เกลียดวันสงกรานต์

            วันนี้เป็นวันสงกรานต์ 13 เมษายน 2551 ผมยังอยู่ที่บ้านแม่ยาย (ทำไมไม่เป็นบ้านพ่อตานะ) ตื่นสายหน่อย ดูสังข์ทองเวอร์ชันราชบุตรเขยเกเรพร้อมลูกสาว กินข้าว แล้วเราก็เตรียมตัวออกไปป่าระกำกัน ที่นั่น คุณทวดของเหลนสาวยังมีชีวิตอยู่ ท่านอายุ 101 ปี เริ่มถูกคนขโมยช้อนกินข้าวแล้ว คนที่นี่เขาถือกันว่า ใครอายุยืน ต้องไปเอากินข้าวของท่านมา เราจะได้อายุยืนเหมือนผู้เฒ่าท่านนั้น

            เมื่อจะออกรถ ใจก็ชักตะหงิดตะหงิด เพราะเป็นที่รู้กันว่า วันนี้เป็นวันสงกรานต์ สนุกสำราญ สงกรานต์วันนี้ แต่ผมเกลียดวันสงกรานต์ครับ ผมเกลียดวันสงกรานต์

            ที่เมืองสงขลาลามมาถึงนครศรีธรรมราชเขาก็เล่นสงกรานต์กันเหมือนที่อื่นในประเทศไทยนั่นแหละ (เออสิวะ) แต่มีอย่างหนึ่งที่ผมรู้สึกทนไม่ได้ ก็คือการเล่นน้ำบวกการรีดไถคนสัญจรไปมา มันเป็นอย่างไรน่ะหรือครับท่าน ก็คนเป็นสิบ เล่นน้ำกลางถนน ดักรถที่สัญจรไปมาให้จอด แล้วขอรดน้ำและขอเงิน แถมบางทียังขอให้เราซดเบียร์กับมันไปด้วย

            ขอรดน้ำยังพอทำเนา แต่ขอเงินนี่สิ มันทนไม่ได้

ไม่ใช่ว่างก เงินแค่สิบยี่สิบทำไมจะให้ไม่ได้ แต่ที่ใจมันไม่ยอมก็เป็นเพราะว่ามันไม่งาม ทำไมต้องมาดักรถเก็บเงิน ทำตัวยังกับเป็นข้าราชการบางกลุ่มเลย ทำไมต้องเก็บเงินเพื่อเอาไปซื้อเหล้าเบียร์มากิน กินแล้วเมา มารำกลางถนน เกะกะรถราที่วิ่งสัญจร ไม่ให้ไม่ได้นะ เดี๋ยวพวกเจ้าประคุณทูนหัวเขาจะไม่ให้ผ่านไป เราจะอันตรายเสียเปล่าๆปลี้ๆ ผมรู้สึกเจ็บแค้นมานานหลายปีแล้ว ตั้งแต่เริ่มเป็นแฟนกับจิ๋มจนกระทั่งได้ลูกด้วยกันมาถึง 2 คน เคยคิดจะแจ้งความ ก็ไม่รู้จะแจ้งทำไมให้เสียเวลา เพราะตำรวจก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว เคยคิดจะถ่ายวิดีโอส่งสำนักข่าว ก็ไม่มีกล้อง (อันนี้สุดวิสัยแฮะ) เป็นอันว่า คับข้องหมองใจอยู่แต่เพียงผู้เดียว

ถึงบ้านยายราวเที่ยง กินขนมจีนกันเสร็จสรรพ ยายก็ออกมานั่งหน้าบ้านเพื่อให้ลูกหลานเหลน (ยังไม่มีโหลน) อาบน้ำ ที่นี่เป็นความประทับใจผมเป็นอย่างมาก เพราะได้เห็นประเพณีอันดีงามของชาวบ้านป่าระกำที่ถูกสานต่อกันมาด้วยตระกูลของเมียผม

เมื่อยายนั่งลง เขยใหญ่ (อันหมายถึงพ่อตาผม) ก็เริ่มกล่าวนะโม 3 จบ จากนั้นก็ขออโหสิกรรมเป็นภาษาใต้ ยายก็พนมมือรับไหว้ จากนั้นลูกสาวคนโต (แม่ยายผม) ก็มอบพานดอกไม้ธูปเทียนให้ท่าน แล้วเราก็ได้อาบน้ำให้ยายกัน แป้งกล้ารดน้ำแล้ว เมื่อก่อนน่ะเหรอ ไม่กล้าเลยครับ แอบข้างหลังผมอย่างเดียว ปีนี้จ้ากลัวแทนครับ เธอไม่กล้ารดน้ำ แถมเมื่อคุณทวดเอาน้ำมาลูบหัว เธอร้องจ้าเลย

บ่ายสองโมงกว่าๆเราก็ได้ฤกษ์กลับ ผมก็ระทึกอีกครั้ง ช่วงเช้าที่ผ่านมาไม่เจอด่านสกัดเลย แต่ตอนนี้กลุ่มอั้งยี่เหล่านั้นเล่นกันข้างบ้านยายนี่เอง แต่ผมมีวิธีของผมครับ ปีนี้ผมจะไม่จอด ใจแข็งไว้ ใจแข็งไว้ ว่าแล้วเมื่อถูกดักรถผมก็ขับไปเรื่อยๆ ขับไปเรื่อยๆ มีคนหนึ่งยืนหันหลังเต้นให้ดูอยู่ที่หน้ารถ กิริยางามน่าเตะ แต่ก็ไม่กล้าลงไปเตะ ผมยังคงขับไปเรื่อยๆจนผ่านมาได้ทั้งกลุ่ม แล้วก็รอดไปได้ เฮ..

นี่ไงครับ ทำไมผมจึงเกลียดวันสงกรานต์รู้แล้วใช่ไหม

ตามแผนการเดิมนั้น ผมจะไปสุราษฎร์ฯวันนี้ แต่แม่ยายทักท้วงว่า วันนี้รถมาก นอนที่บ้านสักวันหนึ่งก่อนเถิด ผมเลยพาลูกสาวทั้งสองไปชายทะเลเพื่อเล่นน้ำที่รีสอร์ทเดิม คราวนี้ลงไปเล่นกับเธอด้วย เล่นกันจนค่ำ กินเสร็จพอดี ก็ได้เวลากลับบ้านนอนเอาแรง