หลังจากไปเฮฮาศาสตร์4 ที่ภูเก็ต ไม่รู้ว่าท่านอัยการหายเหนื่อยหรือยัง ลุงเอกพูดกับพ่อครูบาว่าท่านอัยการจะไหวใหม
ที่พูดอย่างนี้เพราะฝั่งทำเลตะวันตกเรามีเครือข่าย g2k น้อย หากฝั่งตอ่าวไทยนะเพียบ แต่ท่านอัยการท่านมีพลังสูง เห็นแล้วก็เหนื่อยแทน
ภูเก็ตวันนี้เปลี่ยนไปน่าใจหาย ลุงเอกแหงนดูภูเขาก็มีคนบุกรุกเยอะ การก่อสร้างก็สะเปะสะปะ ผิดแผกจากที่ลุงเอกไปที่เมืองเวนิสหรือซอรอนโต้ เขาอนุรักษ์ได้อย่างงดงาม จนไม่น่าเชื่อว่าเขารักธรรมชาติมากกว่าเรา
เหตุใหญ่ลุงเอกว่าเราขาดความรู้ในการพัฒนา เพราะเราสอนแต่สถาปัตยกรรมใหญ่ๆไม่ใคร่สอนให้อนุรักษ์ ชอบรื้อสร้าง อนาคตกลัวจะไปทำลายตึกเก่าๆหมด
ปัญหาที่ฟังมา ทราบว่าแผ่นดินบางแห่งในภูเก็ตคนไทยเข้าไม่ได้ต่างชาติซื้อไปหมด แล้วสัญญายาวหนึ่งชั่วโครต อีกหน่อยก็คงหมดเกาะ รถราก็เริ่มติดแล้วไม่ยอมให้พัฒนาขนส่งมวลชน ลุงเอกว่าตายซากเช่นเชียงใหม่แน่
สวัสดีครับท่านลุงเอก
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับท่านลุงเอก...
ผมเห็นแล้วใจหาย...เห็นเขาทำกับประเทศไทยแล้วไม่ทราบมันงามตรงไหน..ทำบ้านบนภูเขา..ขึ้นลงก็ยาก...หรือถือว่ามีเงินซะอย่างเนรมิตได้หมด...ครับอีกหน่อยก็จะเป็นเหมือนหลาย ๆ แห่งของประเทศ...เขตส่วนบุคคลห้ามเข้า...ไม่รู้ปู่ย่าตาทวดมันมาช่วยปู่ย่าตายายเราไว้มากขนาดไหน...ถึงอยากมีสิทธิครอบครองกันจังหู....โห...มาอยู่มากข้าวสารยิ่งแพง
ขอบคุณครับ
ท่านสมนึกยังไม่นอนอีก ที่ครูอ้อยว่าเอานะ ลุงเอกไม่เป็นไรศรีภรรยาไปมาเก๊า
ภูเก็ตต้องเข้มๆเรื่องกฎระเบียบหน่อย
ลุงเอกครับ
หายเหนื่อยแล้วครับ เมื่อวานก็นอนซะครึ่งวัน แต่กระปรี้ประเปร่าแล้วครับ เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อน รับแขกทีหลับไปสามวัน อิอิ โดยเฉพาะแขกที่อยากรับจริงๆ ถ้าแขกไม่อยากรับไม่เหนื่อยครับ
ผมอยู่ภูเก็ตมานานเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าเกลียด เห็นการทำงานของข้าราชการอย่างน่าเกลียด ประกาศไว้เลยว่าอย่าให้มีคดีเข้ามาผมไม่ไว้แน่ (ผมประกาศอย่างนี้ไม่มีใครกล้ามาวิ่งคดีหรอกครับ เพื่อนสนิทผมยังไม่กล้าเลย อิอิ) มีอย่างที่ไหนออกหลักฐานที่ดินในที่อย่างนั้นได้อย่างไร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นออกใบอนุญาตก่อสร้างได้ยังไง ถ้าออกใบอนุญาตไม่ได้เวลาก่อสร้างกันโครมๆทำไมไม่ออกคำสั่งระงับ ออกคำสั่งให้ระงับการก่อสร้างหรือให้รื้อถอนก็ทำแบบไม่รู้กฎหมายทั้งๆที่มีตัวอย่างหลายเรื่องที่อัยการให้กลับไปทำใหม่ พอมาใหม่ก็เหมือนเดิมไม่อยากนึกว่าเป็นทางหากินแต่ก็นึกเหตุผลอื่นไม่ออก
แล้วรายที่สร้างเสร็จแล้วก็ไม่รู้มีอะไรปิดปากจึงไม่มีการส่งเรื่องดำเนินคดี
พวกทำผิดกฎหมายก๋จะเข้าหาข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ในจังหวัด เป็นสปอนเซอร์ให้บ้าง บริจาคบ้าง จัดเลี้ยงบ้าง จัดงานวันเกิดแล้วเชิญข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ไปบ้าง ถามว่ารู้ไหมว่าธุรกิจของเขาผิดกฎหมาย รู้แน่นอนครับ แต่ยังไปไหนมาไหนกับคนพวกนี้อยู่ทั้งไทยและเทศ ผมไม่ไปด้วยกับคนประเภทนี้ ส่วนใหญ่เราจะนึกกันว่าคบคนพวกนี้ไว้เวลามีแขกจะได้ให้พวกนี้รับรอง มันเป็นข้ออ้างเพื่อหาความสบายเข้าตัวต่างหาก ทำไมคนที่ผมคบไม่มีอย่างนั้น ทำไมเขาช่วยผมได้ล่ะอย่างที่พวกเราได้เห็น ผมไม่เห็นจำเป็นต้องคบผู้มีอิทธิพลแบบนั้นเลย
ลุงเอกเปิดประเด็นแล้วมัน ขอเบรกก่อนเดี๋ยวหยุดไม่ได้ อิอิ แล้วอย่างผมนี่เป็นผู้มีอิทธิพลหรือเปล่าครับลุงเอก อิอิ
ผมว่าเราสอนให้อนุรักษ์ มันง่ายกว่าสอนให้ฟื้นฟูนะครับ และถ้าอนุรักษ์เป็น ฟื้นฟูก็ไม่จำเป้นก็ได้
สวัสดีครับ ลุงเอก
มีตัวบ่งชี้หลายตัวเหมือนกันครับ ที่บอกว่าเราไม่ค่อยรู้เรื่องการพัฒนา
เช่น เมื่อมีงานเทศกาล หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมีภารกิจหลักคือ คำนวณให้ได้ ว่าจะมีเงิน (สมัยนี้ต้องเรียกว่า เม็ดเงิน ถึงจะทันสมัย) ไหลเข้า ไหลบ่า ไหลสะพัด สักกี่ล้าน ไม่ได้คิดเลย ว่าจะมีคนต่างชาติมารู้จักวัฒนธรรมเราเท่าไหร่ คนต่างชาติเข้าใจประเทศไทยมากขึ้นเท่าใด หรือแต่ละภาคแต่ละท้องถิ่นได้รู้จัก สามัคคีกันมากขึ้นแค่ไหน
เพราะฉะนั้นจุดหลักในการพัฒนา หรือวางนโยบาย ส่วนใหญ่ (ผมคาดเดาเอา) คือว่า จะได้ตังเท่าไหร่ ฮือๆ เศร้า...
สวัสดีครับ ลุงเอก
ไม่ได้ไปด้วยน่าเสียดายค่ะ ภูเก็ตน่าเที่ยวมากๆ