ผมกำลังรวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับการเขียนบล็อกใน gotoknow โดยติดตามอ่านจากสมาชิกหลายๆ ท่านที่เขียนถึงประสบการณ์ส่วนตัวในการเข้าร่วมชุมชนบล็อก gotoknow แห่งนี้ครับ เรื่องของเรื่องคือผมอยากจะทำเรื่องนี้มานานแล้ว ด้วยความที่ gotoknow นั้นไม่เหมือนชุมชน social network ที่อื่น หลายๆ คนมองว่าเป็นชุมชนที่จริงจัง และเป็นวิชาการ หลายคนไม่กล้าเข้าร่วม ตอนนี้เป็นโอกาสดีสำหรับตัวผมเอง เพราะทางวิทยาลัย (college of education) จัดการสัมมนาในช่วงหน้าร้อน ผมเลยบังคับตัวเองว่าจะนำเสนอเรื่องประสบการณ์ใน gotoknow
ถ้านับเอาอายุของบล็อกก็เป็นแค่เด็กอ่อน เรียกว่าเริ่มตั้งไข่ แต่ก็มีบล็อกเกอร์หลายท่านเข้ามาแลกเปลี่ยนประสบการณ์เกี่ยวกับการเขียนบล็อก ผมฝันว่าจะสามารถนำมาตรฐานมาวัดความสำเร็จของบล็อกได้ แต่ก็คิดว่าเป็นฝันที่ยังไกลอยู่ เพราะผมยังไม่แน่ใจกับวัตถุประสงค์และวัฒนธรรมของ gotoknow
กำหนดการการนำเสนอคือวันที่ 6 มิถุนายนครับ
ผมลองคลำทางด้วยการค้นหาดูจาก tags ที่เกี่ยวกับการแนะนำการเขียนบันทึก และประสบการณ์การเขียนบันทึกใน gotoknow (รายการคำค้นหา: การจัดการความรู้, gotoknow)
จากนั้นผมก็สรุปความจากบันทึกอ้างอิง (annotated bibliography: อ้างอิง 1, อ้างอิง 2) เพื่อเอาไว้เป็นข้อมูลในการนำเสนอ ผมคงจะค่อยๆ หาและทำสรุปไปเรื่อยๆ จนกว่าไฟจะลนก้นให้ทำ PowerPoint presentation แล้วถึงจะลงมือ แต่ระหว่างนี้ถ้าใครมีประสบการณ์ และอยากจะแลกเปลี่ยนกัน จะเป็นพระคุณมากๆ เลยครับ
ภาพประกอบ:
ภาพ Bald and beautiful by jungle/arctic;
ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ พานิช
http://gotoknow.org/blog/thaikm/1314 ในบันทึกนี้อาจารย์หมอวิจารณ์ วิจารณ์ว่าการทำงานของหน่วยงานราชการ โดยใช้บล็อกเป็นสื่อนั้น ยังไม่เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของการบริหารจัดการความรู้ ซึ่งท่านอธิบายว่า "KM ที่ไม่หลงทาง คือ KM ที่เน้นการปรับปรุงงาน เน้นเอาวิธีทำงานดีๆ หรือวิธีการใหม่ๆ มาแลกเปลี่ยนกัน หรือแม้แต่ไอเดียใหม่ๆ"
http://gotoknow.org/blog/thaikm/1133 อาจารย์หมอวิจารณ์กล่าวถึงงานเขียนของคุณวาณิช ว่าเป็นการเขียนแบบบล็อก คือ "เขียนความรู้สึก เขียนจากใจ ผนวกกับความสามารถทางสำนวนโวหารและเจ้าบทเจ้ากลอน ความในใจของคุณวาณิชจึงน่าอ่านมาก ได้ความรู้แบบ "ความรู้ฝังลึก" (Tacit Knowledge) อยู่ในบทความเยอะมาก"
