คู่รักคนไทยของเรา กลับยิ่งแก่ยิ่งห่างกัน รับรองโดยเฉพาะรุ่นตายายนะ ไม่มีทางชวนกันไปเที่ยวที่ใหนกันสองต่อสอง ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล อย่าว่าแต่บินข้ามน้ำข้ามทะเลเลย
และแล้วเวลาของการเรียนปริญญาตรีก็สิ้นสุดลง รวดเร็วอะไรเช่นนี้..ตอนยังไม่จบก็อยากจะจบใจแทบขาด อยากทำงาน อยากหาเงินใช้เอง..พอจบปุ๊บ ได้ทำงาน แง ๆ คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงคุณครู คิดถึงมหาวิทยาลัย การหาเงินใช้เองไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แต่เอาเหอะ มัน คือ หน้าที่สู้ๆๆ..เพราะไปๆ มา ลมพัดลมเพ...ไป ๆ มา ๆ ก็ได้มาติดเกาะ...เกาะที่ว่านี่ก็ คือ สมุย.ทำงานที่นี่มาก็เกือบ 1 ปีแล้ว โลกแห่งการเรียนในรั้วโรงเรียนจบลงแล้ว ต่อไปเป็นการเรียนรู้จากสังคมและโลกภายรนอกอย่างเต็มที่ โลกแห่งการเรียนที่ไม่ได้อยู่แค่ในห้องเรียน ตำราเรียน และไม่ได้อยู่แค่ในอินเตอร์เน็ตเพียงอย่างเดียว..... ...และแล้วโลกแห่งการเรียนรู้ภายนอกก็เกิดขึ้น...เมื่อครั้งแรกๆ ที่ฉั๋นมาเยือนเกาะสมุย มาเยือนะผับ บาร์ โอ๊วพระเจ้าตกใจมากและมากจริงๆ อะไรกันนี่...ฉั่นได้เห็นในสิ่งที่ไม่เคยเห็น..มีสารพัด รูดเสา ยักย้ายไปมา และอีกมากมายสุดจะบรรยาย หรือเอาเป็นว่าบรรยายไม่ถูกน่าจะดีกว่า...ทั้งหมดเป็นลีลาในการยั่วยวนแขกต่างชาติเข้าร้านแทบทั้งสิ้น....ครั้งแรกที่เห็น ได้กลับมานอนคิด และคิด คือ ไงดีละ..แม้โลกของเราที่ผ่านมาจะไม่ได้สวยงามดั่งปูพรหมไว้ แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายนัก เอาเป็นว่าเกิดอาการรับไม่ได้กับสิ่งที่ได้เห็น..รู้สึกว่าทำไมและทำไม ทำไมพวกผู้หญิงเหล่านั้นต้องทำงานแบบนี้ ทำไมต้องให้ชาวต่างชาติตีคุณค่าของผู้หญิงไทย ต้อยต่ำ ทำไม และทำไม คือโดยสรุปแล้ว เราไม่อยากให้ใครดูถูกผู้หญิงซึ่งเป็นเพศเดียวกับเรา และที่สำคัญเราไม่อยากให้ใครต้องดูถูกประเทศไทย ไม่อยากให้ชาวต่างชาติมาประเทศไทยเพราะสิ่งที่เราได้เห็น คือ ไงดีล่ะ มันช่างไม่สร้างความประทับใจให้ฉั๊นเลย... แต่เอาะเหอะ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ เราไม่รู้เหตุผลของพวกเค้าหรอก ตอนนี้ต้องทำใจและทำใจ เค้าคงทำเพื่อปากท้องเค้าฃ ส่วนเราแม้ไม่ชอบก็ต้องทำใจ อยู่มาที่นี่ก็นานพักใหญ่ ๆ จากแรก ๆ ที่ไม่ชิน กลับเป็นภาพชินตา และเกิดไปสังเกตสิ่งใหม่ๆ แต่เก่าสำหรับคนอื่น อิอิ สิ่งนี้เป็นความประทับใจ ปนแปลกใจนิดๆ เริ่มไงดีล่ะ...... มันก็ยังเป็นเรื่องชาวต่างชาติอยู่นะแหล่ะ...คือ..สิ่งที่เราเห็น มันน่ารักดี และประทับใจคู่รักชาวต่างชาติ ที่มีอายุแล้ว หมายถึงรุ่นพ่อรุ่นแม่ขึ้นไปถึงรุ่นตายาย พวกเค้าจะเดินประคับประคอง เดินจูงมือ จับไม้จับมือ เดินกันชมของนั่นของนี่ในถนนสายไนท์พลาซาของที่นี่ มันน่ารักมากๆๆ เห็นแล้วฉั๊นประทับใจและก็แปลกใจที่คู่รักคนไทยของเรา กลับยิ่งแก่ยิ่งห่างกัน รับรองโดยเฉพาะรุ่นตายายนะ ไม่มีทางชวนกันไปเที่ยวที่ใหนกันสองต่อสอง ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล อย่าว่าแต่บินข้ามน้ำข้ามทะเลเลย อิอิ แค่พวกเค้านั่งในบ้านเดียวกันยังไม่ค่อยจะนั่งติดกันสักเท่าไหร่ เพราะอะไรน้อ ฉันเกิดความสงสัยเลยไปลองถามๆ คนเฒ่าคนแก แถวๆ บ้านมา พวกเค้าบอกว่า "อายลูกหลานมัน" มะช่ายหนุ่ม ๆ สาว ๆ แล้วจะมานั่งกระหนุงกระหนิ่งได้ไง..เป็นง้ายไป.. ไม่รู้คุณปู่ย่าตายายที่อื่นจะคิดเหมือนกับแถวๆบ้านฉั๊นป่าวน้า... อยากรู้จังช่วยบอกที...