วันนี้มามาดใหม่ดีกว่า เริ่มต้นกันด้วยอากาศเย็น ๆ หลังฝนตก อยากเล่าเรื่องราวของการทำงานในสถาบันฯ ซะหน่อย เอาเป็นว่าทำงานโครงการวิจัย "การเรียนรู้เพื่อพัฒนาระดับตำบลอย่างเป็นรูปธรรม ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง" ภายใต้สถาบันเพื่อการวิจัยและส่งเสริมเศรษฐกิจพอเพียง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (ชื่อเก๋ไม่เบาทีเดียว)
เริ่มต้นจากการที่คนตกงานคนหนึ่งทราบข่าวจากอินเตอร์เน็ต จึงดั้นด้นเข้าไปสมัครงานในตำแหน่งผู้ช่วยนักวิจัย ถึงวันเรียกสัมภาษณ์ ต้องขอบคุณน้องโน๊ตน้องสุดที่รัก ที่ไปสมัครงานพร้อม ๆ กัน ก่อนหน้านี้ น้องเค้าถูกเรียกตัวไปสัมภาษณ์แต่เราไม่ถูกเรียกก็ยังแปลกใจว่า เอ๊ะ! ทำไมเราไม่ถูกเรียกสัมภาษณ์ในเมื่อคุณสมบัติตรงทุกอย่าง แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากนักเพราะก่อนหน้านั้นก็โดนอย่างนี้ประจำ คุณสมบัติผ่านทุกอย่างแต่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่สัมภาษณ์ (เนื่องจากว่ามีคนอยู่แล้ว เป็นลูกท่านหลานเธอแถว ๆ นั้นนั่นเอง) พอน้องเค้าไปสัมภาษณ์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังเข้ามา ..เจ๊..มีชื่อเจ๊ด้วย รีบมาเร้ว เราก็ยังอึ้งกึ่งคำถามเต็มหน้า เอ๊..มีชื่อแต่ทำไมไม่เรียกสัมภาษณ์ล่ะ แต่ไม่ทันแล้วเท้ามันออกเดินทางไปซะแล้ว
สัมภาษณ์วันนี้ นั่งรอมาเกือบครึ่งวันยังไม่ถึงคิวซะที รอ รอ แล้วก็รอ คนเยอะน่าดูแต่รับแค่ 3 คน ป.โท 2 ตรี 1 คิดดูซิ ยังงี้มัยไม่เอาโทหมดเลยล่ะ คิดไว้ล่ะว่าคงไม่ได้แน่ ชวนน้องกลับเถอะไม่ต้องรอแล้วล่ะ คงไม่ได้หรอก น้องเค้าก็ให้กำลังใจน่ะ รอก่อนเจ๊ ยังไงถ้าเค้าสัมภาษณ์เจ๊ ต้องได้แน่ ๆ เลย รอหน่อยน่า ดูซิ ทั้ง ๆ ที่น้องเค้าสัมภาษณ์เสร็จต้องแต่บ่ายสองต้องนั่งรอเป็นเพื่อนเรา และแล้วเราก็ได้สัมภาษณ์เวลา 17.30 น. เหอเหอ
ได้สัมภาษณ์แล้ว...กรุณาเล่าประวัติส่วนตัวประวัติการทำงานให้ฟังหน่อยค่ะ...(เสียงคณะกรรมการหนึ่งในผู้สัมภาษณ์ส่งผ่านมา) ...........บันทึกหน้าเจอกันค่ะว่าจะถูกสัมภาษณ์ยังไงบ้าง ยังอีกยาวค่ะ
แวะมาอ่านเรื่องดีดีครับ
ต้องติดตามตอนต่อไปค่ะ