วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายแล้วที่ผมและโต้ง

จะได้ฝึกประสบการณ์ที่สวนป่าของครูบาสุทธินันท์

 

ประสบการณ์ที่ได้จากที่สวนป่าแห่งนี้

จะเน้นที่ลงมือปฏิบัติมากกว่าทฤษฎี

เรียกว่าไม่ต้องอธิบายอะไรกันมาก

หากอยากจะรู้เรื่องอะไรก็ต้องลงมือปฏิบัติเอง

 

การที่เราได้ทำเองนั้นมีค่ามากกว่าการบอกเล่าหลายเท่าครับผม

แล้วก็ทำให้ผมได้รู้จักแนวคิดการใช้ชีวิตแบบพอเพียง อยากจะกินอะไรก็ต้องปลูกกินเองดีกว่าไปซื้อจากตลาดมากเลยครับ  จากที่ผมคิดว่าเมื่อจบการศึกษาแล้วจากที่จะไปทำงานที่บริษัทใหญ่ๆเพื่อให้ได้เงินมาแล้วก็ส่งให้พ่อแม่ที่อยู่ที่บ้านแต่เมื่อผมได้มาสวนป่าแห่งนี้แล้วทำให้ความคิดของผมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ทำให้ผมอยากจะกลับคืนสู่บ้านแล้วก็ไปสร้างสิ่งที่ดีให้กับพื้นที่ ที่อาศัยไม่ว่าจะเป็นการปลูกต้นไม้ เลี้ยงสัตว์ ปลูกพืชผักเพื่อเอาไว้ใช้รับประทานเองในครัวเรือน ไม่ต้องพึ่งพาจากภายนอกมาก

 

เราต้อง

ขยันให้เหงื่อออกจากรูขุมขน

ดีกว่าลำบากแล้วยากจน

จนน้ำล้นออกทางตานะขอรับ

ความรู้ที่มีอยู่ที่สวนป่าแห่งนี้ มีอยู่มากมาย

เวลาเพียงแค่ 1 เดือนนั้นไม่เพียงพอแน่นอนครับ

แต่ในช่วงเวลาที่ได้มาที่สวนป่าแห่งนี้

ผมก็พยายามเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ความรู้ ความคิด ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

และก็จะหาเวลามาที่สวนป่าอีกอย่างแน่นอนเพื่อมาเติมในส่วนที่ยังขาดอยู่

ให้เติมเต็ม และนำไปต่อยอด

 ขยายสู่หมู่บ้าน และชุมชนต่อไป