มหาชีวาลัยอิสาน...ครั้งแรกในชีวิต..ไปทำอะไร


       มหาชีวาลัยอิสาน...ท่านครูบาสุทธินันท์.....

สองคำนี้มีอิทธิพลกับความ "อยากไป" ของคุณๆ บ้างไหมคะ

แล้วทำไมถึง "อยากไปล่ะ"

     และเมื่อไปแล้ว...ไปทำอะไร...อยากกลับไปอีกรอบไหม 

คำถามเหล่านี้เชื่อร้อยต่อร้อยว่า เป็นคำถามที่ทุกท่านที่เคยไปสัมผัส "มหาชีวาลัยอิสาน" เคยถามตัวเองมาแล้ว ...จริงๆไหมคะ

ตัวเองก็เหมือนกัน...

ทำไมถึงอยากไปนัก 

ตื่นตีห้ากว่า เพราะรีบบึ่งรถไปสนามบินและเกาะช่องขายตั๋วสายการบิน วิ่งระหว่างบริษัทเพื่อขอ stand by ที่นั่ง เพื่อ "รอ" ให้มีคนสละสิทธิ์ และจะได้ไป..ไปให้ทันที่จะได้ไปสมทบกับ คณะของอาจารย์จากโรงเรียนมงคลวิทยา ที่ขับรถไปรอที่ขอนแก่นล่วงหน้าแล้ว

ใจชื้นเมื่อพบว่า มีเหลือตั๋วหนึ่งที่นั่ง เขียงใหม่-กรุงเทพฯ และตั้องนั่งชั้นนักธุรกิจ กรุงเทพฯ-ขอนแก่น

....ก้าวแรกที่เหยียบมหาชีวาลัยอิสาน...

กอดแรกที่ได้กอดท่านครูบา...มื้อแรกที่กินอาหารอร่อยฝีมือ "แม่หวี"

ครั้งแรกที่เด็ดถั่วฝักยาวกินดิบๆ จากต้น หวานกรอบ และสบายใจไม่กลัวสารพิษ

คืนแรกที่นอนตีสอง เพราะว่านั่งคุยกับ อาจารย์แสวง คุณหมอคนชอบวิ่ง อาจารย์วุฒิ อาจารย์ดวงพรและคุณครู "พันธุ์ใหม่" ทั้งหลาย

 

....

...

..

เช้าแรกที่ได้เข้าครัวช่วยแม่หวีทำกับข้าว

และครั้งแรกที่ได้ผัดผักกะทะใบบัวเลี้ยงคน 30 กว่าๆ

ครั้งแรกที่ไปเห็นพ่อไล ที่พูดทุกคำเป็นคำคม น่าคิด น่าศึกษา

ครั้งแรกที่ได้คุยกับอาจารย์แสวง เห็นความ"เข้มคมและลุ่มลึก"

ครั้งแรกที่ได้ฟังเรื่อง "หมวกกันน๊อค" ของพ่อครูบา

...

 

..

โห...เรียนรู้อะไรมากมายในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง

...

เสียดายจัง พรุ่งนี้ก็จะกลับแล้ว...

น่าจะได้มาอยู่และขอเรียนรู้วิทยายุทธของ "แม่หวี" เรื่องอาหารอร่อยๆ และพอเหมาะพอดีในการจัดการเลี้ยงคนจำนวนมากให้นานๆ กว่านี้...

และเรียนการจัดการความรู้แบบธรรมชาติอีกหลายๆอย่างที่นี่

.....

 

วันนี้มีโทรศัพท์จากเพื่อนถามว่า "ไม่ทำอะไรที่นั่น..แล้วเป็นไงมั่ง"

ตอบเขาไปว่า..."ไม่บอกให้มาเอง"...อิอิ

 

 

 

หมายเลขบันทึก: 171175เขียนเมื่อ 16 มีนาคม 2008 18:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 18:51 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (28)

คุณสร้อยค่ะ

ฝากกอดและความคิดถึงมาพร้อมนี้ด้วยนะค่ะ คิดถึงคะ คิดถึง

พรุ่งนี้จะกลับแล้วเหรอค่ะ คุณอึ่งและคุณครูจากลำพูนกลับพร้อมกันหรือเปล่าค่ะ

คงมีโอกาสได้พบกันใหม่นะค่ะ

สวัสดีอาจารย์ ต้องไปเองจริงๆหรอคะ เล่าให้ฟังก่อนได้มั้ยคะ ขอบคุณค่ะ

น้องสร้อย

เมื่อคืนแอบโทรคุยกับน้องขจิต คิดว่าอยู่สวนป่า และบอก น้องขจิตว่าเช้าจะแอบไปสวนป่าซะหน่อย..

