สวัสดีครับท่านครูฯ

    เมื่อคืนดูหนังเรื่องนายขนมต้มครับ ทำให้ทราบอะไรลึกๆ ว่าแผ่นดินเราหากจะสูญเสียเอกราช ไ่ม่ใช่เพราะคนนอกหรอกครัีบ เพราะคนในนี่ล่ะครัีบ การสูญเสียเอกราชทางกายหรือแผ่นดินในปัจจุบันนั้นก็ยังมีครัีบ แต่การสูญเสียเอกราชทางความคิด ทางปัญญานี่มันเจ็บยิ่งนัก ที่ว่าเจ็บไม่ใช่เพราะเรารู้น้อยกว่าเค้า หรือปัญญาเราด้อยกว่าเค้า เราควรนิยมคนที่มีปัญญาและุคุณธรรมกว่าเราเช่นกัน แต่ที่หนักคือการเสียเอกราชทางความคิดที่เสมือนเราโดนหลอกให้ติดกับดักจนเราเงยหัวไม่ขึ้น และที่น่าเจ็บใจกว่านั้นคือ คนในของเรานี่ล่ะที่ทะเลาะกันเอง ชักศึกษาเข้าบ้าน

    สิ่งแวดล้อมเสื่อมไปมากในภาพรวมของโลก พายุมีให้เห็นกันตลอด เพียงแค่ภัยธรรมชาติ (การปรับตัวของโลก) เราก็ตายกันเยอะแล้วครัีบ แต่ที่หนักคือเราแก่งแย่งชิงกันเอง ว่าด้วยอำนาจ ยศตำแหน่ง สรรเสิญ ลาภทรัพย์

    หากจะกู้เอกราชทางความคิดคืนนั้น ตัวเราเองนั่นล่ะที่จะทำ มิเช่นนั้นก็เป็นไปตามกลไกครัีบ ผมเองก็บ่นไปวันๆ นะครัีบ แต่ด้วยความเป็นห่วงครัีบ จริงๆ บ่นกันเองภายในกลุ่มไม่ได้เกิดอะไรขึ้นมากหรอกครัีบ เพราะทุกคนตระหนักดีกันอยู่แล้วครัีบ

ขอบคุณมากครัีบ