ฤดูแห่งการเปิดโรงเรียนมาพร้อมกับการก้าวย่างเข้าสู่ฤดูฝน หลายๆท่านที่มีลูกอยู่ในวัยเรียนไม่ว่าจะเรียนช่วงชั้นไหนก็ตาม ต้องให้ความสำคัญการการเปิดโรงเรียนของลูกๆ โดยหาซื้ออุปกรณ์การเรียน ชุดนักเรียน และรองเท้านักเรียนใหม่ๆ เพื่อให้ลูกได้ใส่ตอนเปิดภาคเรียน สำหรับเด็กตามชายขอบนั้นจะภาคเรียนเก่าหรือภาคเรียนใหม่ ชุดที่ใส่ไปโรงเรียนดูจะเหมือนเดิมกับถาคเรียนที่ผ่านมา

       เมื่อวานผมได้ลงพื้นที่ อ.ท่าสองยางเพื่อติดตามงาน ที่จะต้องส่ง นอนค้างที่พื้นที่ 1 คืน และวันนี้ได้มีการประชุมกรรมการประจำเดือนด้วย หลังจากที่ประชุมเสร็จได้ไปเยี่ยมเด็กที่ดูแลอยู่ ชื่อ ด.ญ.เพ็ญนภา ผมเรียกเธอว่า น้องเพ็ญ  ผมรับผิดชอบเด็กหมด 303 คน  น้องเพ็ญเป็นเด็กที่น่าสารคนหนึ่งบรรดาเด็กที่ผมดูแล แม่น้องเพ็ญ เป็นคนฝั่งพม่า ซึ่งมาแต่งงานกับพ่อ ซึ่งเป็นปากาญอ อยู่บ้านขุนห้วยแม่ต้าน แล้วได้เลิกกับพ่อ กลับไปอยู่ฝั่งพม่า ปล่อยให้พ่อเลี้ยงลูก ทั้ง 3 คน พ่อน้องเพ็ญได้กู้เงินกองทุนหมู่บ้าน เมื่อไม่มีเงินใช้หนี้ ต้องไปทำงานที่กรุงเทพเพื่อนำเงินมาใช้หนี้  ทิ้งลูก ๆ ทั้ง 3 คน ให้อยู่ในความดูแลของแม่แก่ๆและน้องสาว ที่แต่งงานแล้วมีลูกอีก 2 คน เมื่อปลายปี พ.ศ.50 พ่อน้องเพ็ญได้เสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ กลางคืนนอนอยู่ดีๆ พอเช้าขึ้นมาก็เสียชีวิต  ลูกทั้ง 3 คน ต้องเป็นภาระของแม่และน้องสาว

    วันนี้หลังจากที่ประชุมกรรมการประจำเดือนเสร็จผมไปเยี่ยมน้องเขา และรู้ข่าวว่า ได้จบประถมศึกษาปีที่ 6 น้องเพ็ญเป็นเด็กที่ตั้งใจเรียน และขยันไปโรงเรียนทุกวัน ผลการเรียนอยู่ในระดับดีมาก คนหนึ่ง และกำลังจะเรียนต่อ มัธยมศึกษา ปีที่ 1 โรงเรียนท่าสองยางวิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมแห่งเดียวใน อ.ท่าสองยาง  พี่ชายคนโตเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนเดียวกัน ส่วนพี่ชายอีกคนบวชเรียนอยู่ที่ จ.ระยอง ซึ่งไกล้เวลาเปิดเทอมแล้ว น้องยังขาดอุปกรณ์การเรียนและชุดนักเรียน กระเป๋าสะพายไปโรงเรียน ผมเห็นว่าในบัญชีที่ทางโครงการ ฯ ได้ให้เด็กเปิดไว้บัญชีเงินฝากของน้องเพ็ญ มีเงินของขวัญสะสมอยู่ ผมจึงพาน้องมาทีตัวอำเภอและเบิกเงินของขวัญสะสมนั้นเพื่อซื้อุปกรณ์และชุดนักเรียนที่จำเป็นดังกล่าว และซื้อกระเป๋าให้พี่ชายคนโตอีก 1 ใบ ที่เหลือบอกให้เก็บไว้เป็นค่าอาหารกลางวัน ตอนไปโรงเรียน

   ที่ผมเล่ามาเป็นแค่ตัวอย่างหนึ่งเท่านั้น เด็กชายขอบที่สู้ชีวิต ที่สมควรยกย่องและให้ความช่วยเหลือมีอีกเยอะ ผมไม่ได้ยกตัวตนของผมให้ท่านผู้อ่านยกย่องชมเชย  ผมอยากจะนำเรื่องราวของเด็กที่ด้อยโอกาสทางการศึกษา และพวกเขาเหล่านั้นอยากจะเรียนแต่ขาดปัจจัยหลายๆอย่าง ให้ยกย่องชมเชยเด็กมากกว่า ตัวอย่างเช่นน้องเพ็ญเป็นต้น เป็นเด็กที่สู้ชีวิต ดิ้นรนเพื่อหาโอกาสที่จะเรียนต่อ เมื่อเราช่วยเขาได้บ้างเล็กน้อย ก็สมควรที่จะช่วยเหลือ ผมจำได้ว่าตอนเด็กอยากเรียน แต่ไม่มีใครช่วยเหลือสนับสนุน ผมต้องบวชเรียน ถึงจะได้เรียน ตอนนี้ผมมีโอกาสจะช่วยเหลือเด็กๆเหล่านั้น ก็ช่วยได้ตามโอกาสของผม ถึงแม้ผมเองไม่ได้ช่วยเหลือเด็กและให้ทุนพวกเขาโดยตรงก็ตาม  ต้องขอบคุณผู้ที่ยื่นโอกาสแก่เด็กๆด้วย