สวัสดีครับครูนงครับ  ผมคิดตามครูนงแล้วสังเกตุได้ว่า

1. ไม่กระตือรือล้นในงานขององค์กรตนเอง  แต่ขยันและทำงานได้ผลเมื่อไปช่วยงานองค์กรอื่น และได้รับคำชมเชยจากองค์กรนั้น ๆ
2. มีความสามารถเป็นที่รู้โดยทั่วไป  แต่คนในองค์กรไม่ยอมรับจึงต้องไปเชิญวิทยากรจากที่อื่น

กรณีย์ที่ 2 นี้  ภาษาอีสานมีคำหนึ่งว่า "ขี้พื้น" ครับ  คนเห็นขี้พื้นกัน หมายความว่า  เห็นเบื้องหลังอะไรบางอย่างที่เป็นเรื่องส่วนตัวของคนที่ "เก่ง" นั้น ๆ  เรียกว่า  เห็นขี้พื้นกัน  สู้เอาคนอื่นที่ไม่เห็น ขี้พื้น กันจะดีกว่า

มีคนดี ๆ ในองค์กร  แต่มองข้ามไปนึกถึงคนนอก  เอาแค่การบริหารคนใส่งานให้ถูกฝาถูกตัว  ก็พูดกันยาวแล้วหรือเปล่าครับ.. 

ขอบคุณมากครับ