จากบันทึกเกริ่นนำ 2 บันทึก ได้แก่ ภาพพาโนรามา 1 ภาพ กับ เส้นทางไปปางอุ๋ง .. และ เอ๊ะ ! นี่คือ ตัวอะไรกันแน่ครับ ? ... ที่ผมได้มีโอกาสเดินทางด้วยรถเช่า (มอเตอร์ไซต์) ไปปางอุ๋ง ตามลำพัง (คนเดียวนั่นแหละครับ ใครเขาจะไปด้วยล่ะ นั่งรถหัวแดงอ่ะจิ)

ผมติดภารกิจการงานมาเกือบ 20 วันแล้ว วันนี้เป็นวันดี คือ 29 กุมภาพันธ์ 2551 ที่ในปีอธิกสุรทิน คือ 4 ปี มีวันที่ 29 ก.พ. ปีเดียว

ผมจะลองทบทวนความทรงจำในวันอาทิตย์ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551 ผมเดินทางออกจากที่พัก (โรงแรมแห่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามถนนคนเดินฯ) เวลาประมาณ 10.00 น. เนื่องจากการตรวจรายงานของนักศึกษาเมื่อคืน ทำให้นอนดึก  เลยตื่นสายตามมา อิ อิ (จริง ๆ ก็ปกติครับ)

ผมคงจะขอใช้ภาพเล่าเรื่อง สลับการบรรยายเป็นช่วง ๆ นะครับ

 

ภาพที่ 1 ... การเดินทางจาก "อำเภอเมือง" เราจะเดินทางไปตามเส้นทาง แม่ฮ่องสอน - ปางมะผ้า - ปาย นะครับ โดยต้องผ่านสี่แยกดังรูปนี้

 

ภาพที่ 2 ... สี่แยกไฟแดงนี้ คุณลองมองไปให้สุด ๆ ของภาพนะครับ มันเป็นทางลงดอยที่เลื่อนไหลไปตามธรรมชาติ นี่ถ้าปล่อยรถไหล ก็จะไปสุดตรงหลังคาทรงสูงแบบไทยใหญ่นั่นเลยครับ

 

ภาพที่ 3 ... แลไปแยกซ้ายมือ มองเห็นป้ายไป "ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียน จังหวัดแม่ฮ่องสอน" "วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน" "ที่ว่าการอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน" .. แต่ภาพดูองค์ประกอบที่มีป้ายรถ ไร้ระเบียบ แต่เป็นความ "ไร้ระเบียบ" ที่ดูสมดุลครับ มีคนขี่จักรยานช่วยให้ภาพมีน้ำหนักเฉลี่ยเท่ากันทั้งภาพ

 

ภาพที่ 4 ... ผมไหลรถมาจนถึงหลังคาซ้อนกันแบบไทยใหญ่แล้วครับ .. มีป้ายของกรมทางหลวงว่า ไปปาย กะ เชียงใหม่ ด้วย

 

ภาพที่ 5 ... ขับรถมาเรื่อย ๆ ครับ เห็นทางข้างหน้าร่มรื่นไปด้วยเงาของร่มไม้สองข้างทาง แถมมีป้ายที่แสดง "ความคดโค้ง" ของถนนในภายภาคหน้าอีก จึงได้จอดรถเครื่อง Dream 125 สีน้ำเงิน ที่เช่ามาวันละ 150 บาท ... จอดปั๊บ ลงจากรถ กดชัตเตอร์ทันที ... เห็นไหมครับ มีตัวอะไรแอบมองผมอยู่ อิ อิ

 

ภาพที่ 6 ... แล้วมันก็เดินทางเยี่ยมเยือนผม .. ผมก็ยกกล้อง "ถ่ายหน่อยนะลูก" แชะ แชะ สังเกตที่ตามันนะครับ หมั่นไส้วุ้ย ถ่ายอารายกันเนี่ย ซึ่งหลังจากถ่ายเสร็จ มันเดินผ่านผมไปโดยไม่เห่าสักแอะ แบบว่า มาเรียบ ๆ เคียง ๆ เฉ้ย เฉย

 

ภาพที่ 7 ... เข้าโค้งแรกเป็นเส้นทางผ่านไปสู่ ตำบลปางหมู อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ลูกศิษย์ผมว่า แถวนี้ไม่ค่อยมีข้าวขาย มีแต่ก๋วยเตี๋ยวเป็นส่วนใหญ่ ครับ ปางหมู เป็นที่ตำบลเดียวกับ วิทยาลัยแม่ฮ่องสอนที่ผมได้มาสอนลูกศิษย์ครูดอยไงครับ

 

ภาพที่ 8 ... จอดรถถ่ายป้าย ตรง ตำบลปางหมูกันเลย เพื่อให้ท่านได้ชมเส้นทางและป้ายบอกทางครับ

 

ภาพที่ 9 - 10 ... เมื่อเลยตำบลปางหมู เราจะมาถึงสามแยกครับ มีป้ายบอกทางอย่างที่เห็นในภาพ มีไป "ภูโคลน" "โครงการไฟฟ้าพลังน้ำแม่สะงา" ฯลฯ ... เราเลี้ยวซ้ายได้เลยครับ

