วันนี้เข้ามาทำงานตามปกติ เห็นเพื่อน ๆ หลายคนเดินเหมือนเสือติดจั่นอยู่ สอบถามได้ความว่า...เครื่องสแกนนิ้วมือเพื่อลงเวลาทำงานมันขี้เกียจซะแล้ว
คือใช้งานไม่ได้ในช่วงเช้าก็ต้องเขียนเวลาลงทำงานไปตามกัน วันนี้ทำหน้าที่สอน ป. เอกสาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา ก็มีนิสิตคนหนึ่งโทรเข้ามาว่า ตอนนี้เขากำลังเดินทางมาจากจังหวัดตรังเข้าเขตจังหวัดพัทลุงแล้วกลัวว่ามาสายอาจารย์ไม่รู้เหตุผล...เดี๋ยวเขาจะถูกอาจารย์ตีก้นลาย...เลยโทรมาแจ้งก่อน
และนิสิตอีกคนหนึ่งโทรมาว่าเขายังอยู่ในเขตจังหวัดนครศรี ฯอยู่เลยครับ...เรื่องการเรียนนี้มีแง่คิดอยู่อย่างที่เขาว่า เรียน ๆ ลอก ๆ ไปนอกก็มี เรียน ๆ หนี ๆ ได้ดีก็มากมาย ฮา ๆ เอิก ๆ
เรื่องการทำโทษนักเรียนเมื่อทำความผิดแล้วครูก็ตีก้นด้วยไม่เรียวนี้ ผมเองก็เคยโดนเหมือนกัน สิ่งหนึ่งที่จำได้เมื่อการทำของเราแล้วถูกมองว่าไม่ดีแล้วถูกทำโทษแสดงว่า สิ่งนั้นไม่ดีไม่เป็นประโยชน์ ผู้ใหญ่มีประสบการณ์ เขามองว่าไม่ดีเราก็อย่าไปฝืนทนกระทำสิ่งนั้นอีกต่อไปเลยครับ อย่างเช่น
วันนั้นผมจำได้ว่า ผมกำลังหัดเรียนหมากรุกกับเพื่อน ๆ ในวัด...เริ่มเรียนรู้การเดินของเบี้ย ขุน โคน เรือ ม้า อยู่สมภารวัดมาแล้วจับกระดานหมากรุกยกไปโยนลงสระเลย ตั้งแต่นั้นมาผมไม่สนใจที่จะเล่นอย่างนี้อีกเลย ฮา ๆ เอิก ๆ
