ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เมื่อได้เจอกับคำว่า destiny ที่ไรมักจะมีอาการเกิดขึ้นในใจที่บอกไม่ถูก จะห่อเหี่ยวก็ไม่ใช่ จะหดหู่ก็ไม่เชิง

      ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เมื่อได้เจอกับคำว่า destiny ที่ไรมักจะมีอาการเกิดขึ้นในใจที่บอกไม่ถูก จะห่อเหี่ยวก็ไม่ใช่ จะหดหู่ก็ไม่เชิง

       หลายเดือนก่อนได้ไปร่วมเรียนรู้กับเครื่องมือเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เน้นเรื่องการคิดการถามการพูดเชิงบวก ก็มีการนำ คำว่า destiny มาใช้ แต่จะเป็นเหมือนแผนปฏิบัติการ เลยทำให้ทำใจได้บ้างว่า destiny เราจะนำเขามาปฏิบัติในทางที่ดีก็ได้

       วันพฤหัสที่ผ่านมา ไปร้านหนังสือ ตาเหลือบไปเห็นชื่อหนังสือเล่มหนึ่ง "destiny in Italy"  ใจเจ้ากรรมสั่งสมองให้คิดอะไรแปลกๆอีกแล้ว แล้วโชคชะตาเราละ จะดำเนินอย่างไร

        ตั้งแต่ที่ต้องพบเจอ ความเจ็บป่วยของคนใกล้ตัว ความทุกข์ทรมานจากโรคประจำตัวและด้วยวัยที่แก่ชราของพ่อแม่ ความไม่พร้อมของลูกๆที่จะดูแลพ่อแม่ของคนใกล้ตัว ทำเอาจิตตกและกังวลไม่น้อย การดำเนินชีวิตต้องเปลี่ยนไป จิตใจเคยขาวๆง่ายๆสบายๆ ก็กลายเป็นสีเทา แต่ไม่สามารถบอกเล่าสาเหตุได้

        แม้ว่าจะพยายามคิดไปถึงบทความของพระไพศาลที่พูดที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ต้องเผชิญกับโชคชะตา สารพัดเรื่อง ไม่ว่าเรื่องที่ต้องสูญเสียแม่ แล้วพ่อก็ไม่สบายตามมา แต่งงาน มีลูก ลูกก็พิการ เจ้าตัวก็ต้องผ่าตัดเพราะปีกมดลูกมีปัญหา แถมหมอยังผ่าตัดให้ผิดข้าง ต้องกินฮอร์โมนตลอดชีวิต แต่เธอก็ยังต่อสู้ชีวิตแบบยินดีกับโชคชะตา

       

         เคยคิดจะซื้อหนังสือ "30วิธีเอาชนะโชคชะตา" ของคุณบัณฑิต อึ้งรังษี วาทยากรคนไทยที่อยู่ในวงการดนตรีระดับโลกที่บอกว่า ความโชคดีสร้างได้ และให้ใสใจกับสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดที่อยู่ตัวเอง นั่นก็คือ ศักยภาพที่ไม่จำกัดของมนุษย์ แต่ก็ไม่ได้ซื้อสักที แล้วเราจะดำเนินชีวิตได้อย่างไร

บันทึกเหงาในวันที่รู้สึกเหงา