม่อยากมา ไม่มาผิดไหม ไม่ผิดหรอก คนเรามีปัญหาที่เผชิญอยู่มากมาย คนที่โชคดีมากๆเท่านั้นที่ชีวิตมีโอกาสเปิดสะดวก สงสัยว่าชาติก่อนทำบุญไว้เยอะ เช่น ป้าจุ๋ม จัดสรรเวลาได้ค่อนข้างดี ทั้งๆที่เป็นข้าราชการ แต่ก็ประยุกต์ได้ทั้งงานหลวงงานราษฎร์ เกิดประโยชน์ทั้งทางตรงทางอ้อม ตนเองมีความสุข มีความหวังกับสังคม ในขณะที่ลูกสาวผมหลายคน แบกงาน ทำงาน ขลุกอยู่กับหน้าที่ ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน วิ่งรอกซอกๆ ๆ ทำตามใบสั่งให้ดีที่สุด แต่ขาดโอกาสพัฒนาตนเองในกระบวนการKM.ธรรมชาติ
(ท่านบางทรายช่วยสอนวิชา บริหารเวลางานกับเวลาใจเข้าด้วยกัน ให้หน่อยเถอะ)
ศาสตร์พวกนี้ แต่ละคนต้องเอาไปเสริมศักยภาพแห่งตน ปรับเข้ากับจริตและปรือฝีมือผมเปรียบเหมือนการหัดหมอลำ ใครเป็นตัวพระ ตัวนาง ตัวเสนา ตัวตลก ต้องฝึกทักษะเฉพาะทางเฉพาะบทให้โดดเด่น แล้วมาหลอมรวมกันตอนแสดง ไม่อย่างนั้นอนาคตจะยุบ เพราะเป็นอาชีพที่ทดสอบความสามารถ และต้องรับผิดตนเองสูงมาก
..พอแต่ออกผ้ากั้ง มานั่งซกหมก..
ช่วงนี้เราจำเป็นต้องเรียนรู้รอบด้าน ไม่ว่าจะสูตรไหนตำราใด สะสม สะสาง แหวกทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่ง เมื่อวิชาสุกงอม อาการร้อนวิชาทำให้อยู่ไม่ปกติสุข ต้องลุกขึ้นมาเขียนตำราว่าด้วย ..บริบทชีวิตและสังคมคนสกุลเฮ ผมเชื่อว่าอย่างนั้น!
(Key word : กระบวนการวิทยากรดีที่สุดยังไม่มี เราเรียนรู้-ต้องค้นหา-และสร้างขึ้นมาเอง)
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 10:01
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 10:00
646754 [ลบ]
เมื่อกี้น้องจิโทร(ยึดมือถือจากแม่หมู)มาบอกว่าจะไปนอนกับเหมยซาน ^^
อ้าว แล้วคนที่ส่งข่าวนี่ละ จะมานอนกับอะไร นกกระจอกเทศดีไม๊
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 10:32
646791 [ลบ]
อ่านแล้วกระตุกแนวคิดของคนที่ติดกรอบ...
คิดนอกกรอบทำได้ง่าย แต่ทำนอกกรอบ(ราชการ )ยากมากค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ สำหรับแนวคิดดีๆนี้
"ต้องเข้าหลักสูตรอิงระบบ ของเฮฮาศาสตร์ ครับ"
แล้วจะรู้ว่าเป็นฉันใด
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 09:23
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 09:31
646738 [ลบ]
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 11:02
646820 [ลบ]
ท่านครูบาครับ ผมเป็นเพียงคนทำงานคนหนึ่งเท่านั้นเอง แม้ตัวใหญ่ แต่ประสบการณ์ก็จิบจ้อย
เรียนเองทั้งนั้น ไม่ได้เข้า school ไหนๆหรองครับ ทำเองเรียนเอง ปรับเอง ผิดบ้างถูกบ้าง
และอยากเอาขี้เท่อมาแผ่กลางบล็อคบ้าง สวนป่าบ้าง
ใครเห็นเป็นทองก็หยิบไป ใครเห็นเป็นสิ่งไร้สาระก็กองไว้ตรงนั้นไม่ว่ากัน อิอิ
ปล่อยให้เขาทะเลาะกันไปเถอะ เราก้าวข้างหน้ากันดีกว่า มีท่านครูบาถือธงนำเดินไปไกลแล้ว..ลูกหลานจะวิ่งตาม
นั่นหนูจิก็วิ่งมาอีกคนแล้ว อีกหน่อยก็มีหนูหริ่ง หนูพุก หนูนา ตามมาอีกเป็นฝูง อิอิ อบอุ่นจะตายไป..
กราบเรียนพ่อครู
ตอนแรกเคยเปลี่ยนเป็นคนแซ่เฮมาพักหนึ่งจากการชักชวนของน้าอึ่งอ๊อบ
แต่ไปๆมาๆ รู้สึกยังไม่ควรใช้นามสกุลนี้ เพราะยังมีอะไรต้องทำมากกว่านี้ จึงจะแซ่เฮได้
หนูทราบและคิดเองแล้วล่ะค่ะว่า ต้องไปร่วมกิจกรรมก่อนซักครั้ง จึงจะใช้นามสกุลนี้ได้อย่างไม่กระดาก
โอกาสหน้าจะหาโอกาสไปซึมซับกับตระกูลแซ่เฮสักครั้งค่ะ
สวัสดีครับท่านครูฯ
เมื่อคืนดูหนังเรื่องนายขนมต้มครับ ทำให้ทราบอะไรลึกๆ ว่าแผ่นดินเราหากจะสูญเสียเอกราช ไ่ม่ใช่เพราะคนนอกหรอกครัีบ เพราะคนในนี่ล่ะครัีบ การสูญเสียเอกราชทางกายหรือแผ่นดินในปัจจุบันนั้นก็ยังมีครัีบ แต่การสูญเสียเอกราชทางความคิด ทางปัญญานี่มันเจ็บยิ่งนัก ที่ว่าเจ็บไม่ใช่เพราะเรารู้น้อยกว่าเค้า หรือปัญญาเราด้อยกว่าเค้า เราควรนิยมคนที่มีปัญญาและุคุณธรรมกว่าเราเช่นกัน แต่ที่หนักคือการเสียเอกราชทางความคิดที่เสมือนเราโดนหลอกให้ติดกับดักจนเราเงยหัวไม่ขึ้น และที่น่าเจ็บใจกว่านั้นคือ คนในของเรานี่ล่ะที่ทะเลาะกันเอง ชักศึกษาเข้าบ้าน
สิ่งแวดล้อมเสื่อมไปมากในภาพรวมของโลก พายุมีให้เห็นกันตลอด เพียงแค่ภัยธรรมชาติ (การปรับตัวของโลก) เราก็ตายกันเยอะแล้วครัีบ แต่ที่หนักคือเราแก่งแย่งชิงกันเอง ว่าด้วยอำนาจ ยศตำแหน่ง สรรเสิญ ลาภทรัพย์
หากจะกู้เอกราชทางความคิดคืนนั้น ตัวเราเองนั่นล่ะที่จะทำ มิเช่นนั้นก็เป็นไปตามกลไกครัีบ ผมเองก็บ่นไปวันๆ นะครัีบ แต่ด้วยความเป็นห่วงครัีบ จริงๆ บ่นกันเองภายในกลุ่มไม่ได้เกิดอะไรขึ้นมากหรอกครัีบ เพราะทุกคนตระหนักดีกันอยู่แล้วครัีบ
ขอบคุณมากครัีบ
เมื่อ ส. 10 พฤษภาคม 2551 @ 16:53