
ดิฉันเลี้ยงลูกสาวที่มีกับใครเขาคนเดียว ก็เกิดจะเป็นหนึ่งแรกในดวงใจของปู่และย่าเสียนี่ ถามคุณหมอและกองเชียร์ข้างเตียง คำแรก “ลูกสาวขาว...หรือคล้ำคะ” (อ้าวก็แม่คล้ำกว่านี่คะ)
นี่ไงคะเจอที่ผิดแล้วที่หนึ่ง ผิดอย่างไรหรือคะ ตามอ่านต่อค่ะ
เด็กหญิงคนนี้โชคดีนะคะ เกิดมามีคนดูแลโอบอุ้ม สมัยดิฉันเล็กมีพี่เลี้ยงแค่ 1 (1:1) แต่เด็กหญิงคนนี้ ย่าเตรียมไว้ตั้งสอง (2:1) คิดดูสิคะ หลานข้า ใครอย่าแตะ(ยังขำอยู่เลยค่ะ นมแม่ยังแพ้นมผง)...อ้วนท้วนสมบูรณ์สมกับที่คุณย่าและยายเป็นพยาบาลมืออาชีพ ดูผลิตผลของท่านสิคะ ไม่ต้องพูดอะไรมากเลยค่ะ

เด็ก(ลูกพี่ลูกน้อง) บ้านนอกเมืองสามคนนี้มียีนส์ความสุขจากการอ่านค่ะ เมล็ดพันธุ์จึงถูกหว่านลงบนพื้นที่สมองอันน้อยอย่างสม่ำเสมอ คนหนึ่งเป็นหนุ่มน้อย ผลิบานมีผลเป็นรางวัลแรกแห่งชีวิต นิทานชนะการประกวดรางวัลมูลนิธิเด็ก เรื่อง ดาวเสาร์น้อย (อายุ 6 ปี รางวัลดีเด่น ครั้งที่ 4 ปี พ.ศ. 2538) และ กล้วยผจญภัย (อายุ 9 ปี รางวัลดีเด่น ครั้งที่ 7 ปี พ.ศ. 2541) ส่วนอีกสาวมีจินตนาการวาดผ่านภาพให้พี่ป้าน้าอาและเพื่อนใช้บริการได้บ่อยๆ แต่ “เจ้าหล่อน” ของดิฉันนี่สิคะ ส่อแววอัจฉริยะ คือมีความจำดีเยี่ยม ฉายาน้องสี่จุดแต่..ประสบการณ์สุดสยองค่ะ
สยอง! จริงนะคะคุณๆ
หนังสือ บริโภคมากเกินไปก็อลวน(ป่วน)ได้ แต่อาการป่วนที่เจ้าหล่อนรับมานี่ ยิ้มแฉ่งรับตะวันนะคะ มันเกิดขึ้นเมื่อไร รู้สึกจะอายุ 12-13 ค่ะ เริ่มต้นจากแรงกระตุ้นทางสายตาและสัมผัสทดลองสวมใส่
ดิฉันและเจ้าหล่อนชอบการเดิน Shopping ในศูนย์การค้าเป็นชีวิตจิตใจ นี่เจอที่ผิดอีกที่หนึ่งแล้วค่ะ ผิดมากกว่าลูกขาวหรือคล้ำเสียอีกนะคะ ในร้านบูติกมีความชุลมุนมากมายเนื่องจากอยู่ในระหว่างเซลล์สุด ๆ ปกติเซลล์ทั้งปีค่ะ มีนักศึกษาชายหญิงหน้าตาดี แต่งตัวสวย เห็นแล้วค่ะสายตาของเจ้าหล่อน ก็ได้แต่บอกเธอว่า “ตอนนี้หนูยังไม่มีเอวเลยนะคะ”
...นี่ค่ะจุดแรกเริ่มของเรื่องนี้
จากนั้นมา หนังสือที่ลูกสาวดิฉันอ่านก็เริ่มเปลี่ยนแนว จากลึกลับ สืบสวนสอบสวน จิตหลอน วิญญาณซ้อนซ่อนเงื่อน ทั้งค่ายสยามอินเตอร์มัลติมีเดีย , บริษัทเพิร์ลพับลิชชิ่ง , JBOOK ในเครือ Bliss หรือจากหนังสือมีรางวัลรับรองความปลอดภัยจากการอ่าน และเสริมสร้างสรรค์แก่เยาวชน อย่างเช่นเรื่อง เอลล่า ผู้ต้องมนตรา (Ella Enchanted-โดย เกล คาร์สัน ลีวายน์ แปลโดย หทัยภัทร) เป็นต้น แน่นอนต้องไม่ลืมนานมีบุ๊คส์ ขวัญใจอันดับหนึ่งของเจ้าหล่อน เพราะมี “เล่มโปรด” และหนังสือวรรณกรรมเป็นชุด ๆ อย่าง ห้าสหายผจญภัย การ์ตูนความรู้ชุด บุคคลที่น่ารู้จัก คนของโลก เป็นต้น หรือบรรดานิตยสารที่เหมาะกับวัย ไม่เป็นพิษภัย คิกขุน่ารัก ไม่เปลี่ยนค่ะ แต่มีเพิ่มเติมขึ้นมา ทั้งซื้อ ทั้งใช้บริการเช่าจากร้านเช่าหนังสือ นี่ค่ะที่ดิฉันพบที่ผิดอีกที่เป็นที่ที่สามก็คงเป็นหนังสือนี่แหละค่ะ
