“The Gridiron is a football field. On the Gridiron, we do it my way, not your way. Your way got you here. Whatever gang you claim, whatever hood you're from, this is your hood now.”

 

สองสามวันมานี่ เปิด UBC ก็มักจะเจอหนังเรื่องหนึ่ง "แก๊งระห่ำ เกมคนชนคน ... Gridiron Gang" ... ที่ดูแล้วก็อยากดูอีกได้เรื่อยๆ เพราะว่าการดูนั้น บางทีก็ได้ดูตอนกลางเรื่อง บางทีก็ตอนปลายเรื่อง บางทีก็มาตอนต้นเรื่อง ... ดูไปดูมาก็ครบเรื่อง และก็พอมีให้ดูอีก ก็ดูไปได้เรื่อยๆ เลย ไม่รู้เป็นไง ... แต่ดูแล้วก็ประทับใจ

ทำให้คิดถึงเรื่องที่เคยไปฟังในงานมหกรรม KM ของ สคส. เมื่อปีที่แล้วค่ะ ที่นี่ ... บ้านกาญจนาภิเษก - เมื่อดอกไม้บาน ... ให้เวลากับการตกผลึกทางความคิด ... จาก Nobody / Anybody เป็น Somebody ... หนึ่งเทคนิคการจัดการความรู้สึก ... งานที่ทำนี้ ยากตรงไหน ... ร่วมตัดสินใจ ... บ้านกาญจนาภิเษก เกี่ยวกับคนทำงานที่ทำงานกับเยาวชนที่ทำความผิด แล้วถูกกักกัน เขามีสภาพอย่างไร รู้สึกอย่างไร เขาจมอยู่กับการแก้ปัญหาซ้ำๆ ที่ทำให้เขาแก้ปัญหาไปในทางที่ดี หรืออยู่กับปัญหาตลอดเวลา

เนื้อหาของหนังเรื่องนี้ สั้นๆ ก็คือ ... "นำแสดงโดย เดอะร็อค - เรื่องราวเกี่ยวกับเหล่าวัยรุ่นหัวแข็ง  และเหลือเดน ในสถานพินิจเด็กและเยาวชนแห่งหนึ่ง ทั้งหมดได้เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมและดูแลของ เดอะร็อค ผู้ที่ตั้งใจจะเปลี่ยนชีวิตเหลือขอของเด็กเหลือเดนเหล่านั้น ให้เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นต่อการเป็นนักฟุตบอล" ...

หนังเริ่มต้นที่ เด็กๆ เหล่านี้ต้องเข้าสถานลหุโทษซ้ำแล้วซ้ำอีก แบบว่า พอออกไปก็ทำความผิด กลับมามาอีก ซ้ำไปซ้ำมา เพราะว่า "แก๊ง" ของเด็กๆ เหล่านี้ จะมีการทะเลาะกัน หรือฆ่ากันระหว่างแก๊ง ซึ่งจะนำเด็กพวกนี้ไปสู่วังวนชีวิตที่ย่ำแย่ และจะต้องเดินเข้าออกคุกไปตลอดชีวิต

เรื่องมาจากเรื่องจริง ของผู้คุมบ้านเยาวชนคนหนึ่งชื่อ "Sean Porter" ที่พยายามสร้างโครงการกีฬาฟุตบอลขึ้นมา เพื่อให้เด็กมีวินัย ไปใช้สมาธิมุ่งมั่นในสิ่งที่สร้างสรรค์ และในที่สุด เด็กพวกนี้ก็จะไม่ต้องกลับมาเข้าคุกอีก

แล้วได้อะไรบ้างจากหนังเรื่องนี้ ก็คือ

  • “The Gridiron is a football field. On the Gridiron, we do it my way, not your way. Your way got you here. Whatever gang you claim, whatever hood you're from, this is your hood now.”
    ... your way ก็คือ หนทางที่ทำให้เขามาติดคุกน่ะเอง
    ... my way ก็คือ ความเป็นทีม ของเด็กๆ ที่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน เพื่อทีม
  • รู้สึกดีดี กับความมุ่งมั่นของผู้คุม ที่ตั้งใจ ไม่เคยมีความโกรธ ทำเพื่อให้เด็กรู้จักดำรงชีวิตในสังคมได้ อย่างเป็นปกติ ... เพราตอนสุดท้าย เขาก็ได้ชี้ให้เห็นว่า เด็กกลุ่มนี้ดีขึ้นถึง 75% จากเดิม ไม่มีเลย
  • รู้สึกถึงความรัก ความอบอุ่นในสังคม สถานลหุโทษ ไม่ใช่แต่ตัวผู้คุมคนเดียว และขยายเป็นทั้งทีมของผู้รับผิดชอบทั้งหมดด้วย
  • รู้สึกถึงความรู้สึกของเด็กๆ ที่แสดงออกมาว่า เขาก็ไม่เลวร้ายอะไร เพียงแต่เขาทำตามสภาพแวดล้อมที่ไปกำหนดเขา ก็คือ บ้าน ชุมชน สังคม เพื่อน ฯลฯ

 ก็เป็นอีกมุมมองหนึ่งนะคะ ที่สามารถนำมาเป็นแบบอย่างในการมองผู้คนรอบข้างเรา ว่า เขาคิดอย่างไร ทำอย่างไร เพื่อเหตุผลอะไร ... ทำให้เราได้เข้าใจเพื่อนร่วมงานมากขึ้น และปรับให้เข้ากันได้ด้วยค่ะ