(ไปลาว ก็ต้องไปชมวัฒนธรรมที่ยังไม่บุบสลายสิครับ)

ลุงเอก ตระเวนยุโรป ลุงอุ๊ ก็ตระเวนมั่งสิครับ เมื่อวานไปเป็นพยานพิธีลงนามความร่วมมือกับโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัยมุกดาหาร วันนี้ข้ามไปตกลงความร่วมใจกับโรงเรียน ม.ส.โพนสวรรค์ แขวงสุวรรณเขต ไปเจอเรื่องดีๆมากมาย เช่น กะปอมหลวง ไปไหว้พระธาตุอิฮัง ..กล้องเป็นอะไรก็ไม่รู้ ที่นี่..ยังมีวัฒนธรรมนอนกลางวันตกค้าง แอบถ่ายสาวสวยน้อยนอนฝันมาฝาก

 

(นอนกลางวัน มรดกฝรั่งเศสสืบทอดถึงลาวรุ่นใหม่ ขายไป นอนไป สำบายดี)

ไปเยือนโรงเรียนขนาดให้อันดับ2ของประเทศลาว นักเรียนประมาณ2,700 คน ปีนี้มีเด็กเรียนเก่งสอบได้คะแนนเต็ม 100%4คน ได้รับทุนไปศึกษาต่อทั่วโลกปีละหลายร้อยคน แต่ทั้งแขวง

ไม่มีอาจารย์ระดับปริญญาเอกแม้แต่คนเดียว!

 

( พิธีมอบอุปกรณ์การศึกษาให้ โรงเรียน ม.ส.โพนสวรรค์ )

มีอาจารย์จบปริญญาโท2-3คน แต่เขาก็จัดการเรียนการสอนได้อย่างน่ายกย่อง ถ้าประเมินผลที่ตัวเด็ก เยาวชนลาวมีดีหลายด้าน เช่น ความมีระเบียบ มีวินัย ประหยัด พอเพียงพอดีแต่งกายสุภาพเรียบร้อยทั้งคุณครูและนักเรียน ใครว่านุ่งผ้าถุงไม่สวย ไม่ทันสมัย ผมเถียงขาดใจเลยแหละ..อยากจะชวนคนสวยมาให้ชมตัวเป็นๆ  แต่มิกล้า..

 

(ผอ.โรงเรียน-สังเกตุเหรียญตราหน้าอก ไม่ธรรมดาแน่นอน)

คณะมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี คณาจารย์จากภาควิชาต่างๆ ได้นำคอมพิวเตอร์ หนังสือ เครื่องมือวัดทดลองเกี่ยวกับคุณภาพน้ำ ไปมอบให้ มีพิธีการตามธรรมเนียม ไทย-ลาว ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนกล่าวต้อนรับได้น่าประทับใจ สะท้อนให้เห็นความเอาจริงเอาจังและรับผิดชอบหน้าที่ ..ข้าพเจ้าฮู้สึกยินดี..แล้วก็ร่ายเรียงลำดับความเป็นมาของโรงเรียนในสำเนียงลาวแท้ๆ แต่พวกเราที่ไปเก่งภาษาต่างประเทศอยู่แล้ว จึงฟังได้สบายมาก

หลังจากทำพิธีมอบอุปกรณ์การเรียนแล้ว เราได้ไปเดินชมห้องสมุด ไปเจอเรื่องประทับใจประเภทโดนใจนั่นแหละ โดยเฉพาะวิธีคิดวิธีการในสไตล์ของลาวขนานแท้ น่าสนใจมาก ..คณะครูลาวใจดีเลี้ยงอาหารชุดใหญ่ ..

ที่อื่น เลี้ยงโต๊ะจีน

แต่ที่นี่ เลี้ยงโต๊ะลาว!

