จะเรียกว่าสนทนากันในครอบครัวดีกว่ามังคะ

   

   ทุกวันที่ห้องอาหาร ผู้เขียนมีโอกาสได้รับประทานอาหาร พร้อมพระทั้งสองมื้อ เช้า เพล ในห้องนี้ เฉพาะบุคคลภายในเท่านั้น การจัดอาหารก็ปราณีต เรียบร้อยสวยงาม เวลาลงมือรับประทานอาหาร เหมือนนัดกันไว้ ไม่มีเสียงสักกรี๊ก ใช้ช้อนกลาง เมื่ออิ่มหนำกันแล้ว มองดูทุกโต๊ะ อาหารนั้นเหมือนจะตักมาวางไว้ใหม่ๆ แค่มีจำนวนน้อบลง เหมือนไม่ได้ผ่านการกินจากใครมาก่อน ผู้เขียนชอบอุปนิสัยการกินอาหาร ที่เรียบร้อยนี้มาก

 ก่อนจะถึงเวลาพระให้พร นี้เป็นเวลาสำคัญ ที่พระเดชพระคุณท่านเจ้าคุณพระราชรัตนรังษี จะมีการ...จะเรียกว่าสนทนากันในครอบครัวดีกว่ามังคะ ท่านจะเหมือนพ่อ โดยมีพระทุกรูป เหมือนเป็นลูกคนโต ส่วนโยมแม่ชี เป็นลูกคนรอง สำหรับผู้เขียน คงเป็นได้แค่เด็กวัด หรืออาจได้เป็นลูกคนสุดท้องนั่นแหละ

 ท่านจะมีเรื่องราวมาสอนไม่ซ้ำกัน บางครั้งผู้เขียนกลัวจำไม่ได้ ก็แอบติดสมุดมาบันทึก ธรรมของท่านยอดเยี่ยมขนาดไหน ก้ไปดูวัดไทยกุสินารา ก็แล้วกัน ที่มีความสวยงาม เป็นระเบียบเรียบร้อย ลูกๆ ของท่าน สง่าผ่าเผย เป็นต้นแบบของนักเผยแผ่ ข้อวัตรปฏิบัติงดงาม เป็นพิมพ์เดียวกัน เหมือนมีอะไรดลใจ ที่ผู้เขียน ได้เตรียมเครื่องแต่งกาย เป็นชุดไทย นุ่งผ้าถุง ซึ่งตรงกับ ที่พระราชฯท่านอยากให้หญิงที่อยู่ในวัด นุ่งผ้าถุง

   กุศโลบายการสอน หลังอาหารนี้เป็นธรรมเนียมของคนไทย ตั้งแต่สมัยโบราณ เมื่ออิ่มหนำสำราญ ก็อารมณ์ดี มีสมาธิที่จะฟัง ไม่ทราบว่าเดี๋ยวนี้ สังคมไทย เรายังคงมีแบบนี้อยู่ใช่ไหม การพูดคุยสั่งสอนกันนั้น เวลามีส่วนสำคัญมาก ถ้าสอนขณะหิว ทั้งคนสอน คนถูกสอนคงอึดอัดมาก และพาลจะเกลียดการสนทนานี้ไปด้วย

  ผู้เขียนขอบูชาธรรมที่พระราชฯท่านได้ให้มาอย่างสม่ำเสมอ เป็นบันทึกเหล่านี้ แม้จะเป็นระยะเวลาสั้นๆ แต่ก็จดจำนำมาใช้ ในชีวิตประจำวันได้อย่างเรียบร้อย การได้ไปเป็นเด็กวัดครั้งนี้ คุ้มค่าแก่ชีวิตจริงๆ

Dsc02802

Dsc02800