| "เลี้ยงลูกไปด้วย อ่านหนังสือไปด้วย" เป็นเรื่องดีนะคะ ใครแย้งมา ดิฉันก็จะเถียงกลับ แล้วมันพลาดที่ไหนล่ะ คู่มือเลี้ยงลูกที่ช่วยกำกับดูแลเด็ก เจาะลึกละเอียดลงทุกวัย ซอยยิบในแต่ละอายุเป็นเดือน ๆ ก็ยังมี เป็นหนังสืออ้างอิงที่เขียนอะไรมาก็ใช่ๆ เป๊ะๆ พอสมควร เรียงแถวเข้าบ้านดิฉันกันเลยค่ะ ทั้งนิตยสารแสนรักอย่างรักลูก และหนังสือในเครือ หนังสือประเภทฮาวทู เพื่อพร้อมรับมือเด็กหญิงเข้าสู่การเป็นนางสาว หนังสือที่บอกเราเรื่องสุขภาพ อยากเป็นอย่างไรต้องทำอย่างไรเรื่องอาหารการกิน การออกกำลังกาย ใครจะเฉลียวใจคะ ลูกออกจะมีความสุข แม้อาการเก็บตัวเงียบงันไม่ค่อยเข้ากับพี่น้องก็ตรงตามตำราเขาว่าไว้ มารู้สึกตัวเมื่อเกือบสาย หนังสือมีคำตอบที่เจ้าหล่อนอยากรู้ โดยไม่ต้องถามเรา ถึงหนังสือจะไม่ให้ความกระจ่างชัดเจน อินเทอร์เน็ตยังเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง เรากลับมาทบทวนคำเปรยๆ ของแม่ค้าขายผลไม้ที่เราต้องแวะซื้อเป็นประจำทุกวัน “ลูกสาวชอบทานผลไม้มากเลยนะคะ” | ![]() |
...ใช่ค่ะ ช่วงนั้นประมาณชั้นประถมศึกษาปีที่หก เจ้าหล่อนเรียกร้องหาแต่สลัด ผัก ปลา อาหารประเภทเนื้อ นมไข่ มีแต่จำกัดปริมาณ โดยควบคุมจากปริมาณแคลอรี่ อ่านก่อนซื้อค่ะ เจ้าหล่อนจำแม่นมากขนาดว่าทานอะไรแล้วได้เท่าไร ต้องเผาผลาญด้วยวิธีการออกกำลังขนาดไหน แค่คิด เห็นภาพอดีต ดิฉันยังสยองไม่หายค่ะ
แน่นอนค่ะ ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น
แอบถามเพื่อนๆ น้องๆ ของเธอที่โรงเรียน กลางวันลูกดิฉันไม่ทานข้าวค่ะ แล้วไปอยู่ที่ไหน “ห้องสมุด” ค่ะ! ดูสิคะ ชีวิตพ่อและแม่ถูกผูกติดกับห้องสมุดแล้ว ลูกก็ยังติดพันกับห้องสมุดไปด้วย แล้วเค้าไม่หิวบ้างหรือไงกัน คิดแล้วสงสารลูกจังค่ะ แต่ลูกยังยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่ได้...ได้ยังไงกัน
ดูตารางการเจริญเติบโตนี้กันค่ะ ประสาพ่อแม่เลี้ยงลูกมือเดียว(มีลูกโทน) ใกล้หมอ ใกล้พยาบาล และใกล้บรรณารักษ์ ก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ

ต่อตอนหน้านะคะ ค่ะ พ่อแม่ ญาติผู้ใหญ่ที่ใกล้ชิด เพื่อนฝูง มิตรสหายเอะใจกันแล้วค่ะ อะไรเกิดขึ้นต่อจากนั้น ฝ่าฟันมาได้อย่างไรกัน
....
