เหตุผล....กับความเป็นจริง......

เมื่อโจร...ชนะคดี

       เมื่อผมเขียนบันทึกเกี่ยวกับการเป็นพิธีกรงานแต่ง คุณกวินทรากร ขอให้เล่าเรื่องตลกให้ฟัง เพราะจะนำมุกตลกไปใช้ในการเป็นพิธีกร ผมนึกเรื่องที่เคยได้ยินเขาเล่ากันมาจึงเล่าให้คุณกวินทรากรฟังว่า

       กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว....(แต่ยังพอจำได้)มีโจรหัวแหลมคนหนึ่ง...มีความคิด...ริเริ่ม...แต่ไม่สร้างสรรค์...คิดอะไรแปลกๆ...พัฒนาอาชีพโจรของตนเองอยู่เสมอ....วันหนึ่ง...คิดจะไปปล้นบ้านเศรษฐีขี้เหนียวคนหนึ่ง...จึงวางแผน.....เข้าปล้น..กับทีมงาน....ในวันเข้าปล้น...ได้จุดตะเกียงโป๊ะหิ้วไปด้วย(โจรสมัยก่อนยังไม่มีไฟฉาย) โดยเข้าปล้นกลางวันท่ามกลางแสงแดดที่สว่างจ้า การปล้นประสบความสำเร็จ...เจ้าทรัพย์..ไม่ต่อสู้....โจรก็ไม่ได้ทำร้าย...แต่ต่อมาโจรถูกจับได้.....เจ้าทรัพย์จึงมาฟ้องร้อง....เป็นคดีความกัน....โจรตั้งทนายสู้คดี

     วันพิจารณาคดี.....เจ้าทรัพย์ก็ให้การไปตามความเป็นจริง...ว่าโจรเข้าปล้นกลางวันแสกๆแถมวันนั้นแดดสว่างจ้า.....โจรให้การปฏิเสธว่าไม่เป็นความจริง....เจ้าทรัพย์...เลอะเลือน...จำผิดจำถูก...สติไม่อยู่กับตัว....เจ้าทรัพย์บอกว่าตัวเองสติยังดีอยู่...วันที่โจรปล้นจำได้ว่าแสงแดดสว่างจ้า...โจรถือตะเกียงเข้ามาปล้น

    ผลการพิพากษา....ออกมาว่า....ศาลเชื่อโจร...เพราะเจ้าทรัพย์พูดจาไม่มีเหตุผล...ฟังดูเลอะเทอะ..โจรอะไร....จุดตะเกียงปล้น..กลางวันแสกๆ.....โจรเลยชนะคดี...ทั้งๆที่ความจริง..โจรทำผิดจริง

    เรื่องนี้เป็นเรื่องตลกแต่ก็เป็นอุทาหรณ์.......สอนใจได้ครับ