สัปดาห์ที่ผ่านมามีภารกิจต่อเนื่องตลอด ๖ วัน ไม่มีเวลาเขียนบันทึกเลย เริ่มตั้งแต่วันที่ ๒๒-๒๕ เมษายน กลับมาทำงานหลังจากไปประชุมที่ฝรั่งเศส ก็มีเรื่องราวหลายอย่างที่ต้องรีบเร่งดำเนินการ โดยเฉพาะการจัดการเรื่องจบการศึกษาของนักศึกษา ป.โท เพื่อให้ทันรับปริญญาในปีนี้
ดิฉันเดินทางขึ้น กทม.ตอนเช้าวันที่ ๒๖ เมษายน มีโอกาสจัดการกับเสื้อผ้าที่ใช้ตั้งแต่ไปฝรั่งเศสให้เรียบร้อย แล้วต้องอ่านวิทยานิพนธ์ด้านเบาหวานของนิสิตคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ๔ เล่มที่จะต้องสอบในวันที่ ๒๘-๒๙ เมษายน เตรียมการบรรยายให้กับการประชุมวิชาการโภชนวิทยา ครั้งที่ ๑๐ เรื่อง “ก้าวทันโลกด้านอาหารและโภชนาการ” ของชมรมโภชนวิทยามหิดลในวันที่ ๒๘ เมษายน
เช้าวันที่ ๒๘ เมษายน มีนัดคุยกับคุณธวัช หมัดเต๊ะและบริษัทจินตนาการเรื่องงานมหกรรม KM เบาหวานครั้งที่ ๒ ตั้งแต่ ๐๗ น. ที่ สคส. เราอยากได้ VDO เปิดงานที่เล่าเรื่องความสำเร็จเล็กๆ น้อยๆ ในการดูแลผู้เป็นเบาหวาน ที่ต่อไปเอาไปใช้เปิดให้ผู้ป่วยดูหรือคนทำงานดู ต่างก็ได้ความรู้เอาไปใช้ต่อ
เสร็จแล้วไปนั่งทำงานต่อที่หน่วยประสานงานของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จนได้เวลา ๑๑.๓๐ น. จึงเดินทางไปโรงแรมมารวย การ์เด้น ถนนพหลโยธิน สถานที่จัดประชุมวิชาการ
หัวข้อที่ได้รับมอบหมายให้มาบรรยายในการประชุมครั้งนี้คือ “การจัดการความรู้ด้านอาหารและโภชนาการ” และให้อภิปรายโครงการที่จะมีการนำเสนอ ๒ โครงการด้วย ดิฉันออกตัวกับผู้จัดว่าไม่ถนัดเรื่องอาหารและโภชนาการ พูดได้เฉพาะประสบการณ์ของเครือข่าย KM เบาหวาน และไม่สามารถอยู่อภิปรายโครงการได้ เนื่องจากจะต้องเดินทางไปสอบวิทยานิพนธ์ต่อ
ดิฉันเปลี่ยนหัวข้อการบรรยายเป็น “แนวคิดและเครื่องมือการจัดการความรู้ : กรณีเครือข่าย KM เบาหวาน” เพราะดิฉันมีประสบการณ์เท่านี้ ไม่ได้เป็นผู้ที่รู้เรื่อง KM มากมาย การบรรยายใช้เวลาประมาณ ๑ ชม ๒๐ นาทีกว่าๆ ถือโอกาสประชาสัมพันธ์งานมหกรรม KM เบาหวานไปด้วย และระหว่างพักรับประทานอาหารว่าง ดิฉันเปิด VDO AAR งานมหกรรม KM เบาหวานครั้งที่ ๑ ให้ชมเพื่อให้เห็นบรรยากาศของงาน หลังบรรยายมีผู้เข้าประชุมมาลงชื่อแจ้งความสนใจเอาไว้ แถม VDO เครือข่ายเบาหวานที่เพิ่งซื้อไปจาก สคส. เมื่อตอนเช้ายังขายได้อีก
เกือบ ๑๕ น. ดิฉันเอารถคันที่ใช้อยู่ซึ่งเก่ามากแล้วไปเปลี่ยนกับรถของลูกสาวที่ใหม่กว่า ขับไปชลบุรี การเดินทางสะดวกสบายเพราะวิ่งบนทางยกระดับไปตลอด ขับรถคนเดียวเงียบๆ รู้สึกง่วงนอนมาก ต้องหาทางคอยเตือนตัวเองไว้ วิธีการแก้ง่วงที่ได้ผลคือร้องเพลง พยายามนึกเนื้อเพลงที่เคยได้ยิน แต่ก็จำได้ไม่กี่ประโยค จะเปิดวิทยุที่รถฟังเพลงก็เปิดไม่ถูก ในที่สุดก็เดินทางถึง ม.บูรพา ก่อนเวลาที่นัดหมาย เที่ยวนี้ไม่หลงทางเลย
วัลลา ตันตโยทัย
กลัวเบาหวาน ต้องแวะมาอ่าน
มาให้กำลังใจคนเขียนบล๊อกครับ ตามหลังท่าน ผอ.ประจักษ์ มาครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์ มาให้กำลังใจคนขยันและใจดีที่สุดเช่นอาจารย์ค่ะ งานมหกรรมเบาหวานครั้งหน้านี้จะให้นุชได้ทำประโยชน์อะไรได้บ้าง ขอให้บอกนะคะ
สวัสดีอาจารย์ประจักษ์และคุณกวินทรากรที่นี่ด้วย หากเน็ตเป็นใจจะไปเยี่ยมที่บล็อกค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ประจักษ์ คุณกวิน ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนและให้กำลังใจ
สวัสดีอาจารย์นุชค่ะ งานมหกรรมเบาหวานครั้งที่ ๒ ต้องรบกวนอาจารย์นุชอีกเช่นเคย เราอยากให้อาจารย์ช่วยเรียงร้อยเรื่องเล่าเล็กๆ ออกมาเป็นหนังสืออีกค่ะ ตอนนี้ต้องเร่งแกนนำเครือข่ายของเราให้หาและส่งเรื่องเล่าเข้ามา
ถือโอกาสตามงานจากทีมพุทธชินราช รพร.ธาตุพนม ครบุรี อุบลฯ อุดรฯ..........อย่าลืมที่คุยกันไว้