เมื่อวานนี้ ตัดสินใจ ส่งวันนี้แล้วแบบเสนอขอรับการประเมินครูเชี่ยวชาญ แต่ในความเป็นจริง คำว่า ....ระบบ เข้ามากระทบกับการทำงานอย่างรุนแรง ต้อง....ทำใจกับคำว่า ....ระบบ เป็นอย่างยิ่ง ทั้งๆที่ผ่านงาน ผ่านการเข้าสู่ระบบมามากมายหลายต่อหลายครั้งก็ตาม หากมาพบกับคำว่า....ไร้น้ำใจ งานนั้นรู้สึกจะมีปัญหาความล่าช้าเข้ามาทุกที ในคำว่า.....ไร้น้ำใจ ยังมีคำอื่นๆ พ่วงติดมาอีก เช่น ริษยา กลั่นแกล้ง ไม่อยากให้ใครได้ดีเกินหน้า หรือหากจะทำให้ก็ต้องมี....ลวดลายกันก่อน อารมณ์โกรธมาพร้อมกับเสียงฟ้าร้องครืน.....เหมือนประกาศให้รู้ว่า.....ดาบนี้คืนสนอง ทำให้มีผลติดตามมาจนถึงวันนี้ ต้องไปอีกครั้ง ไปนั่งรอการลงนามของผู้มีอำนาจ ทั้งๆที่สิทธิอันพึงมีพึงได้ของเราแท้ๆ สภาพจิตใจตอนนี้ เงียบงันกับการกระทำ และคำพูดที่พรั่งพรูออกมาจากความไม่รู้ ไม่สมภาคภูมิ ที่เราจะนำพาด้วยความเคารพนับถือ ขอเพียงให้เมฆร้ายแห่งชีวิตได้ผ่านพ้นไป ใครบ้างจะโชคดี และโชคร้ายแบบผูกพันธนาการไปตลอดชีวิต จะเห็นอยู่ประจำ ก็คือ โชคดีบนความโชคร้าย หรือว่า ไม่เคยโชคดีเลย ต้องลำบาก แบบเลือดตาแทบกระเด็นกว่าจะได้พบกับความสำเร็จ.....แต่ภาคภูมิใจชมัด สู้กันเถิดพี่น้อง....รำพึงรำพันในใจ ไม่ไยดีกับคำว่า ......ระบบกับน้ำใจ
ขออนุญาตให้กำลังใจครูอ้อยนะครับ ผมเองก็มีความคิดเหมือนๆกับท่านนะครับ แต่สิ่งที่มีในใจผมตลอดคือ "สุขใจที่ได้ทำ" เลยสยบทุกอย่างได้ราบคาบเลยครับ แต่สิ่งที่ยังคงอยู่ในมโนทวารอย่างติดตรึงคือ "ก-ค-ศ" ---"กดครูตลอดศก" หากวงการศึกษามีนักคิดระบบระเบียบที่ชาญฉลาดเฉกเช่นวงการอื่นบ้าง เราก็คงไม่ต้องดิ้นรนเลือดตาแทบกระเด็นกับการสร้างผลงานเพื่อให้ถูกใจคนตรวจและคนคิดกฏเกณฑ์นะครับ เข้าทำนองคนคิดไม่ไดสอน คนสอนไม่ได้คิด ผลที่ออกมา เทวดายังบ่นเลยว่าถ้าไม่ทิ้งงานสอน ถ้าไม่สร้างภาพ ไม่ผ่านการประเมินแน่นอน ก๊ากกกกกกกกกกนี่แหละวงการครู....ที่ไม่รู้จะพรรณนาว่าอย่างไรดี ก็ขอชื่นชมท่านสารวัตร ท่านนายดาบ ท่านนักวิชาการวิชาชีพในหน่วยงานหลายๆที่ไม่ต้องมาสร้างภาพมากมายก้ได้เงินประจำตำแหน่งแล้ว ดีใจด้วยครับ....เลยเถิดไปใหญ่ มาที่นี่เพื่อให้กำลังใจครูอ้อยครับ ยังไงแวะไปที่planetของผมบ้างก็ได้นะครับ วันนี้ลาทีแต่ไม่ลาจากนะครับ ก๊ากกกกกกกกกก
สวัสดีค่ะท่าน....นาย ธานินทร บุญยะกาพิมพ์
สวัสดีครับครูอ้อย
สวัสดีค่ะท่าน ผอ.... นายประจักษ์
ขอบคุณค่ะ ภาพนี้สวยมากๆค่ะ ใจดีแล้วค่ะ
สวัสดีค่ะน้องชาย....ครูสุ
สวัสดีครับ ....คุณครูอ้อยครับ....สามก๊ก จกก๊ก เป็นแผ่นดินที่สาม ของจักพรรดิเล่าปี มี มหาอุปราช คือ ขงเบ้ง (จู้กัดเนียง) เป็นที่ปรึกษาอยู่เสมอ ขงเบ้งเป็นปราชญ์ราชบัณฑิต ที่เชี่ยวชาญ มาก เพราะไม่ได้มีแต่ภูมิรู้ (KM)อย่างเดียว แต่มีภูมิฐาน (ความเป็นนักพยากรณ์ที่แม่นยำ) และต้องมีภูมิธรรม ถ้าต้องบริหาจัดการบ้านเมือง เพราะเมื่อไหร่ที่ต้องใช้อำนาจ (ไม่ใช่เงิน) เราต้องมีทั้งพระเดช และพระคุณ เป็นต้น
แต่คุณครูอ้อยมักจะปรึกษาประชาชนชาว G2K เสมอ ใน หลายคราว พระเดช มักจะออกเป็นการไม่พอใจ...ถ้าเปลี่ยนเป็นการนำเอาหัวหน้าสาระได้มีโอกาสสัมผัสกับการศึกษานอกระบบในค่ายภาษาอังกฤษสำหรับผู้บริหาร ที่ชมรมเฮฮาศาสตร์ก็ได้ (จัดโดยคุณครูอ้อยเอง)จะเป็นการสร้างพระเดชให้มีมากขึ้น สำหรับรุ่นใหม่มักไม่ได้ใช้ไปในทางที่เสริมฐาน อาทิเช่น สร้างคุณครูรุ่นใหม่ให้ศรัทธาในความรู้ความสามารถของคุณครูอ้อยเอง ....พยายามดูนิดก็แล้วกัน บ้านเมืองเราเวลาจะเล่นการเมืองในหน่วยงาน มักยึดคติ "เสร็จนาไม่ฆ่าโคถึก เสร็จศึกไม่ฆ่าขุนพล" จะได้ผู้ช่วยหลายท่านครับ หรือ"ไม่ฆ่าน้อง ฟ้องนาย ขายเพื่อน" ควรจะนึกเอาไว้บ้างน่ะครับคุณครู
สวัสดีค่ะอาจารย์....นาย สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
เฮ้อ ......สบายใจแล้วค่ะ