 

ภาพที่ 11 ... เมื่อเลี้ยวซ้าย ถ้ามองย้อนหลังกลับไป จะเห็นสามแยกที่ผ่านมาครับ ถนนทางซ้ายมือของท่าน จะไป ปางมะผ้า - ปาย - เชียงใหม่ ส่วนด้านขวามือ กลับอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนที่เราเริ่มต้นเส้นทางนี้มา ครับ

 

ภาพที่ 12 ... นี่ก็เป็นป้ายด้านซ้ายมือ หลังจากเลี้ยวซ้ายมาแล้วครับ .. เรากำลังจะไปบ้านห้วยขาน ครับ

 

ภาพที่ 13 ... เดินมาจากแยกสัก 1 - 2 กิโลเมตร .. กำลังจะถึงสามแยกอีกแล้ว เราจะเลี้ยวซ้ายไป "ภูโคลน" และ "น้ำตกผาเสื่อ" ครับ

 

ภาพที่ 14 - 15 ... นี่คือ วิวข้างทางไปก่อนถึง "ภูโคลน" นะครับ .. ฉากหลังเป็นภูเขา ทิวดอย ฉากหน้า เป็นนาข้าวที่มีกระต๊อบเล็ก ๆ อยู่หลายหลัง

 

ภาพที่ 16 - 18 ... หลังจากเลย "ภูโคลน" (ผมไม่ได้แวะครับ) ... ภูโคลน 1 ใน 3 แห่งของโลกที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยวิตามินบำรุงผิวพรรณ ครับ ... ภาพนี้เป็นโค้งแบบหักศอก แบบหักกันจริง ๆ ภาพบน โค้งขึ้นเขา ภาพล่าง ดูแนวไต่ขึ้น ครับ ... นี่ถ้าไม่ใช่ รถเครื่อง .. จอดไม่ได้ครับ รถไหลลงเหวแน่

 

ภาพที่ 19 ... เส้นทางก่อนถึง "น้ำตกผาเสื่อ" เมื่อกี้ขึ้น ๆๆๆ มา แล้วก็ลงครับ ผ่านหมู่บ้านหลายหมู่บ้าน แล้วจึงมาถึงป้ายทางเข้า "น้ำตกผาเสื่อ" ครับ ... เส้นทางเริ่มชันมากขึ้น

 

ภาพที่ 20 ... หลังจากเลย "น้ำตกผาเสื่อ" จะมีป้ายบอกทางไป "บ้านรักไทย"

 

ภาพที่ 21 ... โค้งนี้ร่มรื่นดีครับ

 

ภาพที่ 22 ... ใกล้ถึง "หมู่บ้านห้วยมะเขือส้ม" หมู่บ้านชาวไทยภูเขาที่ใหญ่มาก หมู่บ้านหนึ่ง ... อ๋อ ลืมเล่าไปครับ เราผ่านสถานที่ท่องเที่ยวอีกไปแล้วนะครับ คือ "พระตำหนักปางอุ๋ง" ... ใครมีเวลาเขาบอกว่าต้องแวะนะครับ มีการเลี้ยงแกะเป็นภูเขา ๆ มีคนเล่าให้ฟัง เขาว่าอย่างนั้นครับ :)

 

ภาพที่ 23 ... ถนนทางเข้าหมู่บ้านห้วยมะเขือส้ม ดูถนนนะครับ เป็นคอนกรีต แต่เสียหายไปเยอะเหมือนกัน

 

ภาพที่ 24 ... เมื่อผ่าน "หมู่บ้านห้วยมะเขือส้ม" จะมีป้ายเล็ก ๆ บอกว่า ไปปางอุ๋ง ... ให้เลี้ยวซ้ายนะครับ ตอนแรกผมก็ไม่แน่ใจนัก เพราะเส้นทางไม่ดี แถมยังแคบกว่าทางที่เข้ามาครับ ... ให้ตรงไปเรื่อย ๆ ครับ ทางแคบและชัน ครับ ใครขับรถมาถึงตรงนี้ ตั้งใจขับให้ดีครับ เดี๋ยวอาจจะต้องไปกินข้าวที่เหวก็ได้นะครับ ถ้าไม่ชำนาญก็ไม่ต้องขับมา เขามีรถเหลืองจากอำเภอเมืองมาปางอุ๋ง ครับพี่น้อง

 

ภาพที่ 25 ... มาถึงตรงนี้แล้ว สวนป่าปลูกสองข้างทางเลยครับ ไม่ใช่ใกล้นะครับ ผมขี่ผ่านโค้งหักศอกหลายโค้งมาแล้ว ประมาณ 10 กิโลเมตรได้ครับ ... ที่จอดรถตรงนี้ เพราะวิวมันเร้าใจมากครับ ร่มรื่นมาก ๆ มีแต่ร่มไม้ ตอนนั้นเกือบเที่ยงแล้ว แต่อากาศเย็นสบายเหลือเกินครับ อืมม ถนนแคบมาก ระวังให้ดีครับ

