ละมุด เป็นผลไม้ที่สงบเสงี่ยมวางแทรกอยู่กับผลไม้อื่น ไม่หวือหวาพิเศษแต่ก็ไปเรื่อยๆ ระยะหลังนักพัฒนาไม้ผลไทยที่ฝีมือไม่เป็นรองใคร สั่งละมุดสายพันธุ์ใหม่ๆแปลกๆมาปรับปรุงพันธุ์ในบ้านเรา โดยเฉพาะพันธุ์จากเวียดนามและมาเลเซีย บางพันธุ์ผลใหญ่มาก โตเต็มที่หนัก594 กรัม โตกว่ากระป๋องนมข้น ละมุดจึงเป็นผลไม้ไม่ธรรมดาที่ใครๆมองข้าม

“เมื่อเอาความรู้ไปจัดการกับละมุด เราจึงเห็นผลมะมุดยักษ์”

ถึงแม้ละมุดจะเป็นไม้ผลแถบเอเชีย เท่าที่ฟังอาจารย์อึ่งเล่า เรื่องละมุดอายุนับร้อยปีที่ลำปาง เมื่อ20กว่าปีที่แล้ว ผมไปเห็นละมุดอายุเกินร้อยปีที่อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ มีขนาด2คนโอบ ถ้าดูเผินๆเราไม่ทราบต้นไม้ที่เรานั่งใต้ร่มเป็นต้นละมุม เพราะมันคือไม้ยืนต้นดีๆนั่นเอง

ท่านอัยการชาวเกาะส่งข่าว ไปใต้คราวนี้เราจะได้ไปถ่ายภาพละมุดต้นที่มีอายุ200กว่าปี ..ไม่กระดี๊กระด๋าได้ไงละครับ โอโฮ้! ละมุดยุคต้นรัตนโกสินทร์  ที่ภาคใต้มีของดีๆเยอะ ..ทราบว่าเพลงดีๆกำลังจะตามมาสะกิดใจชาวเฮในเร็วๆนี้..

ประเด็นนี้ละครับ ที่อยากจะชี้ชวน ท่านใดด้อมๆมองๆหาต้นไม้ปลูกในบริเวณบ้าน เพื่อเอาร่มเงา แถมยังมีผลอร่อยให้เก็บชิมเป็นร้อยปี

คิดเล่นๆ เฉลี่ยการให้ผลปีละ 100 ผลx100ปี จะมีผลผลิตรวม=10,000 ผล

ถ้าปลูก 100 ต้นx100ปีx10,000ผล = 1.000.000 ผล

ไม่ปลูกไม่ได้แล้ว ผมทดลองปลูกไว้หลายต้น มีทั้งที่เพาะเมล็ดเองและซื้อกิ่งตอนพันธุ์ดีมาปลูก ถึงจะให้ผลลิตเร็วและลักษณะต้นจะออกไปทางไม้พุ่ม ถ้าจะให้ต้นสูงแข็งแรงควรจะปลูกด้วยเมล็ด จะได้อายุยืนกว่าคนปลูก ทั้งยังเป็นมรดกตกทอดถึงลูกหลาน

  

ผมไปเยือนเชียงใหม่คราวที่แล้ว น้าอึ่งน้าสร้อยไกด์ทัวร์ที่ระดับมืออาชีพเรียกเจ๊ พาไปเที่ยววัดพระสิงห์วรมหาวิหาร ระหว่างเดินชมข้างกำแพงวัด สายตาไปชนต้นมะเฟืองจังเบ้อเร่อ เดินไปดูใกล้ๆ ป้ายเขียนว่า ปลูกโดยท่านครูบาศรีวิชัย เอาละสิ เจอเรื่องมหัศจรรย์อีกแล้ว มะเฟืองมีอายุเป็นร้อยปี

กลับมาถึงบ้านรีบไปดูต้นมะเฟืองที่ปลูกไว้ เป็นพันธุ์มะเฟืองหวานพันธุ์จากอินโดนีเซีย ผลใหญ่ รสชาติดี เหมาะที่จะเป็นผลไม้ชิมช่วงร้อนอีกอย่างหนึ่ง หรือจะทำเป็นน้ำปั่นเหยาะเกลือผสมน้ำผึ้งสักช้อนชา ก็จะได้เครื่องดื่นแก้กระหายอร่อยชื่นใจ

ผมสนใจมะเฟืองในแง่ของรูปร่างผลแปลกไม่เหมือนใคร ผลไม้รูปดาวมีไม่กี่ชนิดหรอกในโลก ถ้าคุณครูพาเด็กๆเรียนเรื่องอาหารและผลไม้ เสน่ห์ของมะเฟืองจะนำไปออกแบบตกแต่งอย่างไรก็ได้ ส่วนดอกสวยพราวสีม่วงอมชมพู ทยอยให้ผลผลิตทั้งปี ..ดอกก็ออกไป ผลก็ค่อยโตตามไป ปกติคนอีสานไม่ชอบกินมะเฟือง ปักหลักอยู่ที่แหนมเนืองเป็นส่วนใหญ่ ในจีนเขาเอาไปทำผลไม้แช่อิ่ม อบแห้ง ขายระเบิดระเบอ 

เมื่อก่อนมีเฉพาะพันธุ์พื้นเมืองที่รสชาติจัดจ้านไปทางเปรี้ยวอมฟาด ผมปลูกไว้หลายต้นเอาไว้ดูความแปลก ผลที่ร่วงลงมาเป็ดไก่ไม่สนใจเหมือนผลไม้อื่น

เคยเก็บไปเทใส่รางอาหารหมู

ก็เกิดเรื่องสิครับ

ท่านเคยเห็นหมูทำหน้าตาอมเปรี้ยวไหม?

ถ้าอยากได้ประสบการเรื่องนี้

ท่านต้องเลี้ยงหมูใต้ต้นมะเฟือง..

ต้องลอง ถึงรู้ ครับผ๊ม!