ถึงเราเติบใหญ่แล้ว   เจริญวัย ขึ้นเฮย
คุณแม่ยังอาลัย        ใฝ่ข้อง
ระวังเหตุโพยภัย       เตือนสั่ง สอนแล
คุณแม่นี่แหละป้อง    พ่อจ้อง คอยผสาน
.
บัดกาลสองท่านเถ้า  ชราภาพ ลงเฮย
หากอยู่บูชากราบ     ท่านท้าง
ควรเราใส่ใจทราบ    เป็นอยู่ สองรา
เหตุอื่นมิอาจอ้าง      ว่างเว้น ควรไฉน