อ่านภาษาใต้ข้างล่างนี้นะครับจะเรียกว่าคำพังเพยหรือภาษิตก็ได้
พระในเท่(ที่) หมายถึงพระสงฆ์ในละแวกบ้าน
เข้(จระเข้)หน้าท่า หมายถึงจระเข้ในท่าน้ำที่เห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
โนรา(มโนรา)บ้านเอง หมายถึงมโนราซึ่งเป็นศิลปะการแสดงของชาวปักษ์ใต้ที่เป็นมโนราในถิ่น
ซึ่งทั้งสามคำข้างต้นมีความหมายดังนี้นะครับ
พระในเท่(ที่) หมายถึงพระสงฆ์ในละแวกบ้าน จะเทศน์หรือแสดงธรรมดีแค่ไหนก็ตามคนในละแวกนั้นก็ไม่สนใจฟังกัน
เข้(จระเข้)หน้าท่า หมายถึงจระเข้ในท่าน้ำที่เห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันจะดุร้ายร้ายเพียงใดก็ไม่ค่อยมีใครกลัวกัน
โนรา(มโนรา)บ้านเอง หมายถึงมโนราซึ่งเป็นศิลปะการแสดงของชาวปักษ์ใต้ ถ้าเป็นมโนราในถิ่นแม้นจะรำหรือแสดงดีแค่ไหนก็ไม่มีใครดูไม่มีใครชม
ไม่ทราบภาคอื่นจะเป็นเหนือ อีสาน มีภาษิตหรือพังเพยแบบนี้บ้างหรือเปล่า
เหตุที่หยิบยกเรื่องนี้มากล่าวเพราะเมื่อได้คุยกับเพื่อนๆจากหลายวงการก็มักจะปรารภเรื่องนี้ ว่าจะพูดจาอะไรให้พวกกันเองฟัง มักจะไม่เป็นผล ต้องนำเข้าวิทยากรมาจากที่อื่น หน่วยงาน องค์กรอื่น...พวกกันเองไม่ขลัง ไม่เป็นที่ยอมรับ
ไม่ทราบเจอปรากฏการณ์แบบนี้กันบ้างหรือเปล่า และทุเลาอคติลงได้อย่างไร
เข้ามาบอกว่า เป็นเรื่องปกติ เจอบ่อยครั้ง
สวัสดีครับครูนง
แทบจะกลายเป็นวัฒนธรรมองค์กรไปแล้ว...สำหรับเมืองไทย...ในเรื่องนี้...ประเภทหรอยของเพื่อน...ของเองไม่ผันแล...อิอิ
โชคดีครับอย่าเครียด
สวัสดีครับครูนงครับ ผมคิดตามครูนงแล้วสังเกตุได้ว่า
กรณีย์ที่ 2 นี้ ภาษาอีสานมีคำหนึ่งว่า "ขี้พื้น" ครับ คนเห็นขี้พื้นกัน หมายความว่า เห็นเบื้องหลังอะไรบางอย่างที่เป็นเรื่องส่วนตัวของคนที่ "เก่ง" นั้น ๆ เรียกว่า เห็นขี้พื้นกัน สู้เอาคนอื่นที่ไม่เห็น ขี้พื้น กันจะดีกว่า
มีคนดี ๆ ในองค์กร แต่มองข้ามไปนึกถึงคนนอก เอาแค่การบริหารคนใส่งานให้ถูกฝาถูกตัว ก็พูดกันยาวแล้วหรือเปล่าครับ..
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับคุณเอื้องแซะ
ใช่เลย มันเป็นเรื่องปกติมากเรื่องพวกกันเองไม่ยอมรับกันเอง ไม่ซีเรียสอะไรอยู่แล้ว ไม่ได้มีความหมายว่าจะห้ามเชิญผู้รู้วิทยากรจากภายนอกนะครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
เรียนท่านนายช่างใหญ่
ผมว่าอย่างที่นายช่างใหญ่ว่าเป็นวัฒนธรรมองค์กรนะถูกแล้ว พวกเดี่ยวกันอาจจะไม่กระชุ่มกระชวย รู้เห็นอะไรกันไปหมดแล้ว ไม่ตื่นเต้นเร้าใจว่างั้นเถอะใช่ไหมละครับ
แต่เอ! ไม่ทราบว่าจะมีวิธีเปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กรอย่างที่ว่าไม๊ครับ จะมีทางไม๊ครับ ท่านนายช่างใหญ่....ทำพันปรือ
เรียนท่าน ผอ.ครูชา ที่นับถือ
ผมเขียนภาษิต พังเพย ของปักใต้ แว้ปแรกก็คิดถึงท่าน ผอ.ครูชา ว่าจะต้องเข้ามาบอกว่าทางอีสานจะประมาณว่าคืออะไร ซึ่งก็ไม่ผิดหวัง ได้รู้ว่าขี้พื้นคือเห็นเบื้องหลังอะไรบางอย่างที่เป็นเรื่องส่วนตัวของคนที่ "เก่ง" นั้น ๆ เรียกว่า เห็นขี้พื้นกัน สู้เอาคนอื่นที่ไม่เห็น ขี้พื้น กันจะดีกว่า
ขอบพระคุณอย่างสูงครับ