เรื่องไม่เป็นเรื่องนั่นแหละครับ

ว่าจะเขียนบล็อกสักหน่อย เพราะมีเรื่องที่ค้างคาจากการเขียน ดันก็มีเรื่องปวดหัวเข้ามาอีกล่ะ

  • เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา ฝากค่าโทรศัพท์บ้านให้คนข้างบ้าน เพราะกำหนดจ่ายวันที่ 22 แต่ปรากฏว่าคนข้างบ้านมาบอกว่าจดหมายหาย  กลับบ้านมาวันที่ 1 พ.ค. จดหมายโทรศัพท์ดันไปอยู่ที่บ้านอีกคน ครูสุรีบไปจ่ายไปรษณีย์ วันที่ 2 แต่ปรากฏว่าทางองค์การโทรศัพท์จะตัดสัญญาณวันนี้ (วันที่ 6) ด้วยเหตุผลว่าไปรษณีย์จะส่งค่าโทรไปให้องค์การโทรศัพท์ต้องใช้เวลาอีกหลายวัน 

  • เอารถมอเตอร์ไซค์ไปฝากบ้านลูกศิษย์ ผลปรากฏว่า รถเสีย เพราะแอบซื้อน้ำมันเครื่องมาเติมเอง (สงสัยเติมคนละชนิด) เสียงรถเปลี่ยนไปเลย เครื่องทั้งฝืด ทั้งกระตุก ที่สำคัญเข็มน้ำมันไม่กระดิกเลยทั้งที่เติมเต็มถัง  ท่าทางคนรับฝากก็มีพิรุธ ไม่ยอมเอารถมาคืนให้ง่าย ๆ  และหาเรื่องไม่ให้ครูสุใช้รถ พอได้ขี่รถเลยรู้เลย  ไม่รู้จะโทษใครดี

  • ก่อนปีใหม่ หน้าต่างบ้านก็โดนงัด  ผลงานของเด็ก นั่นแหละ จับได้และยอมสารภาพ ครูสุไม่เอาเรื่องเพราะสงสาร (แต่ถ่ายวีดีโอตอนรับสารภาพไว้) ไม่รู้จะโทษใคร หน้าต่างแตกและอ้าออก มีดและส้อมหักอยู่ข้าง ๆ

  • กลับมาบ้านอีกทีหลังปีใหม่ ข้าวของบางอย่างไม่ทันได้เก็บก็หายไป พวก กาละมัง ถัง เปล คิดแล้วเซ็งจริง ๆ

  • โซฟาพัง โดนมอดกิน  ตอนนี้ตู้หนังสือกำลังโดนมอดอีก ใครช่วยแก้ปัญหามอดกินไม้ได้ ช่วยครูสุหน่อยนะครับ

  • เมื่อเช้าที่เคยยืมเงินเขาไว้ ก็ไม่รู้ว่าเขาจะรีบร้อนเอาด่วนขนาดนี้ (ก็ตอนแรกบอกว่าจะเอาเปิดเทอม) โอนเงินกันแทบไม่ทัน

  • แผนการสอนก็ไม่เสร็จ

  • CAI ก็ทำไม่เสร็จ

  • งานต้นทุนผลผลิตก็ไม่เสร็จ

  • งานเอกสารจะไปอบรมก็ไม่เสร็จ

  • ต้องรับมือกับเปิดเทอมใหม่

  • และ ฯลฯ

 บางข้อก็ดูเหมือนข้ออ้างจัง  (ขี้เกียจ)  ถ้าท่านตั้งใจเข้ามาอ่านเอาสาระ แต่กลับเจอสิ่งที่ไร้สาระครูสุก็ขออภัยด้วยนะครับ

ตอนนี้กำลังลุ้นว่าเงินที่จ่ายที่ไปรษณีย์จะโอนไปถึงองค์การโทรศัพท์หรือยัง ถ้ายัง พรุ่งนี้อดเล่นเน็ตแน่นอน

......................................................................................................

บันทึกต่อ วันที่ 15 พฤษภาคม 2551

วันนี้กลับมาแล้วครับ....

ขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วงเป็นใยเป็นครูสุเป็นอย่างมากครับ ขอบคุณมาก ๆ ครับ

เวลาที่หายไป ไปทบทวนอะไรหลาย ๆ อย่าง เหมือนหยุดพัก แล้วกลับมาดำเนินชีวิตต่อไป  (โดยเฉพาะพรุ่งนี้วันเปิดเทอม)โดยครูสุใช้หลักการ THINK PAIR SHARE SOLUTION วันนี้รู้สึกสบายใจขึ้นมากครับ

Think คิดทบทวน พิจารณา ด้วยตนเอง

Pair  จับคู่ หรือ หาใครสักคนเพื่อนคุย เพื่อนคิด สำหรับปัญหาที่แก้ไม่ตก

Share  แลกเปลี่ยน พูดคุย บ่นให้ฟัง ปรับทุกข์ หาวิธีการแก้ปัญหาร่วมกัน

Solution แก้ปัญหาที่ค้างคา

ที่gotoknow ครูสุก็แอบมา และได้ข้อคิดกลับไปคิดมากทีเดียวน่ะครับ