สวัสดีครับ
คุณอิทธิเดช
http://share.psu.ac.th/blog/cs-std/2158 บันทึกของคุณอิทธิเดชนั้นเป็นการแสดงความเห็นและประสบการณ์ส่วนตัวในการใช้บล็อก คุณอิทธิเดชเล่าว่าเหตุที่ทำให้หยุดเขียนบล็อกไปเป็นเหตุผลทางเทคนิค คือการเข้าถึงระบบช้าทำให้เกิดความเบื่อหน่าย เมื่อระบบกลับเป็นปกติ ก็พบว่าสังคมใน Gotoknow นั้นขยายตัวไปมาก ไม่สามารถต ิดตามหรือมีความรู้สึกใกล้ชิดเหมือนเดิม แต่ด้วยหน้าที่ของคุณอิทธิเดชซึ่งต้องให้คำแนะนำในการใช้บล็อก Gotoknow ทำให้ยังสามารถติดตามความเป็นไปในชุมชนได้
มาชวนให้คุณแว้บใช้ประโยชน์จาก tag เพื่อการนี้ค่ะ จะหาขุมทรัพย์ใน GotoKnow ได้ง่ายมาก ลองไปดูว่า tag ที่เกี่ยวข้องน่าจะเป็นคำใดบ้าง เช่น การเขียนบล็อก การอ่านบล็อก บล็อก ฯลฯ ที่ http://gotoknow.org/post/tag
แล้วก็ตามไปถึงบันทึกต่างๆที่มีหัวข้อนั้นๆได้เลยค่ะ รวบรวมแล้วอย่าลืมเอามานำเสนอที่นี่ด้วยนะคะ จะคอยอ่านด้วยความขอบคุณค่ะ
อาจารย์คะ
GotoKnow.org มองเหมือนจะเคร่งเครียด ในมุมมองของความเป็นวิชาการ แต่จริงๆ แล้วนั้น มีมากกว่านั้นคะ
ลองอ่านดูที่ http://gotoknow.org/post/tag/เฮฮาศาสตร์4 คะ
ลองดูนะคะ
สวัสดีครัีบคุณแว้บ
ยินดีด้วยนะครับ สบายดีนะครัีบ
บล็อกแต่ไ่ม่บล็อค ครับ
ขอบคุณมากครัีบ
ขอบคุณอาจารย์ขจิตกับอาจารย์โย่งสำหรับกำลังใจครับ
ยินดีที่ได้รู้จักและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับอาจารย์ครับ
ขอบคุณคุณอโณทัยครับ
ผมลองตาม tags จากหน้า http://gotoknow.org/post/tag แล้วพบข้อมูลที่ต้องการไม่มากเท่าไหร่ครับ tag คำว่า บล็อก ดูจะกินความหมายกว้าง ส่วน tag การเขียนบล็อก และ การอ่านบล็อก ส่วนใหญ่เป็นเทคนิคการเขียน ว่าเขียนอย่างไรให้น่าสนใจ ให้ีมีคนติดตาม แต่คงต้องหาต่อไปอย่างไม่ย่อท้อครับ
ขอบคุณมากครับ
คุณมะปรางเปรี้ยวครับ
ขอบคุณมากสำหรับคำแนะนำนะครับ
ที่มาที่ไปของเฮฮาศาสตร์4เป็นอย่างไรเหรอครับ?
ผมไม่แน่ใจว่าการพบปะแบบนี้เริ่มต้นที่ไหน? อย่างไร?
เท่าที่อ่านดู ผมไม่แน่ใจว่าเป็นการรวมตัวแบบใช้ความสัมพันธ์ส่วนบุคคล รวมกับจุดมุ่งหมายของ GotoKnow เข้าด้วยกัน ทำให้เครือข่ายขยายตัวไปได้เรื่อยๆ แต่ก็นับเป็นเรื่องน่าสนใจนะครับ ผมไม่รู้ว่าในวงวิชาการบ้านเรา ถ้าไม่ใช่วิชาชีพ (หมอ เภสัช วิศวะ ฯ) แล้วจะมีโอกาสขยายตัวไปได้แบบนี้หรือไม่ และความสัมพันธ์จะเป็นแบบนี้ไหม น่าคิดไหมครับ?
พอจะแนะนำข้อมูลได้บ้างไหมครับ?
