ฉันท์ห่อโคลง



โคลงสี่สุภาพ
เสียง ครืนคลื่นซัดซ้ำ                        ทรายใส
เสียง สมุทรโฆษไกร                          กึกก้อง
เสียง ฟังดั่งดวงใจ                            เจียนขาด..แม่เอย
เสียง สะอื้นเรียมร้อง                          เรียกเจ้าจอมขวัญ

อินทรวิเชียรฉันท์ 11
เสียง คลื่นคระครืนหา                       คณวาลุกาใส
เสียง คะนองใน                               ชลธีวิถีจร
เสียง ฟังก็ดั่งจิต                              ขณะหวิดจะขาดรอน
เสียง โศกวิโยคหลอน                       ฤดิพร่ำคำนึงขวัญ

 

  • เสียง ครืน ๆ นี้เป็นเสียงของคลื่นยามซัดเข้าหาฝั่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝั่งซึ่งมีทรายเม็ดใสๆ

  • เสียง ทะเล (อุ)โฆษ (Acoustics) เกริกไกร กึกก้อง

  • เสียง ทะเลฟังแล้วก็เหมือนเสียงหัวใจของฉันที่มันจวนเจียนจะขาด แล้วะนะแม่คุณเอย

  • เสียง ทะเล เหมือนเสียงสะอึกสะอื้นของฉัน ฉันร่ำร้องเรียกหาเธอแม่ยอดขวัญใจของฉัน

อภิธานศัพท์

คณะ=หมู่ พวก
วาลุกา=เม็ดกรวดทราย
คณวาลุกา=ผืนทราย
ชลธี=ทะเล
วิโยค=โศกเศร้า
ฤดิ=ใจ
เรียม=ส. คําใช้แทนตัวผู้พูด สําหรับผู้ชายพูดกับผู้หญิงที่รัก, เป็นสรรพนาม
 บุรุษที่ ๑. [ข. (ราชา) เริ่ยม = พี่].