ผมรู้สึกประทับใจและขอบคุณในมิตรภาพดี ๆ จากพี่สาวผู้ใจดีท่านนี้ครับ...

           บันทึกการเดินทางบันทึกนี้ของผม เป็นการบอกเล่าเรื่องราวความประทับใจ ที่มีต่อพี่สาวน้ำใจงามนาม พี่อึ่งอ๊อบ หรือที่พวกเราชาวบล็อกเกอร์รู้จักกันดีในนาม น้าอึ่งอ๊อบ แซ่เฮ ครับ...

                                   

           ก่อนการเดินทางไปเที่ยวเหนือในครั้งนี้ของผม ผมมีโอกาสได้พูดคุยกับเพื่อนเอกถึงแผนการเดินทางคร่าว ๆ ของผม โดยเพื่อนเอกบอกกับผมว่า เมื่อผมมาถึงเชียงใหม่แล้วผมก็ต้องไปที่โครงการหลวงหมอกจ๋ามเลย และก็ต้องนอนค้างที่นั่นคืนหนึ่งด้วย และเมื่อลงมาจากโครงการหลวงหมอกจ๋าม ผมก็ต้องไปต่อกับคณะของพี่อ๋อยที่โครงการหลวงห้วยลึกเลย และก็ต้องนอนค้างที่นั่นอีกคืนหนึ่งด้วย นั่นหมายถึงว่าสองคืนแรกของผม ผมจะไม่ได้นอนที่ตัวเมืองเชียงใหม่เลย...

           และก่อนหน้าที่ผมจะออกเดินทาง เพื่อนเอกยังได้บอกผมอีกว่าพี่อึ่งอ๊อบ พี่สาวที่สนิทคนหนึ่งของเอก เขาอยากเลี้ยงต้อนรับผม ในโอกาสที่ผมขึ้นไปเที่ยวเชียงใหม่ และหากจะค้างที่ตัวเมืองเชียงใหม่ พี่เขาก็ยินดีมาก ๆ ที่จะให้พักที่บ้านของเขาได้เลย ผมเลยบอกเพื่อนเอกว่าผมก็ยินดีครับ เพราะเป็นโอกาสดีของผมเหมือนกันที่จะได้เจอกับบล็อกเกอร์ชาวเหนือท่านนี้ครับ เพื่อนเอกเลยบอกว่างั้นคืนที่สาม เราก็นอนค้างที่ตัวเมืองเชียงใหม่คืนหนึ่ง ก่อนที่จะออกเดินทางไปเมืองปายซึ่งเป็นที่หมายหลักอีกที่หนึ่งของผมในการเดินทางมาเที่ยวเหนือในครั้งนี้ครับ...

            และเมื่อการเดินทางจริงของผมมาถึง ก็เป็นไปตามแผนที่วางไว้ครับ ผมกลับมาจากโครงการหลวงห้วยลึกมาถึงที่ตัวเมืองเชียงใหม่ค่ำ ๆ ครับ โดยรถบัสของมหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร มาส่งผมและเพื่อนเอกที่ มช. ครับ หลังจากนั้นพวกเราก็ตรงดิ่งไปหาพี่อึ่งอ๊อบที่บ้าน ซึ่งบ้านพี่อึ่งอ็อบอยู่ไม่ไกลจาก มช. มากนักครับ โดยพวกเราไปถึงบ้านพี่อึ่งอ๊อบประมาณเกือบสองทุ่มครับ หลังจากทักทายกันแล้ว พี่อึ่งอ๊อบก็พาพวกเราไปเลี้ยงอาหารเย็นที่ร้านอาหารของสโมสรวิทยุการบิน ซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กับสนามบินเชียงใหม่ครับ...

                        

                      

            บรรยากาศภายในร้านถือว่าโอเคเลยครับ แต่ก็สู้บรรยากาศในการพูดคุยกันของพวกเราไม่ได้ครับ ผมรู้สึกว่าพี่อึ่งอ๊อบกับเพื่อนเอกสนิทและคุ้นเคยกันมาก อาจเป็นเพราะรู้จักกันมานานผ่านโกทูโนว์นี่แหละครับ สังเกตจากการพูดคุยกันแสดงให้เห็นถึงความห่วงใยและเอื้ออาทรกันตลอดเวลาครับ เรื่องที่พูดคุยกันส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องของโกทูโนว์และชาวบล็อกเกอร์นี่แหละครับ ทำให้ผมได้รู้อะไรเกี่ยวกับโกทูโนว์มากขึ้นจากการได้ฟังการพูดคุยของบล็อกเกอร์รุ่นบุกเบิกสองท่านนี้ครับ...

