การจัดการความรู้(สึกตัว)ของตนเอง
เห็นชื่อเรื่อง แล้ว งง งง กันมั๊ยเอ่ย
ชื่อนี้ เป็นชื่อที่แอนคิดได้ตอนเดินจงกรมค่ะ (คิดไว้ว่าจะใช้เป็นชื่อโครงการที่จะพาเจ้าหน้าที่ทุกคนในบริษัทไปปฏิบัติธรรม)
เดินไปก็รู้สึกตัวไป รู้สึกตัวที่ว่านี้ก็คือ ขณะเดินก็รู้ว่าเดิน เดินโดยใช้เท้าซ้าย ก็รู้ว่าเท้าซ้ายกำลังก้าว ไม่ได้พูดบริกรรมอะไรนะคะ แต่ให้รู้สึก ว่าใช้เท้าไหน รู้สึกที่เท้ากระทบพื้น แล้วตอนที่เดินอยู่นั้นก็มีความคิดหนึ่งโผล่ขึ้นมาค่ะ ว่า “การจัดการความรู้(สึกตัว)ของตนเอง” ตอนนั้นเมื่อเห็นความคิดนี้เกิดขึ้นก็ขำๆ ค่ะ แต่ก็ปล่อยให้ตัวเองคิดต่อไปกะมัน (เนี้ย!! โดนความคิดลากไปแล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก)
แอนเองก็ให้นิยามกับคำนี้ไม่ถูกหรอกค่ะ แต่ในความรู้สึกนึกคิดของตัวเองนั้น คิดว่า การจัดการความรู้(สึกตัว)ของตนเอง เป็นการจัดการกับสติของเราให้อยู่กับตัวเราให้ได้ตลอด การจัดการความรู้สึกตัวก็เป็นเหมือนเครื่องมือหนึ่ง (แอบเลียนแบบการจัดการความรู้ ซะหน่อย) ที่ทำให้เรารู้เนื้อรู้ตัวเพิ่มมากขึ้น ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ มีความรู้สึกตัวอยู่กะตัวเราเสมอๆ ไม่ให้จิตใจเราหลุดออกไปคิดฟุ้งซ่าน ซึ่งจริงๆ แล้วการกระทำแบบนี้ ก็คือ การเจริญสติรูปแบบหนึ่งค่ะ เรียกว่าแนวเคลื่อนไหว (ดูกายเคลื่อนไหว ดูใจนึกคิด) ของหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ ค่ะ เรียกว่าวิธีการยกมือสร้างจังหวะ 14 จังหวะ
(แอนมีวิธีการสร้างจังหวะมาฝากด้วยนะคะ ) แอนเริ่มจัดการความรู้สึกตัวของตัวแอนเอง ที่วัดป่าโสมพนัส จ.สกลนครค่ะ (http://www.watsomphanas.com/)
ธรรมะจัดสรร ให้ได้ไปจัดการความรู้(สึกตัว)ไกลถึงสกลนครเลยนะคะ แล้วแอนค่อยมาเล่าถึงการจัดการความรู้(สึกตัว)ของแอน ว่าแอนไปทำอะไรบ้าง ได้ความรู้และได้ผลเป็นอย่างไรนะคะ แล้วเจอกันใหม่ค่ะ -รู้สึกตัว- สวัสดีค่ะ
ภาพการสร้างจังหวะ
การฝึกสติแบบนี้ ทีแรกต้องนั่งอย่างนี้, นั่งพับเพียบก็ได้,
นั่งเหยียดขาก็ได้, นั่งขัดสมาธิก็ได้ นั่งเก้าอี้ห้อยขาก็ได้
ในขณะปฏิบัติไม่ต้องหลับตา
เอามือวางไว้ที่ขาทั้งสองข้าง... คว่ำไว้
๑. พลิกมือขวาตะแคงขึ้น.. ทำช้าๆ ให้รู้สึก
๒. ยกมือขวาขึ้นครึ่งตัว... ให้รู้สึก... มันหยุดก็ให้รู้สึก
๓. เอามือขวามาที่สะดือ... ให้รู้สึก
๔. พลิกมือซ้ายตะแคงขึ้น.. ทำช้าๆ ให้รู้สึก
๕. ยกมือซ้ายขึ้นครึ่งตัว... ให้มีความรู้สึก
๖. เอามือซ้ายมาที่สะดือ... ให้รู้สึก
๗. เลื่อนมือขวาขึ้นหน้าอก... ให้รู้สึก
๘. เอามือขวาออกตรงข้าง... ให้รู้สึก
๙. ลดมือขวาลงที่ขาขวา ตะแคงไว้... ให้รู้สึก
๑๐. คว่ำมือขวาลงที่ขาขวา... ให้รู้สึก
๑๑. เลื่อนมือซ้ายขึ้นที่หน้าอก... ให้มีความรู้สึก
๑๒. เอามือซ้ายออกมาตรงข้าง... ให้มีความรู้สึก
๑๓. ลดมือซ้ายออกที่ขาซ้าย ตะแคงไว้... ให้มีความรู้สึก 
๑๔. คว่ำมือซ้ายลงที่ขาซ้าย... ให้รู้สึก ทำต่อไปเรื่อยๆ... ให้รู้สึก
ผมเคยเรียนมาตั้งแต่สมัยตอนอยู่ม.ปลายแล้วครับ
อ.ท่านนั้นแกนั่งแบบนี้ทุกวันเลยครับ
บางทีก็เอามาใช้เหมือนกันครับ