แหม...เข้ามาบอกว่าเราทำเหมือนกันเลยค่ะ ดูหนัง UBC หลายครั้งแบบต้นที กลางที ปลายที จนได้ครบทั้งเรื่อง เรื่องนี้ก็ได้ดูแต่เสียดายไม่ได้ครบทั้งเรื่องแบบคุณหมอนนท์ค่ะ ส่วนนึงน่าจะเป็นเพราะหน้าอีตาพระเอกน่ะค่ะ ไม่นึกว่าจะเป็นหนังแนวนี้เลย เดี๋ยวต้องถาม 3 หนุ่มน้อยที่บ้านว่า ดูแล้วคิดยังไง เอามาเทียบกับที่คุณหมอนนท์เล่านะคะ

เชื่อเหมือนปรัชญาเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ ว่าคนทุกคนโดยเฉพาะเด็กๆเยาวชนมีส่วนดีในตัวที่ต้องการให้คนพยายามเข้าใจเขา และแสดงความเชื่อมั่นในตัวเขาให้เขามั่นใจในตัวเอง ไม่มีใครเลวร้ายจริงๆหรอกค่ะ สิ่งแวดล้อมต่างหากที่ทำให้คนที่ค่อนข้างอ่อนแอ ต้องหลงทาง ถ้ามีคนให้โอกาส ให้ความเข้าใจ ทุกคนกลับมาเป็นคนที่ดีขึ้นได้เสมอ จะคอยบอกลูก เวลาที่เขาเล่าเรื่องเพื่อนที่นิสัยไม่ดีให้ฟัง อยากให้ลูกช่วยเพื่อนด้วยการทำความเข้าใจ ให้โอกาส ช่วยให้เพื่อนรู้สึกดีๆกับตัวเอง เพราะถ้าเราช่วยคนแบบนี้ได้ ก็ถือเป็นการช่วยสังคมโดยรวมไปด้วยนะคะ