 

ภาพที่ 26 ... ภาพเมื่อกี้ด้านข้าง .. ภาพนี้ เวลาเรามองไปข้างหน้าครับ

 

ภาพที่ 27 ... ขี่มาเรื่อย ๆ มุมนี้ ด้านซ้าย คือ แปลงสนกำลังใบไม้ร่วง เป็นสีน้ำตาลทั้งป่า ส่วนด้านขวาเป็นพวกต้นก่อ สีเขียวทั้งป่าเช่นกันครับ ตัดด้วยถนนผ่ากลางแบบนี้แหละครับ

 

ภาพที่ 28 ... เมื่อขี่ผ่านมา หันไปด้านหลัง ก็เป็นดั่งภาพที่เห็นนี่แหละครับ ร่มเย็นอย่าบอกใคร

 

..

..

..

..

..

..

 

ภาพที่ 29 ... เห็นอ่างเก็บน้ำไกลสุดของภาพไหมครับ นั่นแหละครับ ... ปางอุ๋ง ... ที่ขึ้นชื่อลือชา สารพัดฉายา เรามาถึงปากทางเข้าแล้วครับ รั้วสวยมากครับ ขอบอก ๆ ...

โดยผมขี่เลย หมู่บ้านรวมไทย ... เป็นหมู่บ้านจัดตั้งนะครับ มี โฮมสเตย์ ด้วยนะครับ แล้วพอสุดหมู่บ้าน ผมเลี้ยวซ้ายครับ ตรงมาอีกสัก 200 เมตร ก็เห็นอย่างภาพที่เห็นนี่แหละครับ

 

สรุปได้ว่า ... ตั้งแต่อำเภอเมือง จนถึง ปางอุ๋ง ระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตร ผมใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง เนื่องด้วยการแวะลงเก็บภาพตลอดทางเอามาให้ทุก ๆ ท่านที่ยังไม่เคยไปได้มีโอกาสดู ครับ ซึ่งผมคิดว่า ปกติ น่าจะประมาณ 1 ชั่วโมง ก็ถึง ครับ

เส้นทางเป็นถนนลาดยาง สลับกับ คอนกรีต (มักจะอยู่ตรงที่เป็นที่ตั้งหมู่บ้าน) เส้นทางจากกว้างและแคบลงเรื่อย ๆ บางเส้นก็ถนนพังเป็นระยะ ๆ ครับ และเส้นทางลาดชัน โค้งหักศอกหลายสิบโค้งครับ  .. แบบขึ้นแล้วหัก หักแล้วขึ้น .. ถ้าใครผ่าน "ดอยอ่างขาง" มาได้แล้ว ผมคิดว่า ท่านขึ้นได้แน่นอนครับ

ดังนั้น ถ้าท่านคิดจะเอารถยนต์มา กรุณาเช็คสภาพรถของท่านให้มั่นใจเสียก่อน เพราะไม่มีใครมาคอยดูแลท่านตลอดเส้นทางนะครับ และท่านต้องแน่ใจในตัวเองว่า ท่านชำนาญทางคดโค้งและลาดชันพอ

ถ้าใครรู้สึกว่า เอะ มันจะลำบาก หรือ ไม่มั่นใจ นะครับ ให้ทิ้งรถไว้ที่พักในเมือง แล้วนั่งรถเหลืองจากขนส่งจังหวัดมาครับ (ค่ารถไม่ได้ถามราคามาครับ) ผมว่า ปลอดภัยกว่าเยอะ เพราะคนขับเขาชำนาญทางมากครับ

 

คุณทราบหรือไม่ครับว่า "เส้นทางการมาปางอุ๋ง" ผมผ่านโรงเรียนตามหมู่บ้านต่าง ๆ หลายโรงเรียนมากครับ และแต่ละโรงเรียน คือ โรงเรียนที่ลูกศิษย์ครูดอยของผม ฝึกสอน และเป็นครูอยู่ทั้งนั้น ... อืมม เสียสละจริง ๆ ครับ ไกลใช่เล่น

 

บันทึกที่มีข้อมูล "ปางอุ๋ง" ของน้องอาจารย์ หัวใจติดปีก

 

แหม ขอ STOP ตรงนี้ก่อนนะครับ ... บันทึกหน้าจะพาเที่ยวชม "ปางอุ๋ง" ยามเที่ยง ครับ (แหะ ส่วนใหญ่เขามาค้างกัน หรือไม่ก็เที่ยวตอนเช้ามืด ดูพระอาทิตย์ขึ้น หรือไม่ก็พระอาทิตย์ตก ผมพามาซะเที่ยงกันเลย นี่คือ ข้อไม่ดีของการตื่นสายครับพี่น้อง)

 

รอชมนะครับ

ขอบคุณสำหรับเพื่อน กัลยาณมิตร และผู้ผ่านทางมาเที่ยวกับผมไปด้วย

บุญรักษา ทุกท่านครับ :)