คนข้างกายบอกว่า พี่นัดหมอ เอ้ยหมอนักพี่ไปตรวจร่างกายไม่ใช่หรือ  เออจริง..เลยอดไปเลย

พรุ่งนี้จะกลับกี่โมง ผ่านขอนแก่นกี่โมง  แต่พี่เดินทางไปมุกแล้วหละ ขนเอาพนักงานโครงการใหม่ไปด้วย คนที่มาแทน Paleeyon น่ะครับ ต้องไปรายงานตัวท่าน ปทจ. ผู้นำชุมชน ทำความสอาดสำนักงาน เพราะปิดตายมา 3 เดือน และ....

เฮ่อคลาดคลากันแบบหวิด..หวิด.. เน๊าะ

เดินทางปลอดภัยนะครับ

สวัสดีค่ะคุณสร้อย

 

ครูอ้อย ไปสองครั้ง  ประทับใจทั้ง 2 ครั้ง

ยังอยากมีครั้งที่ 3 และ 4 ต่อไปเลยค่ะ

คิดถึงค่ะ

อิอิ ใช่ค่ะพี่สร้อย

ไม่ไป...ไม่รู้...

P

ให้มากอดเอง...อิอิ

คงสนุกมากเลยค่ะ ถ้าเรามาอยู่พร้อมๆกัน และมีกิจกรรมช่วยๆกัน "ฟัง เรียน คิด และหัวเราะ" กับ น้องๆ "ครูพันธุ์ใหม่"

....

อยู่กับน้องๆ "ครูพันธ์ใหม่" แล้วรู้สึกสดชื่น มีชีวิตชีวา ไปกับ "พลัง" ของน้องๆ ค่ะ

น้องๆ เขาไม่เหน็จไม่เหนื่อยที่จะอยุ่ดึก ทำกลุ่ม พูด และคิด ไปกับสิ่งต่างๆ ที่ได้ทำ ได้เรียนรู้

ดีใจกับประเทศจริงๆค่ะ ที่เยาวชนในอนาคตจะได้ "คุณครูที่ดี" อีกกลุ่มหนึ่งน่ะค่ะ คุณหมู

 

สวัสดีค่ะ Ppa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ]

ต้องมาเอง...จริงๆค่ะ...

 

มาเดินบนพื้นดินที่นี่....ฟังเสียงไก่ขัน หมูร้อง นกคุยกัน

มีหมาน้อย แม็กและแม็กกี้ และตัวน้อยอีกสอง แมวน้อย และแม่แมว วิ่งตามต๊อกๆ

..

ฟังอาจารย์ทั้งหลาย "เพาะพันธุ์เมล็ดแห่งความดีงาม" ให้กับ "ดินอันอุดมคือน้องๆครูพันธุ์ใหม่"

..

ฟังท่านครูบาให้ข้อคิด

ฟังแม่หวีให้ความเห็นในสิ่งต้องคิดตาม

ฟัง..และ ฟัง...จากหลายๆท่าน

 

...ป้าแดงคนสวยคะ...

มาเองเถอะค่ะ...สัมผัสที่ อาจารย์ Handy พูดเมื่อคืนคือ

ผมมาที่นี่แล้วรู้สึกเหมือนมาบ้าน เพราะว่าที่นี่มีความรัก

.....

มีความสุขมากค่ะ

 

สวัสดีค่ะ พี่  Pบางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)

เฮ่อคลาดคลากันแบบหวิด..หวิด.. เน๊าะ

 

เสียดาย เสียดาย เสียดาย ค่ะ

 

เอาไว้คราวหน้าถ้ามาได้อีก...น้องเป็นประเภท "ปุ๊บปั๊บทัวร์" น่ะค่ะ...อิอิ...อะไรนัดไว้นานๆ ไม่ค่อยได้ไป อะไรที่ "วัดใจ" ได้ไปและได้ทำทุกที...อิอิ

  • ไม่บอกให้มาเอง
  • ฮ่าๆๆๆ
  • บอกด้วยว่า มาแล้วจะไม่อยากกลับบ้าน
  • อิอิๆๆ

คุณสร้อยค่ะ

ที่นี่คือบ้านจริง ๆ เพราะทุกครั้งที่เรามาที่นี่ เราจะสัมผัสได้ถึงความรัก ความอบอุ่นเต็มในหัวใจ

เสียดายที่ไม่ได้มาร่วมกิจกรรมด้วยกัน คงจะสนุกและมีความสุขมาก เป็นโอกาสที่ดีที่ได้เรียนรู้ไปด้วยกัน คุณสร้อยฝากกอดและหอมแก้มคุณอึ่งให้หมูด้วยนะค่ะ

เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ และมีความสุขตลอดการเดินทางทุก ๆ คนนะค่ะ

ฝากกอดอุ่น ๆ นิ่ง ๆ นาน ๆ อยากเอ่ยคำว่า คิดถึงนะค่ะคุณสร้อย

สวัสดีค่ะ อาจารย์ Pกวินทรากร

 

แวะมาอ่านแล้ว..วันหน้าแวะมาเรียนรู้ที่ "มหาชีวาลัยอิสาน" ด้วยนะคะ

เรียนกับ"ความเป็นธรรมชาติ"

แล้วจะติดใจ...จริงๆนะคะ....

 

เมื่อวาน อาจารย์ แสวง ให้หยิบใบไม้ขึ้นมาดู

เทียบใบต่อใบ

เรียนรู้ ทั้งเรื่อง คมนาคม

ความแตกต่าง

ความเหมือน

ฯลฯ

 

อาจารย์แสวงบอกว่า

"ผมเรียนรู้ว่า ต้นไม้ที่มีหนาม จะเป็นไม้เนื้ออ่อน เหมือนคนที่มีหนามรอบตัว แต่เนื้อในเขาไม่แกร่ง ไม่ต้องไปทำอะไรเขา ให้เข้าใจและสงสารเขา"

ปรัชญา...ที่โดนใจ...ยังมีอีกมากเลยค่ะอาจารย์

สวัสดีค่ะ Pครูอ้อย แซ่เฮ

มีมะละกอ และต้นไม้ ที่ครูบาชี้ว่า พวกนี้ปลูกตอนครูอ้อยมาเฮฮาศาสตร์ครั้งแรก...

 

โห....ต้นใหญ่ ลูกดก อร่อยมากค่ะ

สวัสดีค่ะ PDSS "work with disability" ( หนิง )

อิอิ....บางอย่างอยากเล่า..แต่ก็..อิอิ...ให้มาสัมผัสเองดีกว่า...เน๊อะๆ

อิอิ Pขจิต ฝอยทอง

เรามาที่เดียวกันเน๊อะ....

พอน้องมานะน้อง...เทวดาหัวเราะตามเสียงหัวเราะของน้องเลย...

อิอิ

Pอ.หมู

ครูอึ่ง เอียงแก้มมาเลย...อิอิ

 

ครูอึ่ง อาจารย์ขจิต คุณหมอคนชอบวิ่ง

นั่ง "นินทา" คุณหมู...อิอิ

พูดเรื่องอะไร

ต้องมาฟังเอง...อิอิ

คุณสร้อยยย ..

ถ้าหมูอยู่ตรงนี้ร้องไห้แน่ ๆ

ถึงอยู่สุพรรณฯก็รู้สึกเช่นกัน คิดถึง คิดถึง  . . .

สวัสดีค่ะคุณสร้อย..ที่รัก

นี่เป็นรูปภาพ ประทับใจ ของครูอ้อย..รูปภาพกิจกรรม เฮฮาศาสตร์ อยู่ที่นี่!

เฮอาศาสตร์ ครั้งที่ 2

Dsc09893

  • ขอบพระคุณอาจารย์ที่มาช่วยแนะ มาช่วยนำ มาช่วยคลำ มาช่วยด้วยหัวใจ
  • ขอบพระคุณแทนชาวสวนป่าฯ
  • ขอบพระคุณแทนน้องนักศึกษาฯ
  • แม่นแล่วครับ
  • อยากฮู้ต้องมาเองครับ
  • อิอิ

สวัสดีค่ะ คุณหมู

สวัสดีจากบ้านไผ่ ขอนแก่นค่ะ

หลังอาหารกลางวันแล้วได้มีโอกาสคุยกับ ท่านครูบาและคุณหมอคนชอบวิ่ง หลายๆเรื่อง

รู้สึกดีใจค่ะ ..

กอดท่านครูบา แม่หวี และคุณหมอเผื่อแล้วนะคะ

ส่วนอาจารย์ Handy น้องออตและอาจารย์ขจิตกลับไปก่อนแล้ว

สวัสดีค่ะ ครูอ้อย

น้องๆครูพันธ์ใหม่กลับไปแล้ว กับอาจารย์ Handy และอาจารย์ขจิต

"ครูพันธุ์เก่า" กำลังเดินทางกลับเหมือนกันค่ะ ตอนนี้มาแวะพักกลางทางที่บ้านไผ่ ขอนแก่น

แวะไปปราสาทหินพิมายกัน

เห็นเขาขายหมี่โคราช

เดาได้ใช่ไหมคะว่า เชื่อมโยงถึง คุณ สะมะนึกะ และครูอ้อยแบบอัตโนมัติ

...