            อีกเรื่องที่พี่อึ่งอ๊อบพูดถึงคือเรื่องราวของ พ่อครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ปราชญ์ชุมชนแห่งมหาชีวาลัยอีสาน ซึ่งผมก็สนใจเรื่องราวของท่านและมหาชีวาลัยอีสานมานานแล้ว โดยติดตามอ่านจากบันทึกต่าง ๆ ของพ่อครูและบรรดาบล็อกเกอร์หลาย ๆ ท่านที่ได้เขียนไว้ในบันทึกต่าง ๆ และตั้งใจว่าจะหาโอกาสไปกราบท่านสักครั้งที่มหาชีวาลาลัยอีสานครับ...

            และอีกเรื่องที่พี่อึ่งอ๊อบเล่าได้อย่างสนุกสนานและได้อรรถรสมาก ๆ คือเรื่องหมา ๆ ซึ่งเป็นเรื่องเล็ก ๆ ของหมาที่ปานปลายเป็นเรื่องใหญ่จนทำให้คนต้องวุ่นวายถึงขั้นต้องขึ้นโรงพัก ผมฟังแล้วสะท้อนถึงอะไรหลาย ๆ อย่าครับ เรื่องของเพื่อนบ้านนี่สำคัญจริง ๆ ครับ ถ้าได้เพื่อนบ้านดีถือว่าดีไป แต่ถ้าเพื่อนบ้านไม่โอเคนี่ บางทีเครียดจนแทบอยากจะย้ายบ้านหนีเลยครับ...

            พูดถึงพี่อึ่งอ๊อบพี่สาวที่ใจดีท่านนี้ จะคอยใส่ใจดูแลพวกผมทั้งสองคนดีมากครับ อาจจะสังเกตุเห็นอาการอิดโรยของพวกผมเนื่องจากผ่านการผจญภัยมาจากโครงการหลวงหมอกจ๋ามและโครงการหลวงห้วยลึก เลยสั่งน้ำเสาวรสมาให้พวกผมทาน เพื่อเรียกความสดชื่นให้กลับคืนมา เห็นทานไปแล้วคนละแก้วยังไม่สดชื่นเท่าที่ควร เลยสั่งแก้วที่สองมาให้พวกผมทั้งสองคนครับ...

            หน้าตาอาหารของที่นี่ก็น่าทานดี และที่สำคัญรสชาติก็อร่อยด้วยครับ....

       

                             

            

             อาหารเย็นมื้อนี้ผมและเพื่อนเอกทานกันเยอะมากครับ สำหรับผมแล้วอาหารมื้อนี้นอกจากจะทำให้ผมรู้สึกอิ่มท้องแล้ว มันยังทำให้ผมรู้สึกอิ่มใจอีกด้วยครับ เมื่อทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อย พี่อึ่งอ๊อบยังเอ่ยปากชวนพวกเราไปทานขนมบัวลอยร้านอร่อยที่ในเมืองกันต่อ แต่ผมกับเพือนเอกอิ่มจนทานอะไรต่อไม่ไหวแล้ว จึงบอกพี่อึ๋งอ๊อบว่าไว้กลับจากเมืองปายก่อนที่ผมจะกลับกรุงเทพฯ พวกเราค่อยแวะไปทานขนมบัวลอยขึ้นชื่อร้านนี้ท่าจะดีกว่า สำหรับคืนนี้พวกผมอิ่มจนทานอะไรไม่ไหวแล้วจริง ๆ ...

            เมื่อกลับมาถึงที่บ้าน พี่อิ่งอ๊อบก็จัดเตรียมที่นอนให้พวกผม พร้อมดูแลความเรียบร้อยต่าง ๆ ให้ผมกับเพื่อนเอกเป็นอย่างดี ผมรู้สึกประทับใจและขอบคุณในมิตรภาพดี ๆ จากพี่สาวผู้ใจดีท่านนี้มากครับ และคืนนี้ถือเป็นคืนแรกของผมที่ได้นอนที่ตัวเมืองเชียงใหม่ และยังเป็นค่ำคืนแห่งความสุขของผมอีกค่ำคืนหนึ่งที่ผมคงจะประทับใจไปอีกนานเลยครับ...          

           ...บันทึกต่อไปของผม เป็นบันทึกการเดินทางสู่เมืองปาย เมืองที่ใคร ๆ ก็อยากไปครับ...