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณเพ็ญศรี
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ถ้าบันทึกของผมพอจะเป็นประโยชน์บ้างก็ยินดีอย่างยิ่งเลยครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณเม้ง
ไม่ได้คุยกันนานมากๆๆ เลย
ผมสบายดีครับ หวังว่าคุณเม้งสบายดีเช่นกัน
รักษาสุขภาพนะครับ
ขอบคุณครับ
คุณศิริวรรณ
http://gotoknow.org/blog/majusut/180143
คุณศิริวรรณเล่าถึงการตัดสินใจเว้นวรรคการสื่อสารใน Gotoknow ไประยะหนึ่งเพราะรู้สึกว่าวิธีการนำเสนอของตนนั้นจำเจ โดยใช้เวลาที่หยุดไปนั้นทบทวนวิธีการนำเสนอ เนื้อหาสาระ และข้อมูลที่อยากแลกเปลี่ยน คุณศิริวรรณตั้งเกณฑ์ในการนำเสนอใหม่ให้ตัวเอง โดยเน้นการเขียนสรุปความ เขียนบทความวิชาการ และเขียนเพื่อสร้างงานให้ตนเอง
อาจารย์ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ http://gotoknow.org/blog/memecoder/1323 อาจารย์ธวัชชัยเน้นความสำคัญของความ "อิสระ" และความ "สนุก" ในการเขียนบล็อก โดยอาจารย์อธิบายว่า การเขียนให้สนุกนั้น เกิดจากการที่ผู้เขียนเชื่อว่ามีคนที่คิดเห็นเหมือนตน อยากอ่านเรื่องของตน และต้องเขียนให้ได้ใจความ คือมีความกระชับ แต่ไม่ย่นย่อจนไม่สามารถเข้าใจได้ อาจารย์นิยามความสำเร็จของบล็อกว่าจะเกิดจากการเปิดใจของสามฝ่าย ได้แก่ผู้เขียน ผู้อ่านและคนอื่นๆ ประเด็นที่น่าสนใจของอาจารย์ธวัชชัย คือการกล่าวถึงการแสดงความคิดเห็นอย่างอิสระ และไม่เอามาเป็นอารมณ์ ซึ่งสองประการนี้ ผมคิดว่าเป็นเรื่องท้าทายสำหรับการสื่อสารทุกประเภทในสังคมที่ใช้ระบบอวุโส สำหรับประเทศไทยนั้น ทั้งวัฒนธรรม และภาษา กำหนดให้เราใช้วิธีสื่อสารที่เหมาะสม ถ้าต้องการแสดงออกอย่างอิสระ ต้องมีทักษะทั้งการใช้ภาษาและทักษะการสื่อสารแบบอื่น
สวัสดีค่ะ ..คุณแว้บ
แวะมาทักทายนะคะ คิดว่าคงจะได้อ่านเรื่องราวดี ๆ จากคุณแว้บอีกเยอะนะคะ
เคยจะลองเขียนอยู่นะคะ แต่ใช้คอมฯไม่ค่อยคล่องเลย ตอนนี้ขออ่านเรื่องราวที่ชาวบล็อคเขาเขียนไว้ก่อนนะคะ เพราะแค่ได้อ่านก็แทบไม่ต้องทำอะไรแล้ว (ยิ้มๆๆๆ)
เป็นอีกหนึ่งกำลังใจเล็ก ๆ ให้คุณแว้บนะคะ.. จะรออ่านคะ..
อ. แว๊บคะ
คำถามนี้ ตอบยากจริงๆ เป็นโจทย์ที่ เฮฮาศาสตร์ก็พยายามจะตอบอยู่หลายครั้ง แต่ยากต่อการอธิบายเหลือเกิน คือว่า ต้องเข้าไปแล้วจะได้สัมผัสคะ
จะว่าไปแล้วนั้น G2K เป็นพื้นที่เสมือนที่ทำให้ได้มารู้จัก จึงก่อให้เกิดเป็นกลุ่มคน ที่มีใจ สนใจและแลกเปลี่ยนในเรื่องเดียวกัน มีประเด็นใกล้เคียงกันคะ
อ่านเพิ่มเติม http://gotoknow.org/post/tag/เฮฮาศาสตร์ คะ
อาจารย์คะ
มาเรียนเชิญให้ลองอ่านบันทึก ครูดี "ครูเพื่อศิษย์" นี้คะ
ถ้าสนใจก็อยากให้ร่วมด้วย ช่วยกันนะคะ
ขอบคุณคะ :)
สวัสดีครับ...
ไม่เจอกันนานเลยทีเดียว ...
ครั้นแวะมาก็เจอเรื่องราวดี ๆ ที่อาจารย์กำลังจะสำรวจ ประเมินและต่อยอด ...
การเขียนบันทึกของผมเป็นเสมือนการค้นหาตัวตนของตนเอง, เป็นเสมือนการชำระความคิดของตนเองให้ตกผลึก และเขียนเพื่อบอกเล่าว่า ในโลกและชีวิตนั้น มีเรื่องราวดี ๆ คนดี ๆ ให้พบพานอยู่อย่างมากมาย โดยเพาะในวิถีของหมู่นิสิต
และบางทีก็รู้สึกเสมอว่า การเขียนบันทึก เป็นประหนึ่งการตอบแทนบุญคุฯของมหาวิทยาลัยด้วยเหมือนกัน อย่างน้อย หลายท่านก็รู้จักแวดวงกิจกรรมของนิสิต "มมส." จากบันทึกของผม
.....
เป็นกำลังใจให้นะครับ