กล้าท้าทายความรู้สึกของคนในชาติ บังอาจดึงฟ้าลงมาต่ำ ด้วยอาศัยแนวคิดประดิษฐ์ประดอยของฝรั่งมาเป็นเครื่องมือ

สองสามวันแล้วที่ฝนตกอย่างต่อเนื่องที่เชียงใหม่...พลอยทำให้อากาศที่ร้อนอบอ้าวมาหลายวันหายไปอย่างไร้ร่องรอย  วันนี้ทั้งวันผมออกไปไหนไม่ได้  จึงต้องนอนกอดหมอนอย่างเดียวดายที่หอพัก...  อากาศเย็นสบาย  ข้างนอกมีสายฝน  ทำให้คิดถึงบ้านและคนอื่น ๆ เอาการเชียวแหละ...

ช่วงนี้งานมะรุมมะตุ้ม ทั้งงานในหน้าที่ที่ยังคั่งค้าง และงานการเรียนที่เริ่มทะยอยเข้ามา  จนไม่รู้ว่าจะทำอะไรก่อนอะไรหลัง   จนแล้วจนรอดตัดสินใจไม่ได้สักที  ในที่สุดก็เลือกนอนดีกว่า

นอนกลางวันไปหลายชั่วโมงเหมือนกันวันนี้  ในขณะเดียวกันก็ฝันได้หลายเรื่องทีเดียว เท่าที่จำได้มีคือ

ฝันเห็นความทุกข์ยากที่จะเกิดขึ้นแก่พี่น้องไทยในอนาคต  ท่ามกลางความดื้อรั้นดันทุรัง ของผู้ยิ่งใหญ่ในบ้านเมือง  ที่มุ่งแต่ประโยชน์ส่วนตนมากกว่าประโยชน์ของพี่น้องประชาชนตาดำ ๆ

ฝันเห็นความแตกแยกของคนในชาติที่แบ่งขั้วกันอย่างชัดเจน  ไม่รู้วันไหนจะมีการเผชิญหน้ากัน  หากเมื่อถึงวันนั้นจริง ๆ ผมจะไปอยู่ส่วนไหนของประเทศดี

ฝันเห็นคนเก่งคนกล้าอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน  ที่กล้าท้าทายความรู้สึกของคนในชาติ บังอาจดึงฟ้าลงมาต่ำ  ด้วยอาศัยแนวคิดประดิษฐ์ประดอยของฝรั่งมาเป็นเครื่องมือ  ในขณะเดียวกันก็มีพวกนักวิชาเกินบ้าตำราหลายคนคอยเป็นลูกคู่...

เปรี๊ยง!!!  ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันทีด้วยความตกใจ  แต่ที่ไหนได้เป็นเสียงฟ้าคำรามที่มาพร้อมกับพายุฝน  นี่ถ้าผมไม่สะดุ้งตื่นในตอนนั้น  อาจฝันว่าฟ้าผ่าหัวใครบางคนแล้วก็ได้....