(โต๊ะลาวไม่ธรรมดา เมนูพอเพียงอร่อย ประทับใจ )

พนักงานจะเอาโต๊ะกลมๆมาตั้ง ปูผ้าแดงตามแบบจัดงานเลี้ยง อาหารที่นำมาวางเรียงรายมีพลาสติกห่อมาอย่างดี เป็นเมนูลาวขนานแท้ ..แกงอ่อมไผ่ ต้มปลา ผักลวกน้ำพริก ไข่เจียวหมูทอด ของหวานเป็นผลไม้ ข้าวสวยอร่อยมาก

 

( เด็กลาวสุขภาพดี น่ารัก ตามผู้ใหญ่มาวัด ส่วนหนุ่มหล่อลาวเป็นผลพวง ม.อุบลฯ)

ที่นี่! จัดการเรียนการสอนแบบพอเพียง ห้องเรียนดูเรียบง่าย ไม่มีหรอกแอร์-พัดลม คอมพิวเตอร์ หนังสือถึงมีน้อยก็อ่านกันจนปรุโปร่ง ..ครู-นักเรียนลงเรือลำเดียวกัน ท่องไปยังหมวดวิชาต่างๆ ประสิทธิภาพการเรียนขึ้นอยู่กับหัวใจครูและหัวใจเด็ก ตระหนักและเข้าใจถึงอานุภาพของการศึกษา

ทำไมต้องเรียน?

ไม่ตั้งใจเรียนจะเป็นอย่างไร?

ถ้าตั้งใจเรียนจะได้อะไร?

เด็กลาวกว่าจะได้รับโอกาสทางการศึกษาไม่ใช่เรื่องง่าย เขาจึงตั้งใจศึกษาเล่าเรียนเต็มที่ มีบ้างที่เลิกกลางคัน แต่ก็น้อยเต็มที ประมาณ 20-30 คน ที่ขอเว้นวรรคเพราะขัดสน

ตั้งแต่เปิดสะพานไทย-ลาวข้ามโขง ระหว่างจังหวัดมุกดาหารกับเมืองสุวรรณเขต การค้าชายแดนคึกคักมาก นักธุรกิจไทยไปลงทุนบ้างแล้ว ต้องการรับพนักงานที่จบปริญญาตรี แต่ก็หายากมาก เพราะระบบการศึกษาลาวส่วนใหญ่เป็นอนุปริญญา มหาวิทยาลัยมีไม่กี่แห่ง มีนักศึกษาลาวที่มาเรียนในมหาวิทยาลัยอุบลฯ ยังไม่จบก็มีบริษัทมองจองตัวทำงานทุกคน บางคนได้เงินเดือน400เหรียญ

      

( นี่ไงคนนุ่งผ้าถุงสวย ไม่ต้องเสียเงินตัดชุดมากมาย ตอนถ่ายรูปขี้อายเล็กน้อย)

เมื่อเศรษฐกิจเป็นตัวกระตุ้นแบบก้าวกระโดด ระบบการศึกษาลาวต้องปรับตัวขนาดใหญ่ การที่สภามหาวิทยาลัยอุบลฯเดินทางมาครั้งนี้ พันธะกิจหนึ่งคือการตกลงความร่วมมือกับทางจังหวัดมุกดาหาร ในการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติลุ่มน้ำโขง เพื่อรองรับการศึกษาในชายแดนแถบนี้ เชื่อว่าเยาวชนลาวจะเฮโลมาเรียนที่นี่ เพราะไปเช้า-เย็นกลับได้! ประหยัดกว่าไปเรียนที่เวียงจันทร์ หรือเวียดนาม ซึ่งจะเล่าให้ฟังในก๊อก3

ถามว่า..

เด็กไทยจบปริญญาตรี โท แทบจะเดินชนกันตาย

ทำไมไม่ข้ามไปทำงานที่ลาว

เหตุผล..พูดไปก็กระเทือนใจกันเปล่า

ของเราดูดี แต่ไม่ดี

แต่งกายรัดติ้ว ลาวบ่มัก ..คนบ่ฮู้ภาษา!

ถ้าเด็กไทย ต้องมานุ่งผ้าถุงทำงาน

เงินเดือนกี่ล้านกีบ ก็ไม่สน

ลาวก็ไม่ต้องการ!! บัณฑิตที่เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

สวยแต่รูป จูบไม่หอม

ไปทำงานที่ลาวบ่ได้ นะขอรับ ..

 อิ อิ ..