 

ก่อนกลับไปแวะถ่ายรูปต้นไผ่ ที่คุณ conductor มอบให้ครูบา..กำลังเจริญเติบโตใบสวยมากเลย

สวัสดีค่ะ น้องออต P

พี่ขอขอบคุณน้องออตที่ให้โอกาสพี่ได้เรียนรู้จากน้องออตด้วยค่ะ

ยังยืนยันคำที่บอกน้องออตตอนกลางวันว่า

"พี่ชื่นชมการนำกลุ่มและการนำกิจกรรมของน้องออตมาก..และชื่นชมความสามารถจัดการของน้องออตค่ะ"

 

พี่สนุกมากเลยค่ะ

ที่สวนป่ามีสิ่งให้เรียนรู้มากมาย

รวมทั้งการได้เรียนรู้จากน้องๆ "ครูพันธุ์ใหม่" และทุกๆคนที่ไปร่วมกิน อยู่ และทำกิจกรรมที่สวนป่า

กางทฤษฎีมาสิบเล่มก็ไม่เท่าการไปสัมผัสจริงๆ

พี่รู้สึกเช่นนั้นค่ะ

 

...ยังไม่ได้เล่าเลยนะคะว่า 

 

ตอนเช้าไปยืนใต้กอไผ่

ได้ยินเสียงเสียดสีของต้นและใบไผ่ ลมอ่อนๆ

เป็นความสงบสุขที่ล้ำค่ามากค่ะ

สวัสดีค่ะ น้องสายลมP

แม่นแล้วเด้อค่า

..หัดพูดอิสานนะ

เผื่อคราวหน้ามีโอกาสไปอีกจะได้พูดเป็น...อิอิ

 

เอ้าตบมือห้าครั้ง....^^

  • เศร้าใจมากที่ทราบข่าวว่า อ. สร้อยมาไม่ได้
  • เย็นๆก็ออกวิ่งรอบสวนป่า  กลับมาพบรถทะเบียนลำพูนจอดอยู่ก็รีบไปหาครูอึ่ง  จากลำพูน  ตะลึงนึกว่าฝันไปเพราะเจอ อ. สร้อย  ยืนนิ่งไปนานเหมือนกันเพราะดีใจมากๆๆๆๆๆๆ 
  • เป็นการเดินทางไปสวนป่าที่มีความหมายมาก  เพราะได้พบปะแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับเพื่อนๆและน้องๆครูพันธุ์ใหม่
  • ไม่แปลกใจที่น้องๆเป็นเด็กดีและเก่งมากเพราะเป็นลูกศิษย์ อ. Handy  อิอิ

สวัสดีค่ะป้ออุ้ย P

ป้ออุ้ยต้องไปถ่ายรูปใหม่แล้วนะคะ ตัวจริงหนุ่มกว่าในรูปอีกแล้ว...555

น้องๆมีพลังและศักยภาพในตัวเองสูง

แต่ อิอิ..น้องๆเขาว่า เจอวิทยากรแปลกๆ ไม่เหมือนที่เคยเจอ

ขำ ขำ

  • ที่ว่าแปลกก็ อ. สร้อยนี่แหละ  เป็น อาจารย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  แต่อุตส่าห์มาสวนป่า  มาช่วยแม่หวีกับน้องออย  มายืนล้างจาน  ผัดผักให้น้องๆครูพันธุ์ใหม่กิน
  • พอเริ่มอบรมก็มาเป็นกระบวนกรต่อยอดความรู้ให้น้องๆ  ที่ชอบมาก  จะตัดเสื้อ  ทำไปทำมาได้เตี่ยว  อิอิ
  • น้องๆขึ้นนอนก็มานั่งสนทนากับกลุ่มเฮฮาศาสตร์  แลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน
  • วันกลับตั้งใจจะกลับตอนบ่ายโมง  อ. สร้อยชวนคุยจนต้องกลับบ่ายสามกว่าๆ  อิอิ  แต่ก็เกินคุ้มเพราะคนชอบวิ่งได้อะไรๆ มากมายเลยจากการสนทนา

อิอิ จะตัดเสื้อ  ทำไปทำมาได้เตี่ยว  อิอิ

ที่จ๊าบมาก คือ ที่คุณหมอบอกว่า ไม่ใช่เตี่ยวธรรมดาแต่ได้เตี่ยวหกขา ..555

 

ไม่อนุญาตให้แสดงความเห็น
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี