พาลูกเขาหนีเที่ยว ซึ่งนับเป็นครั้งแรกของเด็กๆที่ไม่มีรถไฟผ่านบ้าน

เนื่องจากจังหวัดมหาสารคาม –ร้อยเอ็ด  ไม่มีเส้นทางวรถไฟผ่าน 

การเดินทางด้วยรถไฟจึงเป็นอะไรที่เหมือนไกลตัวและเป็นที่สนใจของเด็กๆค่ะ  ทุกครั้งที่ผู้เขียนพาครอบครัวไปขอนแก่น  เราจะขับรถข้ามทางรถไฟ  ถ้าโชคดีมีรถไฟแล่นผ่านเด็กๆจะกิ้วก้าวกันใหญ่ โบกไม้-โบกมือ  ให้ใครก็ไม่รู้   บนรถไฟเสมอ  อิอิ  อื่นๆ

และทุกๆปิดเทอมเด็กๆมักจะมาอยู่บ้านคุณยาย ( ปกติอยู่อ.สวุรรณภูมิ จ.ร้อยเอ็ด )  และมีธรรมเนียมไปเที่ยวทะเลกันค่ะ    แต่ปีนี้น้าหนิงติดภารกิจหลายช่วง   ยังไม่ได้พาไปเลย   ไหนๆ น้าหนิงและคุณยายก็จะไปเฮฮาศาสตร์ 4 ที่ภูเก็ตแล้ว 

          เอางี้เลยหละกัน  รวบยอดตามสไตล์ คนแซ่เฮ   เรามาทัศนศึกษาด้วยรถไฟดีกว่า  ซึ่งนับเป็นครั้งแรกของเด็กๆที่ไม่มีรถไฟผ่านบ้าน  อิอิ   เด็กๆดี้ด้ากันใหญ่ค่ะ 

          เราทัศนศึกษาด้วยรถไฟ  ด่วนดีเซลราง  ขบวนที่ 76 หนองคาย – กรุงเทพ  ทีมของเรา  มีแต่สาวๆสวยๆ  อิอิ  คุณยายวรรณ  -คุณยายกิ้ง  - พี่เอื้อย –น้องอรและน้าหนิง  ก็เริ่มที่  ออกจากมหาสารคามด้วยพี่ทาโบะคันเก่าของ ผู้เขียน เพื่อขึ้นรถไฟที่สถานีรถไฟขอนแก่น  เวลา 8.37 น. ค่ะ   ปลายทางที่สถานีรถไฟกรุงเทพ หรือที่เรียกกันว่า หัวลำโพง   จากนั้นพักที่กทม. หนึ่งคืน  น้าหนิงจะพาทัวร์มหานคร  นั่งรถไฟฟ้า  และรถไฟใต้ดิน    แล้วไปสนามบินสุวรรณภูมิ  เพื่อเดินทางต่อไปพัทยา  ซึ่งน้าจ๋าที่ทำงานอยู่พัทยา จะรอรับที่นั่นค่ะ   ส่วนน้าหนิงและคุณยายวรรณก็รอเวลาขึ้นเครื่องไปภูเก็ตจ้า... 

          งานนี้อย่าว่าแต่เด็กๆที่ไม่เคยขึ้นรถไฟเลยนะคะ  ขนาดคุณยายกิ้งที่นานๆจะยอมออกต่างจังหวัดที  ก็ยังแอบคิดถึงความหลัง  อิอิ 

ส่วนพี่เอื้อยมีกระดาษโน้ตที่น้าหนิงให้ไว้จดว่า  ผ่านสถานีอะไรบ้าง เอาไว้เล่าให้น้าจ๋าฟังค่ะ

 

          ว่าแต่ว่า...อย่าบอกใครนะคะ  ว่าพาลูกเขาหนีเที่ยวค่ะ  เพราะงานนี้คุณพ่อ-คุณแม่เด็กๆเพิ่งทราบตอนพวกเราออกมากันแล้ว  555  อยากชวนแล้วไม่ว่างดีนัก   กวนๆ ขำๆ  น้าและคุณยายพาหนีซะเลย 

  

ปล/ ลป (ลืมไป ) - วันนี้รถไฟขบวนที่ 76 มาช้า ตั้ง  25 นาทีแหนะ  เจ้าพ่อหัวลำโพงจ๋า...

                    - GPRS ของ DTAC  ขาดหายเป็นช่วงๆนะคะ