วันนี้ผมได้มีโอกาสนั่งอ่านข่าวจากที่ต่างๆ เป็นที่สนุกสนาน ไม่ได้มีโอกาสอ่านข่าวให้เต็มที่อย่างนี้นานแล้วครับ

อ่านไปอ่านมาเจอ "ความคิดสร้างสรรค์" ที่น่าสนใจอยู่สองสามอย่าง เลยนำมาฝากกันครับ

ที่นอนสำหรับแมวบนโต๊ะทำงาน มันถึงขั้นต้องผลิตเป็นสินค้าเฉพาะกันเลยเชียวหรือ?

เก้าอี้คนพิการที่ปั่นได้ เอ่อ... อะไรนะ?

แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ทำด้วยทองคำแท้ รวยจริงต้องแสดงตัว แป้นพิมพ์พลาสติกมันสำหรับคนจน

สิ่งที่น่าสนใจคือเรื่องเหล่านี้เขาทำกันเล่นๆ ไม่ได้มีเจตนาขายจริงจัง เป็นเรื่องตลกสนุกๆ แต่บางครั้งพอเห็นประเทศบางประเทศในโลกวางแผนการสร้างนวัตกรรมเพื่อให้เป็นจุดแข็งของประเทศเพื่อขายระดับโลกอย่างจริงจัง กลับมีลักษณะคล้ายกับสิ่งที่ผมเอารูปมาแสดงด้านบน คือ... คิดได้ไง?

ถ้าอยากจะสร้างจุดแข็งของประเทศ ก็ไม่ใช่ไปเอาไว้บนหอคอยงาช้าง เพราะนึกว่าลูกชาวบ้านมันคงไม่มีปัญญาสร้างสรรค์ผลงานที่จะเป็นชื่อเสียงและนำรายได้เข้าสู่ประเทศหรอก

หรือไม่ใช่เห็นเกาหลีขี้แล้วไปขี้ตามเกาหลี ไม่ได้มองบริบทของประเทศที่แตกต่างกัน

นวัตกรรมในประเทศบางประเทศไม่เกิด เพราะไม่ได้รับการส่งเสริมให้มี "นักคิด" เกิดขึ้นได้เสียทีเพราะมุมมองอันจำกัดของบุคคลบางประเภทที่เชื่อในระบบวรรณะอย่างรุนแรง

น่าแปลกใจที่ลูกชาวบ้านบางคน พอได้ดิบได้ดีเลื่อนวรรณะขึ้นสูง กลับหลงลืมรากเง้าของตัวเอง รังเกียจรังงอนชาวบ้าน มองชาวบ้านเป็นคนชนชั้นต่ำกว่าที่ต้องคอยป้อนข้าวป้อนน้ำป้อนความรู้อยู่ตลอดเวลา

น่าหนักใจ

แต่บันทึกนี้ผมไม่ได้ว่าใครนะครับ ผมเขียนขึ้นมาด้วยข้อมูลที่ได้รับจาก... เอ่อ... ประเทศไหนแล้วน้า... จำไม่ได้ครับ