ความคิดความรู้แบบจำบ่ม สะท้อนออกในขณะที่เราลงพื้นที่ ในความรู้สึกเราอาจจะมองอย่างนั้นอย่างนี้ ทำไม่ปลูก ทำไมไม่เลี้ยง ทำไม ไม่งี้ๆๆๆ..ขี้เกียจหรือ หลังยาวเหรอ หรือพัฒนาพัฒนาไม่ได้ การคิดเช่นนี้ 

เป็นการชิงสุกก่อนห่ามทางสติปัญญา !!

การทึกทัก กับ การทักทาย ไม่เหมือนกันหรอกนะขอรับ!

ถ้าเราไม่ตรวจสอบตัวเอง ถามตัวเอง ว่าเราเปิดกะโหลกเปิดใจที่จะไปเรียนรู้ ไม่ใช่ไปสู่รู้ ไปอวดรู้ ไปแสนรู้ เราจึงจะเห็นตัวความรู้ ถ้าโชคนี้อาจจะเห็นต้นตอความนึกคิด คนที่เรียนมาแต่ในเชิงทฤษฎี ให้ลงพื้นที่ก็สนิทสร้อยเกรงผิวบางจะคล้ำ แต่ไม่เกรงว่าจิตใจอยู่ข้างในจะกระดำกระด่าง?

เรื่องวิถีไท ทำไมติดกับตลอด

เรื่องนี้มันเรียนรู้ได้ แต่ไม่ง่ายนักหรอกที่จะทำวิชาการงานพัฒนา ให้มีชีวิตชีวาต่อแต้มไต่ระดับออกไปจากตัวตนคนชุมชนเอง  การสู่รู้ ไม่ดู ไม่ฟัง คนอื่น โดยเฉพาะประมาทประมาณตนว่ารู้แล้ว เป็นบรรทัดฐานที่นำไปสู่การตกม้าตาย บังเอิญว่าระบบราชการรับสภาพเสียหายเสียเอง สำเร็จไม่สำเร็จรัฐฯจ่ายลูกเดียว เพราะถือว่าทำตามการอนุมติของระบบราชการ ได้ไม่ได้ ฉันไม่เกี่ยว ฉันมีหน้าที่แค่ทำ ทำ  แต่ถ้าลองให้ควักเงินกระเป๋าตัวเอง ถามว่าท่านจะทำไหม? นักพัฒนาวิชาการหัวใจพลาสติก ทั้งหลาย

การเรียนการสอน การอบรมในประเทศเรา มีปัญหาเรื่อยมา  ผมก็พลอยบ้าไปเสนอหน้าตามคำเชิญชวน เขาเรียกว่า..วิทยากร ให้ไปแจ๋นแจ๋แสดงความโง่เขลาในที่ต่างๆ ผมได้ขายความโง่ของตนเองไปไม่น้อยตลอดระยะ20 ปีที่ผ่านมา จนกระทั้งมาถึงวันนี้ ผมยิ่งตระหนักว่า ผมไม่น่าเซ่อถาวรขนาดนี้เล๊ย ผับเผื่อย ..

โจทย์ชีวิต โจทย์สังคม โจทย์ชุมชน มันเปลี่ยนไปตลอดเวลา ถ้าผมยังขืนเอาเหล้าเก่ามาเปลี่ยนขวดตีตราไปขายหากิน มันก็ไม่ต่างกับนักประโลมโลกดีๆนี่เอง วิทยากรจึงหมายถึง พวกที่พูดยังไงก็ได้ ขอให้แต่มาพูด เพราะลงเวทีก็ปัดก้นแยกกันไป ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร? คนจัดสัมมนาก็ถูกสั่งมาให้จัดอย่างนี้ รู้เห็นมาอย่างนี้ ถ้าไม่ทำอย่างนี้ ผิดระเบียบ งบประมาณก็ไม่อนุมัติ

เห็นจุดอึ้งกิมกี่..ตั้งแต่การตั้งไข่ของการพัฒนาแล้วยังครับ

ผมจึงดีใจที่พรุ่งนี้นักศึกษาครูพันธุ์ใหม่ มหาวิทยาลัยจันทรเกษม และคณาจารย์ 45 ชีวิต จะเดินทางมาสนทนาพาทีที่มหาชีวาลัยอีสาน

“ เรื่องครูพันธุ์ใหม่! จะใช้น้ำเชื้อพันธุ์อะไร? ไปปรับปรุงพันธุ์”

หัวเชื้อติดต่อไว้เรียบร้อย หลายสายพันธุ์ เช่น

พันธุ์เล่าฮูแสวง รวยสูงเนิน จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

พันธุ์คนชอบวิ่ง คุณหมอจากเทศบาลเมืองพิษณุโลก

พันธุ์จากเมืองเหนือ ผอ.ดวงพร คณะครูจากโรงเรียนมงคลวิทยา จังหวัดลำพูน

พันธุ์ท้องถิ่น เม็กดำ1 ครูวุฒิ ครูน้อย ครูพรหมมี ออต สายลม อ.ขจิต

พันธุ์อีแอบ จะติดตามมาสังเกตการณ์อีกไม่น้อย

เสียดาย ครูอ้อย น้าสมนึก ป้าเจี๊ยบ ดร.กมลวัลย์ อาจารย์แป๋ว ท่านบางทราย ปาลียอน Conductor น้าอึ่งอ๊อบ ครูขจิต แป๊ด ป้าแดง ป้าจุ๋ม น้าสร้อย อ.หมู อ.ราณี ครูสุ ครูสุวรรณา ฯลฯ มาไม่ได้ ไม่อย่างงั้น รายการเฉิดฉายกว่านี้มาก

ผมจะให้นักศึกษาศึกษา มข. ลูกศิษย์อาจารย์แป๋ว ถอดรหัสที่ได้จากเวทีแห่งนี้

เสนอสภาการศึกษาแห่งชาติ

สนใจไหม?

ที่จะมาร่วมวิจัยวิธีการปรับปรุงพันธุ์การศึกษาสไตล์คนแซ่เฮ

เรื่องความรู้จริงอย่างมืออาชีพ สำคัญที่สุด!

ถ้าแพทย์ ไม่มีความรู้จริง ไปรักษาคนไข้ จะเป็นอย่างไร?

ถ้าครู ไม่มีความรู้จริง ไปสอนหนังสือ จะเป็นอย่างไร?

ถ้าข้าราชการ ไม่รู้จริงไปทำงาน จะเป็นอย่างไร?

ช่างหลาย ถ้าๆๆๆ เสียจริงหนอ > >