...
...อัพเดทแล้ว 1 พฤษภาคม 2551 ที่นี่ ค่ะ

สวัสดีค่ะ
มารอตอนต่อไปค่ะ อิๆๆ
คุณ คนไม่มีราก ค่ะ ติดละครทีวีเรื่องอะไรคะ กลับมาอ่านต่อเมื่อไร มีลิงค์ต่อยอดเพิ่มเติมให้ด้วยนะคะ
ตอนที่อัพโหลดเสร็จ "เจ้าหล่อน" ของดิฉันตื่นจากนอนบ่าย (คงเหนื่อยเล่นน้ำ) เลยแย่งคอมไปใช้ต่อ ยาวจนเกินเที่ยงคืนค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]
เขียนเรื่องเป็นความสนุกรองจากเรียนรู้ ฝึกฝนการใช้เครื่องมือ ไอที เทคโนโลยี โปรแกรมสร้างภาพ ไว้เสริมอาชีพค่ะ ไม่นึกไม่ฝันว่าจะทำอะไรเป็นเรื่องเป็นนิยายกับเขาได้...กลัวจะติดเขียนแล้วสิคะ เดี๋ยวไปหาเบรค ABS มาติดก่อนดีกว่านะคะ
ขอบคุณค่ะป้าแดง ^ ^
ขอบคุณคุณ Sasinanda ค่ะ
ดีใจจังค่ะที่เรื่องนี้ผ่านสายตาคุณ Sasinanda
อ่านต่อจบแล้ว รอคำชี้แนะจากประสบการณ์ของคุณด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ พี่อักษร ทับแก้ว
ลูกสาวของคุณพี่ก็น่ารักค่ะ ตามไปเที่ยวที่บล็อกมาแล้ว ไปอยู่ต่างแดน มีหนังสือเป็นเพื่อน และมีคุณแม่เป็นเพื่อนด้วย พี่ด้วย คงไม่เหงามากๆ นะคะ ยิ่งมีพื้นที่ที่นี่ด้วย เมืองไทยใกล้นิดเดียว..
เผลอแป๊บเดียวเด็กๆ ก็โตนะคะ สิบสามไม่ใช่แล้ว กำลังสิบแปดเร็วๆ นี้ละค่ะ มีเรื่องป่วนที่ต้องตั้งรับไม่ซ้ำ อย่างเรื่องขับรถ..แอบเล่าเล็ก ๆ ค่ะ มีครั้งหนึ่ง ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน คุณย่าของ "เจ้าหล่อน" แอบออกไปยืนรอหลานคนดีหน้าบ้าน นานครึ่งชั่วโมง กะจะเปิดประตูให้ หลานสาวมาแบบนางซินค่ะ ดูลูกดิฉันทำสิคะ...น่าตีนักเชียว ปรากฏว่า ย่ายายคุยกัน ทำเหมือนกันเลยค่ะ
หลังจากที่รอมานาน ก็ได้ฤกษ์ฉายเสียทีนะ "เมื่อลูกรัก.." น่ะ ^^ พอกลับมาจากวันหยุด น้องจ๋าก็รีบกระโดดมาที่บันทึกนี้เลย
มีดารา-นางแบบ หลายคนที่ป่วยเป็นอะนอร์เร็กเซีย พวกเธอมุ่งมั่นกับการอดอาหารให้มีหุ่นผอมเพรียวลมเพราะกลัวอ้วน ทั้งๆ ที่พวกเธอก็ปกติแทบจะเดินปลิวลมอยู่แล้ว น่ากลัวนะจ๊ะ
ป.ล.1 สวัสดีปีใหม่พี่จ๊ะ จ๊ะ ^^
ป.ล.2 น้องน่ารัก หน้าตาน่าเอ็นดู ไม่ดูกวนเหมือนแม่เลยเนอะ อิอิ
คุณพี่อักษร ทับแก้ว ค่ะ เลี้ยงลูกแต่ละวัยก็ให้ประสบการณ์แม่พ่อไปคนละแนวค่ะ ยาก ง่าย วัดไม่ได้มั้ง...นะคะ เราไม่รู้ว่าจะเจออะไร บางทีเหตุการณ์คล้ายจะเคยเกิด แต่ทางแก้มันใช้แบบเดิมไม่ได้ค่ะ เลี้ยงลูกที่เมืองนอก เด็กคงจะไม่ได้รับการโอ๋มากเท่าเด็กเมืองไทยนะคะ หลานสาวและหลานชายที่นิวซีแลนด์ เทียบแล้วอยู่ประถม 4-5 รู้จักทำงานเก็บเงินแล้วค่ะ (เด็กส่งนม หนังสือพิมพ์ในหมู่บ้าน) ทางนี้ยังแบมือขออยู่เลยนะคะ..
อ.ศิริพร เกื้อกูลนุรักษ์ ค่ะ
หนังสือเป็นได้ทุกอย่างที่เราอยากให้เป็นนะคะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีชีวิตติดหนังสือได้ขนาดนั้นเลยค่ะ
โรคนี้คงดีนะคะถ้าจะเป็นชนิติดต่อแบบกรรมพันธุ์ ^^
นึกว่าน้องจ๊ะจ๋าจะลอยไปกับน้ำขมิ้นส้มป่อยเสียอีก ลอยไปจริงจะไปตามเก็บกลับคืนหลังเขา...ให้
มาว่าพี่จ๊ะกวนได้ยังไง
แน่ะ คิดถึงนะหายไปหลายวัน
รู้สึกแปลกดีไหมค่ะเวลาดูภาพนางแบบอนอร์ฯ แล้วหน้าตาพวกเธอดูมีความสุข...ไม่อยากพูดถึงเลย จะเห็นภาพติดตาตลอด
โชคดีรอดมาได้ เฮ้อ...
นี้ๆ กวนจะตายไป ดูสิ
สวัสดีค่ะพี่ดาวลูกไก่
คุณน้อง คนไม่มีรากค่ะ
ไม่รอดีกว่าค่ะ อย่างไรเรื่องสำคัญมากมายรอเราอยู่นะคะ เอา ดร. มาประดับวงการก่อนนะคะ ส่งใจไปเชียร์การเรียนที่แสนหนักค่ะ ความจริงเริ่มเอนเอียงตามคุณคนไม่มีราก และใครต่อใครแล้วนะคะ เรียนมั่งดีไหมเนี่ย...เอ๊ะสายไปแล้วยัง?
คุณพี่ เอื้องแซะ ค่ะ
บ่อยๆ ที่รู้นะคะว่า การอ่านของเธอมีจุดประสงค์เพื่ออะไร ความสวยความงามน่ะค่ะ หนังสือทุกตัวอักษร จะอยู่ที่ไหน ก็ให้เรารู้เรื่องต่าง ๆ ที่อยากให้รู้ค่ะ ขึ้นกับการรับเอามารู้แค่ไหน
การไปห้องสมุดครั้งนั้น ระหว่างป่วย เพื่อหลบพ้นจากแรงจูงใจที่เป็นอุปสรรคกับภารกิจที่หวังค่ะ แอ๊ปเปิ้ลหนึ่งลูกในมื้อกลางวัน แต่โชคดีที่เห็นความสำคัญอาหารมื้อเช้านะคะ...
ขอบคุณค่ะ
ไม่มีลูกค่ะ แต่มีหลานสาวถึงสามคน
คุณดาวลูกไก่มีลูก และ หลานน่ารัก ใฝ่รู้ชอบอ่านหนังสือ อย่างไรก็ตามทุกอย่างที่เกินพอดี ก็ก่อปัญหาได้เหมือนกันนะคะ
นอกจากเขียนเก่งน่าติดตามเรื่องแล้วยังใช้เทคนิคภาพเก่งอีกด้วย อ่านเพลิน ดูเพลินเลยค่ะ ...โปรดติดตามตอนต่อไป