สำหรับคนอีสานแล้ว "อึ่ง" เป็นอาหารชั้นยอดต้นฤดู กินกันซะจนทุกวันนี้แทบจะหาอึ่งออกมาร้องไม่มีแล้ว มิหนำซ้ำพอไข่ฟักเป็นตัวดิ้นกะแด่วอยู่ในน้ำ ก็ช้อนขึ้นมากินซะงั้น

อย่างที่รู้ช่วงนี้ทั่วฟ้าเมืองไทยฝนตกทะลุ่มทะลาย  ที่ไหนฝนไม่ตกบ้างส่งเสียงหน่อยนะจ๊ะ!!! 

ฝนเป็นสุดยอดปรารถนาของสรรพชีวิตในโลกนี้  น่าจะเกือบทั้งหมด ซึ่งหากไม่ชอบฝน อย่างน้อยก็ชอบน้ำฝน  หรือหากไม่ชอบทั้งสองอย่างก็คงต้องชอบ "น้องฝน" บ้างแหละ...

กบ เขียด อึ่ง ที่นอนจำศีลอยู่แรมปี  พอได้น้ำฝนก็ออกมาพรอดรักกันระงมทั่วทุ่ง สำหรับคนอีสานแล้ว "อึ่ง"  เป็นอาหารชั้นยอดต้นฤดู กินกันซะจนทุกวันนี้แทบจะหาอึ่งออกมาร้องไม่มีแล้ว มิหนำซ้ำพอไข่ฟักเป็นตัวดิ้นกะแด่วอยู่ในน้ำ ก็ช้อนขึ้นมากินซะงั้น.. เอามาประกอบอาหารได้หลากหลายทั้ง "หมกฮวก,อ่อมฮวก" (ฮวก=ลูกอ๊อด)  เป็นต้น  อาหารแบบนี้ถ้าเอาไปเล่าให้คนภูมิภาคอื่นฟังมีอันต้องร้องยี้!!! กันเป็นแถว

ตอนนี้มีหลายชุมชนเริ่มตระหนักเห็นการลดลงของปริมาณกบ เขียด อึ่ง ตามธรรมชาติ เป็นวิกฤติอาหารของคนอีสาน  มีการร่วมกันกำหนดเขตอนุรักษ์พันธุ์กันขึ้น  ห้ามจับ ห้ามช้อนในฤดูวางไข่  ซึ่งต้องขอปรบมือดัง ๆ ให้ไว้ ณ ที่นี้ 

ความจริงผมชอบฤดูฝนมากที่สุด  เพราะมองไปทางไหนก็มีแต่ความสดชื่นเขียวขจี  อาหารธรรมชาติอุดมสมบูรณ์  แต่คนที่อยู่ในป่าคอนกรีตอาจจะไม่ชอบ  เพราะมันเป็นอุปสรรคสำคัญในการใช้ชีวิตของคนในชุมชนเมือง 

แต่วันนี้ผมขอไม่ชอบฝน!!! หน่อยเถอะ..ผมตากผ้ามาหลายวันแล้วยังไม่แห้งสักที....หยุดสักครึ่งวันปล่อยแดงแรง ๆ สักหน่อย แล้วค่อยตกใหม่นะจ๊ะ  "น้องฝน"